Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

→‎Βιογραφικά στοιχεία: Διορθώσεις συντακτικές και συμπλήρωση από ιταλική πηγή
Γεννήθηκε στις αρχές 15ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1497 στην ενορία του Oppido της Καλαβρίας<ref>{{Cite journal|title=Αναγεννησιακές όψεις της φιλοσοφίας του 15ου αιώνα|url=https://www.academia.edu/30977651/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_15%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1|language=en|first=Georgia|last=Kontoeidi}}</ref>.
 
Ο πατέρας του ονομαζόταν Φίλιππος. Νεαρός χειροτονήθηκε ιερομόναχος στη μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους. Παρεβρέθηκε στη [[Σύνοδος Φλωρεντίας|Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας]], καισυνοδεύοντας έπειτατον ηγούμενο πήγετης στημονής ΡώμηΒατοπεδίου όπουΔωρόθεο έμαθεπου λατινικάτελικά και μετάυπέγραψε την [[Άλωσηενωτική τηςδιακύρηξυ Κωνσταντινούποληςστις 6 Ιουλίου 1439<ref>{{Cite web|url=http://www.treccani.it//enciclopedia/attanasio-calceopulo_(1453Dizionario-Biografico)|Άλωσηtitle=CALCEOPULO, Attanasio in "Dizionario Biografico"|website=www.treccani.it|language=it-IT|accessdate=2019-04-25}}</ref>. Εκεί γνώρισε το [[Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος|Βησσαρίων τον Τραπεζούντιο]] (1453)και πιθανόνκέρδισε την εμπιστοσύνη του. Έπειτα πήγε στη Ρώμη όπου εργάστηκε κοντά στο Βησσαρίωνα αντιγράφοντας ελληνικά έργα κι έμαθε λατινικά. Θεωρείται πολύ πιθανό οτι ασπάστηκε το καθολικό δόγμα. Συνεργάστηκε με το [[Μιχαήλος Αποστόλης|Μιχαήλο Αποστόλη]].
 
Στις αρχές του 1448 ο Βησσαρίων τον πρότεινε στον [[Πάπας Νικόλαος Ε΄|Πάπα Νικόλαο Ε]] για αρχιμανδρίτη της Santa Maria del Patire κοντά στην [[Κοζέντσα]] της [[Καλαβρία|Καλαβρίας]], πρόταση που έγινε δεκτή στις 3 Απριλίου 1448. Το 1457 του ανατέθηκε η αποστολή από τον Πάπα Κάλλιστο Γ να επιθεωρήσει και να ανοικοδομήσει τα εγκαταλειμμένα μοναστήρια της γύρω περιοχής σε Καμπανία και Καλαβρία, πολλά από τα οποία ήταν ακόμη ορθόδοξα, κάτι που έκανε με όρεξη και ζήλο.
Το 1457 πήγε στην [[Καλαβρία]] με εκκλησιαστικά καθήκοντα. Ανακηρύχθηκε αρχιμανδρίτης της Santa Maria del Patire κοντά στην [[Κοζέντσα]], έπειτα ηγούμενος του μοναστηριού των Σιστερσιανών της Santa Maria του Arco.Το 1461 βρέθηκε στο Gerace(Γέρακα) της νότιας Ιταλίας, την πόλη στην οποία έζησε παλιότερα ο [[Βαρλαάμ Καλαβρός|Βαρλαάμ ο Καλαβρός]]. Το 1465 επανήλθε στη Ρώμη όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος του Γέρακα. Για λίγους μήνες τον επισκέφτηκε στο Γέρακα ο [[Θεόδωρος Γαζής]], σύμφωνα με μαρτυρία του λόγιου [[Κωνσταντίνος Λάσκαρις (λόγιος)|Κωνσταντίνου Λάσκαρι]] που ζούσε στη [[Μεσσήνη Σικελίας|Μεσσήνη της Σικελίας]]. Την άνοιξη του 1467 ταξίδεψε στην Κύπρο. Για τη δεκαετία 1472-1482 μοίραζε το χρόνο διαμονής του ανάμεσα στο Γέρακα και στη Ρώμη, όπου μετέφραζε λατινικά έγγραφα (βούλες). Πέθανε το 1497
 
Το 1458 τοποθετήθηκε από το νέο πάπα Πίο Β ηγούμενος του μοναστηριού των Σιστερσιανών της Santa Maria του Arco. Απο κει έστειλε επιστολή στο [[Νικόλαος Κουζάνος|Νικόλαο Κουζάνο]] με μετάφραση γράμματος που αποδίδεται στον αρχαίο Πυθαγόρειο [[Λύσις (φιλόσοφος)|Λύσι]] προς τον Ίππαρχο.
 
