Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

→‎Βιογραφικά στοιχεία: εισαγωγή συνδέσμου
Στις 21 Οκτωβρίου 1461 τοποθετήθηκε επίσκοπος του Gerace(Γέρακα) της νότιας Ιταλίας, την πόλη στην οποία έζησε παλιότερα ο [[Βαρλαάμ Καλαβρός|Βαρλαάμ ο Καλαβρός]]. Για λίγους μήνες τον επισκέφτηκε στο Γέρακα ο [[Θεόδωρος Γαζής]], σύμφωνα με μαρτυρία του λόγιου [[Κωνσταντίνος Λάσκαρις (λόγιος)|Κωνσταντίνου Λάσκαρι]] που ζούσε στη [[Μεσσήνη Σικελίας|Μεσσήνη της Σικελίας]].
 
Το 1465 και 1466 τον ξαναβρίσκουμε στη Ρώμη κοντά στο Βησσαρίωνα. Την άνοιξη του 1467 ταξίδεψε στην Κύπρο για τη διαπραγμάτευση του γάμου της [[Ζωή Σοφία Παλαιολογίνα|Ζωής ΠαλαιολόγίναςΠαλαιολογίνας]] (κόρης του [[Θωμάς Παλαιολόγος|Θωμά Παλαιολόγου]]) με τον [[Ιάκωβος Β΄ της Κύπρου|Ιάκωβο Β της Κύπρου]] των Λουζινιάν, που τελικά δεν ευοδώθηκε. Το γάμο προωθούσε ο Βησσαρίων για να πετύχει μια συμμαχία και τελικά Σταυροφορία για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Το Μάιο του 1470 ο πάπας Παύλος Β, μετά από αίτηση του Βησσαρίωνα, του παραχώρησε τη μονή του San Gregorio di Staletti. Από ευχαρίστηση ο Χαλκιόπουλος αφιέρωσε στον Πάπα τη μετάφραση του έργου De oratione dominica του [[Γρηγόριος Νύσσης|Γρηγορίου Νύσσης]].
 
Μετά το θάνατο του Βησσαρίωνα (18 Νοεμβρίου 1472) ο Χαλκιόπουλος έχασε τον προστάτη του κι οι αναφορές που χουμε πια γι' αυτόν είναι πολύ αραιές. Συνέχισε να περιοδεύει στα μοναστήρια του νότου στηρίζωντας τη λειτουργία τους. Τη δεκαετία 1472-1482 μοίραζε το χρόνο διαμονής του ανάμεσα στην Καλαβρία και τη Ρώμη, όπου μετέφραζε στα λατινικά έγγραφα (βούλες), κάποιες από την εποχή των νορμανδών ηγεμόνων(11ος αιώνας), που προστάτευαν τα δικαιώματα των μοναστηριών. Πέθανε στις 4 Νοεμβρίου 1497, σε ηλικία άνω των 80, κατα τη διάρκεια επίσκεψης στην ενορία Oppido.
Ανώνυμος χρήστης