Δημήτριος Χαλκοκονδύλης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Προσθήκη από την ιταλική πηγή
μ (μ.επιμέλεια)
(Προσθήκη από την ιταλική πηγή)
 
== Η ζωή του ==
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] τον Αύγουστο του [[1423]]. ΚαταγότανΓιος του Βασιλείου, καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της [[Κωνσταντινούπολη|πόλης]] και ήταν εξάδερφος του ιστορικού της [[Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453)|Άλωσης]], [[Λαόνικος Χαλκοκονδύλης|Λαόνικου Χαλκοκονδύλη]] (γιος του [[Γεώργιος Χαλκοκονδύλης|Γεωργίου Χαλκοκονδύλη]]). ΕξαιτίαςΌταν το 1435 ο θείος Γεώργιος προστριβώνπροσπάθησε με τη σύντροφό του Μαρία Μελισσηνή με τη βοήθεια του οθωμανού [[Μουράτ Β΄|Μουράτ Β']] να ανατρέψει τους [[Ατσαγιόλι]], τους [[δουκάτο Αθηνών|φλωρεντινούς δούκες]] της Αθήνας, η οικογένειά του κατέφυγεεκδιώχθηκε τοαπό 1453την Αθήνα. Κατέφυγε αμέσως στονστο [[Μυστράς|Μυστρά]], όπου ο μικρός Δημήτριος γνωρίστηκε με το [[Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος|Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο]]. ΓιαΣπούδασε εκείνη[[φιλοσοφία]], τηνπιθανότατα περίοδοδίπλα τηςστο ζωής[[Γεώργιος τουΓεμιστός δενή υπάρχουνΠλήθων|Γεώργιο πληροφορίεςΓεμιστό Πλήθωνα]].
 
Το [[1449]]1447 τους επισκέφτηκε στο Μυστρά ο ΔημήτριοςΙταλός Χαλκοκονδύληςκυνηγός πήγεαρχαίων στηνχειρογράφων [[ΡώμηΚυριακός Αγκωνίτης]]<ref>{{Cite web|url=http://www.treccani.it//enciclopedia/demetrio-calcondila_(Dizionario-Biografico)|title=CALCONDILA, αφούDemetrio είχεin προηγουμένως"Dizionario σπουδάσειBiografico"|website=www.treccani.it|language=it-IT|accessdate=2019-04-25}}</ref>. Το [[φιλοσοφία1449]] ο Δημήτριος Χαλκοκονδύλης, πιθανώςμετά κοντάαπό στονσύντομο [[Γεώργιοςπέρασμα Γεμιστόςαπό Πλήθων|Γεώργιοτη Γεμιστόγενέτειρά του Αθήνα, πήγε οριστικά στην Ιταλία και πρώτα στη [[Ρώμη]]. Εκεί συμπλήρωσε τις σπουδές του δίπλα στον [[Θεόδωρος Γαζής|Θεόδωρο Γαζή]], από τον οποίο διδάχθηκε για πανω από 2 χρόνια τα [[Λατινική γλώσσα|λατινικά]]. Με τον Γαζή συνδέθηκε με στενή φιλία, η οποία επισφραγίστηκε με τη διαθήκη του τελευταίου, που κληροδότησε στον Χαλκοκονδύλη την προσωπική του βιβλιοθήκη. Από το 1452 και για τρία χρόνια ο Δημήτριος Χαλκοκονδύλης βρέθηκε στην [[Περούτζια]], όπου παρέδιδε μαθήματα ελληνικής. Το 1455 επέστρεψε στην [[Ρώμη]], όπου παρέμεινε μέχρι το 1463, αντιγράφοντας και μεταφράζοντας στον κύκλο του Βησσαρίωνα όπου γνωρίστηκε και με τους [[Μιχαήλος Αποστόλης|Μιχαήλο Αποστόλη]], [[Ιωάννης Ρώσος|Ιωάννη Ρώσο]] και [[Αθανάσιος Χαλκιόπουλος|Αθανάσιο Χαλκιόπουλο]].
 
Από το 1463 μέχρι το 1472 έζησε στην [[Πάδοβα|Πάντοβα]] όπου ανέλαβε την έδρα των ελληνικών στο εκεί Πανεπιστήμιο. Εκεί εισήγαγε τους ακροατές του στις φιλοσοφικές θεωρίες του [[Πλάτωνας|Πλάτωνα]] και του [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]] και δίδαξε τα ελληνικά. Στην Πάντοβα μεταξύ των επιφανέστερων μαθητών του ήταν και ο [[Ιανός Λάσκαρις]].
 