ΤοΣτις 145721 πήγεΟκτωβρίου στην1461 [[Καλαβρία]]τοποθετήθηκε με εκκλησιαστικά καθήκοντα. Ανακηρύχθηκε αρχιμανδρίτης της Santa Maria del Patire κοντά στην [[Κοζέντσα]], έπειτα ηγούμενοςεπίσκοπος του μοναστηριού των Σιστερσιανών της Santa Maria του Arco.Το 1461 βρέθηκε στο Gerace(Γέρακα) της νότιας Ιταλίας, την πόλη στην οποία έζησε παλιότερα ο [[Βαρλαάμ Καλαβρός|Βαρλαάμ ο Καλαβρός]]. Το 1465 επανήλθε στη Ρώμη όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος του Γέρακα. Για λίγους μήνες τον επισκέφτηκε στο Γέρακα ο [[Θεόδωρος Γαζής]], σύμφωνα με μαρτυρία του λόγιου [[Κωνσταντίνος Λάσκαρις (λόγιος)|Κωνσταντίνου Λάσκαρι]] που ζούσε στη [[Μεσσήνη Σικελίας|Μεσσήνη της Σικελίας]]. Την άνοιξη του 1467 ταξίδεψε στην Κύπρο. Για τη δεκαετία 1472-1482 μοίραζε το χρόνο διαμονής του ανάμεσα στο Γέρακα και στη Ρώμη, όπου μετέφραζε λατινικά έγγραφα (βούλες). Πέθανε το 1497
 
Το 1465 και 1466 τον ξαναβρίσκουμε στη Ρώμη κοντά στο Βησσαρίωνα. Την άνοιξη του 1467 ταξίδεψε στην Κύπρο για τη διαπραγμάτευση του γάμου της Ζωής Παλαιολόγίνας (κόρης του [[Θωμάς Παλαιολόγος|Θωμά Παλαιολόγου]]) με τον [[Ιάκωβος Β΄ της Κύπρου|Ιάκωβο Β της Κύπρου]] των Λουζινιάν, που τελικά δεν ευοδώθηκε. Το γάμο προωθούσε ο Βησσαρίων για να πετύχει μια συμμαχία και τελικά Σταυροφορία για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Το Μάιο του 1470 ο πάπας Παύλος Β, μετά από αίτηση του Βησσαρίωνα, του παραχώρησε τη μονή του San Gregorio di Staletti. Από ευχαρίστηση ο Χαλκιόπουλος αφιέρωσε στον Πάπα τη μετάφραση του έργου De oratione dominica του [[Γρηγόριος Νύσσης|Γρηγορίου Νύσσης]].
 
Μετά το θάνατο του Βησσαρίωνα (18 Νοεμβρίου 1472) ο Χαλκιόπουλος έχασε τον προστάτη του κι οι αναφορές που χουμε πια γι' αυτόν είναι πολύ αραιές. Συνέχισε να περιοδεύει στα μοναστήρια του νότου στηρίζωντας τη λειτουργία τους. Τη δεκαετία 1472-1482 μοίραζε το χρόνο διαμονής του ανάμεσα στην Καλαβρία και τη Ρώμη, όπου μετέφραζε στα λατινικά έγγραφα (βούλες), κάποιες από την εποχή των νορμανδών ηγεμόνων(11ος αιώνας), που προστάτευαν τα δικαιώματα των μοναστηριών. Πέθανε στις 4 Νοεμβρίου 1497, σε ηλικία άνω των 80, κατα τη διάρκεια επίσκεψης στην ενορία Oppido.
 
Τιμήθηκε ιδιαίτερα από τους συμπολίτες και τους διαδόχους του όπως τον επίσκοπο Ottaviano Pasca.
 
== Έργο ==
Έκανε μεταφράσεις κι ερμηνείες ελληνικών έργων στα λατινικά ειδικά όσο έζησε κοντά στο Βησσαρίωνα στη Ρώμη. Αντέγραψε πληθώρα ελληνικών χειρογράγων στα λατινικάχειρογράφων. Ακόμη παρέφρασε στα ιταλικά την ''[[Αινειάδα]] του [[Βιργίλιος|Βιργίλιου]]'' και ερμήνεσσεερμήνευσε στα λατινικά τις ''Επιστολές'' του ΚρατηΚράτη.
 
== Πηγές ==
377

επεξεργασίες