Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
Αποσαφήνιση συνδέσμων προς Άγιος Λαυρέντιος (σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός))
μ (+εσωτερ.σύνδεσμος προς νέο λήμμα, +πρότυπο DEFAULTSORT)
μ (Αποσαφήνιση συνδέσμων προς Άγιος Λαυρέντιος (σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός); σύνδεσμος άλλαξε σε Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)))
 
== Τα πρώτα ταξίδια του ==
Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Σαμπλαίν. Στις [[15 Μαρτίου]] του [[1603]], ο Σαμπλαίν αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην [[Βόρεια Αμερική|Βόρειο Αμερική]] ως μέλος αποστολής για την αγορά γούνας. Στο ταξίδι του αυτό, χαρτογράφησε τις εκβολές του [[Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)|Αγίου Λαυρεντίου]]. Επέστρεψε στην [[Γαλλία]] στις [[20 Σεπτεμβρίου]] του ίδιου έτους, για να δημοσιεύσει αμέσως μία περιγραφή των όσων είδε κατά την αποστολή (''Des Sauvages : ou voyage de Samuel Champlain, de Brouages, faite en la France nouvelle l'an 1603'', ''Περί αγρίων: ή ταξίδι του Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν, εκ της Μπρουάζ, τυπωμένο στην Γαλλία το έτος 1603'').
 
Αμέσως μετά την δημοσίευση του βιβλίου, ο βασιλιάς της [[Γαλλία|Γαλλίας]] Ερρίκος Δ΄ ζήτησε από τον Σαμπλαίν να συμμετάσχει σε νέα εξερευνητική αποστολή στην [[Βόρεια Αμερική|Βόρειο Αμερική]] και να του αναφέρει λεπτομερώς τις ανακαλύψεις του. Τα δύο πλοία της νέας αποστολής, με αρχηγό τον Πιέρ Ντυ Γκουά ντε Μοντ, ηγεμόνα της Μοντ (Pierre Du Gua de Monts), απέπλευσαν από την [[Γαλλία]] την άνοιξη του [[1604]] προς τις εκβολές του [[Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)|Αγίου Λαυρεντίου]]. Φτάνοντας στις ακτές της [[Βόρεια Αμερική|Βορείου Αμερικής]], οι εξερευνητές ίδρυσαν τον καταυλισμό της Νήσου του Τιμίου Σταυρού (Îsle Ste-Croix), που βρίσκεται στα θαλάσσια όρια μεταξύ [[Νιου Μπράνσγουικ]] και της πολιτείας [[Μέιν]] των [[ΗΠΑ]].
 
Ο χειμώνας στην Νήσο του Τιμίου Σταυρού ήταν ιδιαιτέρως βαρύς, και οι μισοί από τους λιγοστούς πρώτους εποίκους πέθαναν, πιθανότατα από σκορβούτο. Την άνοιξη του [[1605]], ο Σαμπλαίν μετέφερε την αποικία στην περιοχή του [[Κόλπος Φάντυ|Κόλπου Φάντυ]] (Baie de Fundy), που βρίσκεται ανάμεσα στην σημερινή [[Νέα Σκωτία]] και το σημερινό [[Νιου Μπράνσγουικ]]. Εκεί, οι έποικοι ίδρυσαν το [[Πορ Ρουαγιάλ]] (Βασιλικό Λιμένα, Port-Royal). Με βάση το Πορ Ρουαγιάλ, ο Σαμπλαίν εξερεύνησε τις εκβολές του [[Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)|Αγίου Λαυρεντίου]] και τα παράλια της μετέπειτα [[ΗΠΑ|Νέας Αγγλίας]]. Το [[1607]], ο Σαμπλαίν επέστρεψε στην [[Γαλλία]] μαζί με τον Ντυ Γκουά, επειδή ο βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ αφαίρεσε από τον Ντυ Γκουά τα αποκλειστικά δικαιώματα εμπορίου με τον [[Αμερική|Νέο Κόσμο]].
 
