Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιωάννα της Λωρραίνης»

(Διόρθωση ορθογραφίας)
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Επεξεργασία από εφαρμογή κινητού επεξεργασία από εφαρμογή Android
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
 
=== Άνοδος ===
Μόλις μαθεύτηκαν τα νέα για την ήττα στο Ρουβρέ ο Μποντρικούρ, ο Μετζ και ο Πουλενζί πείστηκαν να την συνοδεύσουν στο παλάτι και την έπεισαν να ντυθεί με αντρικά ρούχα<ref>{{Cite book|title=Joan of Arc : the warrior saint|first=Stephen W.|last=Richey|publisher=Praeger|isbn=0275981037|year=2003|date=2003|location=Westport, Conn.|page=4|url=https://www.worldcat.org/oclc/52030963|id=52030963}}</ref> για να είναι περισσότερο ασφαλής σε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι που απαιτούσε να διασχίσουν εχθρικές περιοχές υπό τον έλεγχο των Άγγλων και των Βουργουνδών<ref name=":2" />. Έτσι το [[1429]] η Ιωάννα σε ηλικία 17 ετών κατόρθωσε να γίνει δεκτή από τον 26χρονο τότε [[Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας|Κάρολο Ζ΄]] και να του μιλήσει για το όραμά της και την θεϊκή της αποστολή. Η εμφάνιση της Ιωάννας, μίας νεαρής κοπέλας που ισχυρίζονταν ότι έβλεπε θεϊκά οράματα, άκουγε φωνές και έκανε προβλέψεις έδωσε την δυνατότητα στους Γάλλους να δώσουν μια θρησκευτική διάσταση στον πόλεμο, κάτι που έδειχνε να είναι η τελευταία τους ελπίδα σε μία μακροετήπολυετή καταστροφική πορεία.<ref name=":3">{{Cite web|url=https://www.britannica.com/biography/Saint-Joan-of-Arc|title=Saint Joan of Arc {{!}} French heroine|last=Vale|first=Malcolm|ημερομηνία=2019-02-20|website=Encyclopedia Britannica|publisher=|language=en|archiveurl=|archivedate=|accessdate=2019-03-02}}</ref>
 
