Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ευμένης Γ΄ της Περγάμου»

Υποκίνησε εξέγερση, που φαίνεται πως δεν υποστηρίχθηκε από ελληνικούς πληθυσμούς, αλλά κυρίως από εγχώριους κατοίκους της Μικράς Ασίας και απελεύθερους. Αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς (ως Ευμένης) και προσπάθησε να καταλάβει τα εδάφη της Περγάμου, την οποία ονόμασε ''«Ηλιόπολις»''.
 
Το [[131 π.Χ.]] κατάφερε μάλιστα να αντιμετωπίσει το ρωμαϊκό στρατό υπό τον [[ύπατος|ύπατο]] [[Πούμπλιος Λικίνος Κράσσος Ντίβες Μουκιανός|Πούμπλιο Λικίνο Κράσσο Ντίβες Μουκιανό]], που σκοτώθηκε κατά την υποχώρηση. Το [[130 π.Χ.]] οι Ρωμαίοι επανήλθαν υπό τον ύπατο [[Μάρκος ΠερπέναΠερπέρνα|Μάρκο ΠερπέναΠερπέρνα]], που μετά από μια νικηφόρα πρώτη σύγκρουση κατάφερε αποκλείσει τον Αριστόνικο στη πόλη [[Στρατονίκεια Λυδίας|Στρατονίκεια]], την οποία και πολιόρκησε. Σύντομα προκλήθηκε λιμοκτονία και ο Αριστόνικος αναγκάστηκε να παραδοθεί ([[129 π.Χ.]]).
 
Τελικά ο Αριστόνικος και ο θησαυρός των Ατταλιδών, οδηγήθηκαν στη Ρώμη. Ο Αριστόνικος εκτελέστηκε με στραγγαλισμό, ενώ ο θησαυρός μοιράστηκε δια νόμου στους Ρωμαίους φτωχούς αγρότες από τον [[Τριβούνος των Πληβείων|τριβούνο]] [[Τιβέριος Σεμπρόνιος Γράκχος|Τιβέριο Γράκχο]].
Ανώνυμος χρήστης