Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιωάννα της Λωρραίνης»

Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Σύμφωνα με τους ιεροεξεταστικούς κανόνες κατά την διάρκεια της δίκης η Ιωάννα έπρεπε να κρατείται σε εκκλησιαστική φυλακή υπό την επίβλεψη γυναικών μοναχών, όμως οι Άγγλοι την κρατούσαν σε κοσμική φυλακή με δεσμοφύλακες άντρες. Αν και η Ιωάννα επιχείρησε να αιτηθεί σχετικά στο Συμβούλιο τη Βασιλείας και στον [[Πάπας|Πάπα]], ο επίσκοπος Κοσόν παρεμπόδισε την αίτησή της.<ref name=":8" /> Τα δώδεκα άρθρα της δίκης που συνόψιζαν τις κατηγορίες εναντίον της έρχονταν σε αντίθεση με τα πρακτικά της δίκης που είχαν ήδη παραποιηθεί από τους δικαστές.<ref name=":4" /><ref name=":2" /> Υπό τις απειλές άμεσης εκτέλεσης η αναλφάβητη κατηγορούμενη είχε εξαναγκαστεί σε έγγραφη ανάκληση των απόψεών της υπογράφοντας ένα έγγραφο που δεν γνώριζε τι περιείχε. Το δικαστήριο, και σε αυτή την περίπτωση, παραποίησε τα πρακτικά της δίκης.<ref name=":4" />
 
=== ΚατηγορίεςΗ κατηγορία ότι ντύνονταν με αντρικά ρούχα ===
ΣύμφωναΗ με[[αίρεση]] τουςαποτελούσε αυτόπεςσοβαρότατο μάρτυρες,αδίκημα το(τιμωρούμενο δικαστήριομε θάνατο), αδυνατώνταςμόνο ναστις στοιχειοθετήσειπεριπτώσεις κατηγορίεςκατά γιατις αίρεσηοποίες σεκάποια βάροςθρησκευτική τηςπαράβαση Ιωάννας,(άποψη επιχείρησεή νασυμπεριφορά) τηςτελούνταν προσάψεικατ΄εξακολούθηση. τηνΕτσι κατηγορίαλοιπόν, ότιτο ντύνοντανδικαστήριο κατ΄εξακολούθησηεπεδίωξε μενα αντρικάστοιχειοθετήσει ρούχατο γιατίαδίκημα ητης [[αίρεση]]αίρεσης αποτελούσεμε αδίκημαβάση τιμωρούμενομαρτυρίες μεαυτοπτών θάνατομαρτύρων μόνοότι στιςη περιπτώσειςΙωάννα πουντύνονταν τελούντανκατ΄εξακολούθηση κατ΄εξακολούθησημε αντρικά ρούχα. Όμως η Ιωάννα δεν αρνήθηκε να φορέσει γυναικεία ρούχα ότανκαι αποκήρυξε την έως τότε ανδρική ενδυμασία της, ζητήθηκεγεγονός νατο ανακαλέσειοποίο δυσχέρανε το έργο των κατηγόρων της, αν και αρχικά έθεσε σε δεύτερη μοίρα τατο αιτήματααίτημα των κατηγόρων της βάζονταςνα σεφορέσει γυναικεία ρούχα, δίνοντας προτεραιότητα τιςστις επιθυμίες των δύο γυναικών που την είχαν βοηθήσει: την [[Ιωάννα του Λουξεμβούργου]] και την [[Γιολάνδη της Αραγωνίας]].<ref name=":16">{{Cite journal|title=“Clothing and Gender Definition: Joan of Arc,”|url=https://www.academia.edu/15199435/_Clothing_and_Gender_Definition_Joan_of_Arc_Journal_of_Medieval_and_Early_Modern_Studies_26_1996_297-320|language=en|first=Susan|last=Crane|date=1996|journal=Journal of Medieval and Early Modern Studies,|accessdate=2019-03-16|doi=|issue=26|pages=297-320}}</ref> Είπε πως θα φορούσε γυναικεία ρούχα μόνο αν της το ζητούσαν αυτές οι δύο γυναίκες.<ref name=":16" /> Η ετοιμότητα της Ιωάννας να φορέσει γυναικεία ρούχα προκαλούσε πρόβλημα στους κατήγορούς της. Σύμφωνα με μεταγενέστερες μαρτυρίες είχε αναγκαστεί να φορά αντρικά ρούχα (δηλαδή στρατιωτικά) όσο βρίσκονταν στη φυλακή γιατί της έδιναν τη δυνατότητα να δένει μεταξύ τους το παντελόνι της, τις μπότες της και το πανοφώρι της καθιστώντας έτσι πολύ πιο δύσκολο να επιτύχει μία πιθανή απόπειρα βιασμού εναντίον της.<ref>{{Cite book|title=Jeanne D'Arc: Ses Costumes, Son Armure: Essai de Reconstitution|first=Adrien|last=Harmand|publisher=Librairie Ernest Leroux|isbn=|year=1929|chapter=Les chausses|location=|page=|url=http://lerozier.free.fr/chausses.htm|γλώσσα=Γαλλικά}}</ref> Για την ακρίβεια φοβόταν να εγκαταλείψει έστω και προσωρινά αυτή της την αμφίεση φοβούμενη πως θα κατασχεθεί από το διαστήριο και θα αναγκαστεί να παραμείνει χωρίς προστασία.<ref name=":10" /> Λίγες μέρες μετά από την υπογραφή της ανάκλησηςαποκήρυξης και από την ημέρα που είχε αρχίσει να φορά γυναικεία ρούχα, είπε σε κάποιο μέλος του δικαστηρίου ότι «κάποιος σημαντικός Άγγλος λόρδος μπήκε στο κελί της και επιχείρησε να της επιβληθεί με τη βία».<ref name=":11" /> Τελικά αναγκάστηκε να ξαναφορέσει αντρικά ρούχα, είτε ως προστασία σε κάποια πιθανή κακοποίηση, είτε γιατί, σύμφωνα με κατάθεση του Ζαν Μασιέ, οι δεσμοφύλακες της πήραν το φόρεμα και δεν είχε τι άλλο να φορέσει.<ref name=":10" />
 