Όμως αυτή η στρατηγική ήταν δίκοπο μαχαίρι. Αν οι Γάλλοι δεν κατάφερναν να βεβαιώσουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η Ιωάννα ήταν όντως όργανο του Θεού όπως ισχυρίζονταν και όχι αιρετική ή μάγισσα τότε οι Άγγλοι θα μπορούσαν να ισχυρισθούν ότι η διεκδίκηση του γαλλικού θρόνου από τον Κάρολο ήταν ωθούμενη από τον διάβολο. Έτσι, για παν ενδεχόμενο, ο Κάρολος διέταξε να περάσει η Ιωάννα θεολογική εξέταση στο [[Πουατιέ]] και να ελεγχθεί το παρελθόν της. Η πεθερά του Κάρολου, [[Γιολάνδη της Αραγωνίας]], διαβεβαίωσε για την παρθενία της Ιωάννας. Τον Απρίλιο του 1429 η επίσημη απόφαση ήταν ότι επρόκειτο για μία κοπέλα «με άμεμπτο βίο, καλή Χριστιανή που διάγεταιεμφορείται από τις αρετές της ταπεινότητας, ειλικρίνιας και απλότητας».<ref name=":3" /> Αν και οι θεολόγοι απέφυγαν να βεβαιώσουν σχετικά με την θεϊκή προέλευση των οραμάτων της Ιωάννας και αρκέστηκαν στο να διατυπώσουν απλά μια «θετική πρώτη εντύπωση», αυτό ήταν αρκετό για να πεισθεί ο Κάρολος. Όμως οι θεολόγοι επέμεναν να περάσει η Ιωάννα από δοκιμασία και πρότειναν στον Κάρολο να της ζητήσει να κάνει πραγματικότητα το όραμα που είχε δεχτεί στα 13 της και να άρει μόνη της την πολιορκία στην Ορλεάνη όπως είχε προβλέψει.<ref name=":3" />Έτσι η Ιωάννα πήρε την άδεια να συμμετέχεισυμμετάσχει σε μία ενισχυτική αποστολή προς την Ορλεάνη (μία από τις λίγες πόλεις που είχαν μείνει πιστές στον διάδοχο, την οποία πολιορκούσαν οι Άγγλοι) που διοργάνωνεδιοργάνωσε η [[Γιολάνδη της Αραγωνίας]]. Για την προστασία της στο ταξίδι το παλάτι δώρισε στην Ιωάννα πανοπλία, άλογο, λάβαρο και άλλα αντικείμενα που μετέφερε η συνοδεία της.
[[Αρχείο:Siege orleans.jpg|μικρογραφία|285x285εσ|Εικόνα του 15ου αιώνα που δείχνει την πολιορκία της Ορλεάνης.]]
Η Ιωάννα έφτασε στην Ορλεάνη στις 29 Απριλίου του 1429 αποφασισμένη να εμπλακεί στον πόλεμο αλλά εκεί, αντί να συναντήσει τον [[Κάρολος Α΄ της Ορλεάνης|Κάρολο της Ορλεάνης]], συνάντησε τον μισαδερφόετεροθαλή αδερφό του, [[Ιωάννης του Ντυνουά|Ιωάννη του Ντυνουά]], το νόθο γιο του [[Λουδοβίκος Α΄ της Ορλεάνης|Λουδοβίκου της Ορλεάνης]], ο οποίος είχε αναλάβει την ηγεσία μετά την αιχμαλώτιση του αδερφού του. Αρχικά ο Ιωάννης αρνήθηκε να της επιτρέψει την είσοδο στα στρατιωτικά συμβούλια και δεν την ενημέρωνε για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις αλλά η Ιωάννα απαίτησε και επέβαλλε την παρουσία της στα συμβούλια και τις μάχες.<ref>{{Cite book|title=St. Joan Of Arc: The Life-story Of The Maid Of Orleans...|first=Denis|last=Lynch|publisher=Nabu Press|isbn=1276565682|year=2012|location=|page=}}</ref>
 
Ο πραγματικός βαθμός συμμετοχής της Ιωάννας της Λωρραίνης στη μάχη είναι κάτι που έχει απασχολήσει πολύ τους ιστορικούς. Από τη μία μεριά η ίδια ισχυρίζονταν πως απλώς κρατούσε το λάβαρό της στη μάχη και πως δεν σκότωσε ποτέ κανέναν<ref name=":4">{{Cite web|url=https://sourcebooks.fordham.edu/basis/joanofarc-trial.asp|title=The Trial of Joan of Arc|last=Barett|first=W. P.|ημερομηνία=1932|website=Internet History Sourcebooks|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=2019-03-02}}</ref> καθώς προτιμούσε το λάβαρο από το σπαθί «σαράντα φορές περισσότερο»<ref name=":4" /> και τοούτως σύνηθεςή έτσιάλλως κιτο αλλιώςσύνηθες ήταν ο στρατός να ηγείται απότου στρατού κάποιονκάποιος ευγενήευγενής. Από την άλλη πολλοί από τους ευγενείς που συμμετείχαν στη μάχη παραδέχτηκαν πως δέχτηκαν μεγάλη επιρροή από την Ιωάννα καθώς συχνά ακολουθούσαν τις συμβουλές της θεωρώντας πως ήταν θεϊκά ορμώμενες.<ref name=":2" /> Όπως και να 'χει όμως, το σύντομο αυτό χρονικό διάστημα που ήταν παρούσα η Ιωάννα, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των Γάλλων αποδείχθηκαν εξαιρετικά επιτυχημένες.<ref name=":8">{{Cite book|title=Joan of Arc : her story|first=Régine|last=Pernoud|first2=Narue-Veronique|last2=Clin|publisher=St. Martin's Press|isbn=0312214421|year=1999|date=1999|edition=1st ed|location=New York|page=|url=https://www.worldcat.org/oclc/39890535|id=39890535}}</ref>
 
=== Στρατιωτικές εκστρατείες ===
Ανώνυμος χρήστης