== Το τρίτο ταξίδι και η ίδρυση της Πόλης του Κεμπέκ ==
Αφού έπεισε τον βασιλιά και τους μεγαλεμπόρους της [[Γαλλία|Γαλλίας]] για τα πλούτη της ανεξερεύνητης [[Βόρεια Αμερική|Βορείου Αμερικής]], ο Σαμπλαίν πραγματοποίησε δύο νέα ταξίδια στην [[Νέα Γαλλία]] το [[1618]] και το [[1620]]. Το [[1620]] πήρε μαζί του για πρώτη φορά και την σύζυγό του στην αποικία. Σκοπός του ήταν να βελτιώσει και να εδραιώσει την [[Γαλλία|γαλλική]] διοίκηση της αποικίας. Έτσι, από το [[1620]] βελτίωσε την οχύρωση της [[Πόλη του Κεμπέκ|Πόλης του Κεμπέκ]], η οποία τότε κατοικούνταν από μερικές δεκάδες εποίκων, και έκλεισε συνθήκη ειρήνης με ορισμένες φυλές [[Ιροκουά]]. Το [[1624]] επέστρεψε στην [[Γαλλία]] για λίγους μόνο μήνες, προκειμένου να λάβει νέα εντολή να ανακαλύψει το πέρασμα προς τον [[Ειρηνικός Ωκεανός|Ειρηνικό]] και την [[Άπω Ανατολή]]. Στη [[Γαλλία]] όμως έμεινε για πάντα η σύζυγός του, Ελέν Μπουλλέ, η οποία δεν έμελλε να ξαναδεί ποτέ τον άντρα της. (Μετά τον θάνατο του Σαμπλαίν, η Μπουλλέ έγινε καλόγρια. Πέθανε το [[1654]]).
 
Το [[1628]], άρχισαν οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ [[Γαλλία|Γάλλων]] και [[Ηνωμένο Βασίλειο|Άγγλων]] εποίκων, οι οποίοι είχαν κτήσεις στην [[Νέα Γη]]. Οι [[Ηνωμένο Βασίλειο|Άγγλοι]] κατέλαβαν το [[Γαλλία|γαλλικό]] οχυρό Ταντουσάκ στις εκβολές του [[Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)|Αγίου Λαυρεντίου]], κατέστρεψαν αγροκτήματα των [[Γαλλία|Γάλλων]] εποίκων και απαίτησαν την παράδοση της [[Πόλη του Κεμπέκ|Πόλης του Κεμπέκ]]. Αρχικά, ο Σαμπλαίν αρνήθηκε να παραδώσει την πόλη, αλλά η έλλειψη τροφίμων τον ανάγκασε να συνθηκολογήσει με τους [[Ηνωμένο Βασίλειο|Άγγλους]] στις [[14 Σεπτεμβρίου]] του [[1629]]. Τον [[Οκτώβριος|Οκτώβριο]] του [[1629]], ο Σαμπλαίν επέστρεψε στην [[Γαλλία]], αφού πρώτα πέρασε από το [[Λονδίνο]].
 
Κατά την παραμονή του στη [[Γαλλία]], τα επόμενα τριάμισι χρόνια, ο Σαμπλαίν έγραψε τα βιβλία ''Voyages de la Nouvelle France'' (''Ταξίδια στην Νέα Γαλλία'') και ''Traité de la marine et du devoir d’un bon marinier'' (''Διατριβή περί του ναυτικού και του καθήκοντος ενός καλού ναύτη'').
Δεν διασώθηκε καμία εικόνα του Σαμπλαίν. Έχει διαπιστωθεί ότι τα όσα πορτρέτα φιλοτεχνήθηκαν μετά τον θάνατό του απεικονίζουν έναν ασήμαντο οικονομικό ελεγκτή με το όνομα Μισέλ Παρτισελλί ντ' Εμερύ (Michel Particelli d’Émery).
 
Σήμερα το όνομα του Σαμπλαίν φέρει μία λίμνη που βρίσκεται ανάμεσα στις [[Ηνωμένες Πολιτείες|πολιτείες]] του [[Βερμόντ]] και της [[Νέα Υόρκη (πολιτεία)|Νέας Υόρκης]], και την επαρχία του [[Κεμπέκ]]. Η λίμνη ενώνεται με τον [[Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)|Άγιο Λαυρέντιο]] μέσω του παραποτάμου Ρισελιέ.