Αυτό θεωρήθηκε ότι ήταν απόδειξη ότι είχε υποπέσει ξανά στο αδίκημα της αίρεσης να ντύνεται με αντρικά ρούχα, αν και αυτό θα το αμφισβητούσε αργότερα ο ιεροεξεταστής που προήδρευσε στη δίκη άφεσηςέφεσης που πραγματοποιήθηκε κάποια στιγμή αργότερα μετά τον πόλεμο. Το μεσαιωνικό καθολικό δόγμα προέβλεπε, σύμφωνα με τη ''Summa Theologica'' του [[Θωμάς Ακινάτης|Θωμά Ακινάτη]], ότι η ενδυμασία με ρούχα του άλλου φύλου έπρεπε να κρίνεται εντός πλαισίου καθώς η ανάγκη θεωρούνταν επαρκής λόγος για κάτι τέτοιο.<ref>{{Cite web|url=http://www.newadvent.org/summa/3169.htm|title=SUMMA THEOLOGIAE: Modesty in the outward apparel (Secunda Secundae Partis, Q. 169)|website=www.newadvent.org|accessdate=2019-03-03}}</ref> Αυτό περιλάμβανε και την χρήση αντρικών ρούχων ως προστασία ενάντια στον βιασμό. Σύμφωνα με το δόγμα ήταν δικαιολογημένη που μεταμφιέστηκε σε αγόρι κατά την διάρκεια των μετακινήσεών της σε εχθρικό έδαφος όπως και όταν φορούσε πανοπλία στη μάχη και στρατιωτικά ρούχα στο στρατόπεδο και αργότερα στη φυλακή. Λέγεται πως όταν βρίσκονταν σε εκστρατεία, όταν δεν απαιτούνταν τα στρατιωτικά ρούχα, εκείνη φορούσε φόρεμα.<ref name=":12" /> Αργότερα ιερείς που κατέθεσαν στην δίκη άφεσής τηςέφεσης επιβεβαίωσαν πως φορούσε αντρικά ρούχα στη φυλακή για να αποφύγει την κακοποίηση και τον βιασμό.<ref name=":10" /> Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό δόγμα ήταν δικαιολογημένη που μεταμφιέστηκε σε αγόρι κατά την διάρκεια των μετακινήσεών της σε εχθρικό έδαφος όπως και όταν φορούσε πανοπλία στη μάχη και στρατιωτικά ρούχα στο στρατόπεδο και αργότερα στη φυλακή.
 
Η Ιωάννα, σχετικά με το ζήτημα του ντυσίματος με αντρικά ρούχα, παρέπεμψε το δικαστήριο στην εκκλησιαστική έρευνα του [[Πουατιέ]] που είχε γίνει το 1429. Αν και τα πρακτικά της έρευνας στο Πουατιέ δεν έχουν διασωθεί, διαφάινεταιδιαφαίνεται πως ο κλήρος εκεί είχε εγκρίνει το θέμα. Επίσης διατηρούσε τα μαλλιά της κοντά όσο βρίσκονταν σε εκστρατεία και στην φυλακή. Ο θεολόγος Ζαν Γκαρσόν υποστήριξε την επιλογή της αυτή για πρακτικούς λογους, όπως και ο ιεροεξεταστής Μπρεάλ αργότερα κατά την δίκη άφεσήςέφεσής της.<ref name=":12" />
 