Το [[1472]] έφυγεπροσκλήθηκε για τη [[Φλωρεντία]], πουνα διαδεχτεί τον [[Ιωάννης Αργυρόπουλος|Ιωάννη Αργυρόπουλο]]. Η Φλωρεντία τότε με άρχοντα το [[Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής|Λαυρέντιο Μεγαλοπρεπή]] ήταν το σπουδαιότερο κέντρο ανθρωπιστικών σπουδών της Ευρώπης, μετά και τις πλατωνικές συζητήσεις που 'χε διεξάγει στην ακαδημία της ο [[Νεοπλατωνισμός|νεοπλατωνιστής]] [[Μαρσίλιο Φιτσίνο]]. Την έδρα κατείχε στην πράξη ο [[Ανδρόνικος Κάλλιστος]], αλλά τρία χρόνια αργότερα προτάθηκεπου καιέφυγε για το Μιλάνο, ο Χαλκοκονδύλης έλαβε το Σεπτέμβρη του 1475 κι επίσημα την ''καθέδρα'' των ελληνικών γραμμάτων. Μεταξύ των μαθητών του ήταν: ο [[Τζοβάννι Πίκο ντελλά Μιράντολα]], ο Τζοβάνι[[Πάπας Μέντιτσι,Λέων Ι΄|Τζιοβάνι]] (μετέπειτα πάπας Λεων I') κι ο Πέτρος των Μεδίκων, γιοί του [[Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής|Λαυρέντιου]], ο άρχοντας [[Ντονάτο Ατσαγιόλι]] και ο νεαρός [[Γιόχαν Ρόιχλιν]], ο σημαντικότερος από τους Γερμανούς ανθρωπιστές. ΣτηΕπειδή συνέχειαείχε έζησεπροσελκύσει στοόλους Μιλάνοτους καλούς μαθητές στα μαθήματα ελληνικών του, όπου"επέσυρε το φθόνο" του νεαρού αντίζηλου [[1488Άγγελο Πολιτσιάνο|Άντζελο Πολιτσιάνο]] εξέδωσε<ref>Μεγάλη{{Cite Ελληνικήbook|title=Neoellēnikē Εγκυκλοπαίδειαphilologia Παύλου: Δρανδάκηviographia tōn en tois grammasi dialampsantōn Hellen̄ōn, apo tēs katalyseōs tēs Vyzantinēs Autokratorias mechri tēs Hellēnikēs ethnegersias (1453-1821)|first=Kōnstantinos N.|last=Sathas|publisher=En Athēnais : I. Chiōtellē|date=1960|url=http://archive.org/details/neoellnikphilol01sathgoog}}</ref>, η έργαφήμη του [[Όμηρος|Ομήρου]]όμως μεως τίτλοδασκάλου "Ομήρουμεγάλωνε τασυνεχώς σωζώμενα".και Εκείδεν εξέδωσεειναι τοτυχαίο 1493οτι καιαπεικονίστηκε τονσε ''Ισοκράτη'',γνωστό ταζωγραφικό γραμματικάπίνακα ''Ερωτήματα''του καιDomenico τοGhirlandaio σημαντικόπου εγκυκλοπαιδικόκοσμεί λεξικόως ''Σουΐδα''σήμερα ήτην καθολική εκκλησία ''[[ΣούδαΣάντα (λεξικό)|ΣούδαΜαρία ντε λα Νοβέλα]]''., Πέθανε το 1511δίπλα στο [[Μιλάνο]]Φιτσίνο.
 
Το 1475 ή 1476 πέθανε ο δάσκαλός του [[Θεόδωρος Γαζής]] και του άφησε τη μεγάλη συλλογή χειρογράφων και βιβλίων του.
 
Το 1484 νυμφεύθυκε κι απέκτησε 4 παιδιά.
 
Εν τω μεταξύ η κόντρα με τον Πολιτσιάνο είχε πάρει διαστάσεις, ο Χαλκοκονδύλης συκοφαντήθηκε ως ξεπεσμένος ευγενής και πολλοί νέοι μαθητές και γόνοι ευγενών προτίμησαν τα μαθήματα του κατα 30 χρόνια νεότερου κι όλο έπαρση Πολιτσιάνο, πικραίνοντας τον έμπειρο δάσκαλο που σκέφτηκε να φύγει μετά απο 13 χρόνια στην πρωτεύουσα της [[Τοσκάνη|Τοσκάνης]]. Το 1488 εξέδωσε<ref>Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη</ref> έργα του [[Όμηρος|Ομήρου]] με τίτλο "Ομήρου τα σωζώμενα".
 
Το 1491 τον κάλεσε ο άρχοντας του Μιλάνου [[Λουδοβίκος Σφόρτσα|Λουδοβίκο Σφόρτσα]] να διδαξει ελληνικά και το φθινόπωρο του ίδιου έτους έφτασε στην πρωτεύουσα της [[Λομβαρδία|Λομβαρδίας]]. Εκεί μπόρεσε απελευθερωμένος από αντιζηλίες ν αφοσιωθεί στη διδασκαλία, ενώ στο Μιλάνο τον ακολούθησε κι ο μαθητής του Γιόχαν Ρόιχλιν. Το 1493 εξέδωσε και τον ''Ισοκράτη'', το 1494 τα γραμματικά ''Ερωτήματα'' και το 1499 το σημαντικό εγκυκλοπαιδικό λεξικό ''Σουΐδα'' ή ''[[Σούδα (λεξικό)|Σούδα]]''. Έργα του εξέδωσε και ο [[Άλδος Μανούτιος]] στη Βενετία.
 
Το 1500 αναγκάστηκε λόγω των πολιτικών εξελίξεων να φύγει για μερικούς μήνες στη Φερράρα αλλά σύντομα επέστρεψε. Στο Μιλάνο απέκτησε άλλα 6 παιδιά, το τελευταίο το 1502 σε ηλικία 78 ετων το ονόμασε Πτολεμαίο (Tolomeo), όμως 3 τα έχασε πριν πεθάνει ο ίδιος. Πέθανε στις 9 Ιανουαίου 1511 στο [[Μιλάνο]] σε ηλικία 87 ετών.
 
Ο [[Έρασμος]] τον χαρακτήρισε διανοούμενο εργατικό, πολυμαθέστατο αλλά ταυτόχρονα μετριόφρων ("probus", "eruditus" "mediocritas", ''Opus epistolarum,'' II, p. 265)
 
== Έργα του ==
427

επεξεργασίες