Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
'''ii.''' {{Note_label|II|ii|none}} Το οικογενειακό επώνυμο του Μιαούλη ήταν Βώκος ή Βόκος. Γιατί όμως ο Ανδρέας αποφάσισε να άλλαξει το επώνυμο του δεν είναι γνωστό. Εικάζεται ότι το επώνυμο Μιαούλης το απέκτησε από το τουρκικό πλοίο ''«Μιαούλ»'' που αγόρασε στη [[Χίος|Χίο]].<ref>Εγκυκλοπαίδεια ''Δομή'', εκδ. Δομή, Αθήνα 1996, τόμος 22, σελ.145</ref> Μια άλλη εκδοχή κάνει λόγο για προσωνύμιο που του κόλλησαν οι άνδρες του πληρώματός του επειδή συνήθιζε να τους φωνάζει ''με «μια ούλοι»'', δηλαδή ''με «μιας όλοι μαζί»''.<ref name=autogenerated1 /><ref>Εφημερίδα Το ΒΗΜΑ, [http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=152484 Ανδρέας Μιαούλης], Κυριακή 6 Ιουλίου 2003. [https://web.archive.org/web/20120209052835/http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=152484 Αρχειοθετήθηκε] 9 Φεβρ. 2012.</ref> Αυτό όμως αμφισβητείται από το γεγονός ότι τότε ο Μιαούλης δεν μπορούσε να δώσει τέτοιο παράγγελμα αφού τα πληρώματά του μιλούσαν και καταλάβαιναν μόνο αρβανίτικα.<ref>Εγκυκλ. Λεξικό Ηλίου, τόμος 13, σελ.543</ref>
 
'''iii.''' {{Note_label|III|iii|none}} Αξίζει να αναφερθεί και η άποψη του Κορδάτου, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο Μιαούλης ήταν [[ελευθεροτεκτονισμός|μασόνος]] με αρκετά μεγάλο βαθμό. Έτσι ο Νέλσων, ο οποίος ήταν διάσημος μασόνος, λόγω της κοινής τους ιδιότητας τον άφησε ελεύθερο σε αντίθεση με τους δύο άλλους Σπετσιώτες που είχε συλλάβει και οι οποίοι δεν είχαν πραγματικά καμία σχέση με τους Γάλλους.<ref>[[Γιάννης Κορδάτος]], ''Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας'', τόμος Β΄, Αθήνα 1957, σελ.589</ref> Κατά τη ναυτική παράδοση έχει διασωθεί η ακόλουθη στιχομυθία μεταξύ ναυάρχου Νέλσωνα και Μιαούλη που πιθανώς έγινε στην [[ισπανική γλώσσα]], την οποία μιλούσε ο Μιαούλης:<ref>''Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου»'', τόμος 13, σελ. 544</ref>
 
:-''Είσαι Έλληνας;''
:-''Ναι κύριε ναύαρχε!''
:-''Το ξέρεις πως σ' αυτά τα μέρη εφαρμόζω μπλόκο;''
:-''Το γνωρίζω πολύ καλά κύριε ναύαρχε!''
:-''Και τότε γιατί τον παραβιάζεις;''
:-''Για το κέρδος μου ναύαρχε!''
:-''Αν ήμουν εγώ στη θέση σου και εσύ στη δική μου τι θα έκανες;''
:-''Θα σε κρεμούσα απ' το λαιμό, στο πινό της μαΐστρας, ναύαρχέ μου!'' (=σημείο ανακρέμασης κυρίου ιστίου)
 
'''iv.''' {{Note_label|IV|iv|none}} Ο [[Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος]] δεν παραδέχθηκε ποτέ την εμπλοκή του στη λήψη της απόφασης του Μιαούλη να πυρπολήσει τον εθνικό στόλο. Χαρακτηριστικά σε ομιλία του στη βουλή αναφέρει: ''«Σας είπαν, Κύριοι, ότι εγώ εσυμβούλευσα τον εμπρησμόν του εθνικού στόλου· δεν είναι αληθές»'' [..] ''«αν τα πλοία δεν εκαίοντο τότε, η Ελλάς ήθελε θρηνεί σήμερον το γενικόν των ελευθεριών της ναυάγιον»''.<ref>Αρχείο κοινότητας Ύδρας, 15, σελ.495-497</ref> Βλέπουμε ότι στο τέλος της ομιλίας του ενώ αρνείται την κατηγορία περι συνενοχής δικαιολογεί ως πολιτικός σύμβουλος του Μιαούλη απολύτως την πράξη του.<br />