Μετά τον θάνατό της, τα λατινικά πρακτικά της αρχικής δίκης μεταγράφτηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να υποκρύπτουναποκρύπτουν την συντροφικότητα που ένιωθε η Ιωάννα με τις γυναίκες που την βοήθησαν.<ref name=":16" /> Την εμφάνισαν σαν να βρίσκονταν σε ανταγωνισμό με το υπόλοιπο γυναικείο φύλο. Για παράδειγμα, ενώ η Ιωάννα είχε δηλώσει πως η μητέρα της τής είχε μάθει να ράβει και ότι δεν πίστευε πως μπορούσε οποιαδήποτε άλλη γυναίκα στη Ρουέν να της μάθει περισσότερα για το ράψιμο, η δήλωσή της παρουσιάστηκε σαν να είχε πει πως «ναι, ήξερε να ράβει και να μπαλώνει και δεν φοβόταν καμίακαμμία γυναίκα στη Ρουέν στον τομέα αυτόν».<ref name=":16" /> Επίσης διαγράφηκε από τα πρακτικά η κατάθεσή της πως η Ιωάννα του Λουξεμβούργου είχε προσπαθήσει να εμποδίσει τη πώλησή της στου Άγγλους όπως επίσης και ότι η Ιωάννα είχε ζητήσει μετά από την αναίρεσηαποκήρυξη του αντρικού ντυσίματος να της δοθεί μία υπηρέτρια.<ref name=":16" /> Αυτές οι αλοιώσειςαλλοιώσεις έγιναν με σκοπό να στηριχθεί η κατηγορία ότι η επιθυμία της Ιωάννας να ντύνεται με αντρικά ρούχα ταυτίζονταν με την γενικότερη άρνηση του γυναικείου της φύλου.<ref name=":16" /> Ένα από τα τελευταία άρθρα της δίκης που επεξηγεί το κατηγορητήριο γράφει πως η Ιωάννα διατηρούσε τα μαλλιά της κοντά και φορούσε αντρικά ρούχα «χωρίς να αφήνει τίποτα στο σώμα της που να αποκαλύπτει το γυναικείο της φύλο... εκτός από όσα της είχε δώσει η φύση για να ξεχωρίζει το γυναικείο φύλο».<ref name=":16" /> Αυτή η υπέρβαση της γυναικείας ταυτότητας ήταν εκείνο που ενόχλησε περισσότερο από κάθε άλλο τους κατήγορούς της μέχρι του σημείου που ο Ζαν ντ΄Εστιβέ, ένας από τους κύριους κατήγορούς της, να την αποκαλέσει «πόρνη» και «κοινή» παρά το γεγονός ότι η παρθενία της είχε επιβεβαιωθεί επανειλημμένως.<ref name=":16" />
 
Έτσι η Ιωάννα το 1431 καταδικάστηκε και της επιβλήθηκε ηστην ποινή του θανάτου, όχιμε ωςτην αιρετικήκατηγορία λόγωτης τωναίρεσης θρησκευτικώνεπειδή τηςφορούσε απόψεωνκατ'εξακολούθηση καιαντρικά πρακτικώνρούχα. Ομως η συγκεκριμένη συμπεριφορά (ανδρική ενδυμασία), αλλάεφ'όσον μευπαγορεύονταν τηναπό κατηγορίαλόγους ότιανάγκης, φορούσεδεν αντρικάσυνιστά ρούχαθρησκευτική παράβαση και συνεπώς δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της αίρεσης.<ref name=":1">{{Cite book|title=Joan of Arc : reality and myth|first=Arend|last=Berents, Dirk|first2=Marina|last2=Warner|publisher=Veloren|isbn=9065504125|year=1994|date=1994|location=Hilversum|page=|url=https://www.worldcat.org/oclc/31504784|id=31504784}}</ref><ref name=":0">{{Cite book|title=Who cooked the Last Supper? : the women's history of the world|first=Rosalind|last=Miles|publisher=Three Rivers Press|isbn=0609806955|year=|date=2001|edition=1st Three Rivers Press ed|location=New York|page=|url=https://www.worldcat.org/oclc/44701949|id=44701949}}</ref>. Η υπέρτατη πράξη επιβολής εξουσίας του δικαστηρίου πάνω στην Ιωάννα ήταν το να την εξαναγκάσει να πάει στην πυρά ντυμένη με φόρεμα.<ref name=":16" /> Η δίκη χαρακτηρίσθηκε τόσο άδικη που τα πρακτικά της χρησιμοποιήθηκαν κατά τον 20ο αιώνα ως αποδεικτικό στοιχείο για την αγιοποίησή της.<ref name=":6" />
 
=== Εκτέλεση ===
Ανώνυμος χρήστης