Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ισαάκιος Β΄ Άγγελος»

μ
περιεχόμενο POV και προϊόν πρωτότυπης έρευνας, εκτιμήσεων του συντάκτη + αφαίρεση τεκμηριωμένου περιεχομένου και προσθήκη πρωτότυπων ονομασιών...
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
μ (περιεχόμενο POV και προϊόν πρωτότυπης έρευνας, εκτιμήσεων του συντάκτη + αφαίρεση τεκμηριωμένου περιεχομένου και προσθήκη πρωτότυπων ονομασιών...)
|μέγεθος_εικόνας =
|λεζάντα = Ο Ισαάκιος Β' σε νόμισμα.<br>Επιγραφή ΙCΑΑΚΙOC ΔΕCΠΟΤΗC
|τίτλος = [[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|Αυτοκράτορας της ΡωμαϊκήςΒυζαντινής Αυτοκρατορίας]]
|περίοδος_εξουσίας = 1185 - 1195
|ημ_στέψης =
}}
 
Ο '''Ισαάκιος Β΄ Άγγελος''' (Σεπτέμβριος [[1156]] - [[8 Φεβρουαρίου]] [[1204]]) ήταν [[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|ΡωμαίοςΒυζαντινός Αυτοκράτοραςαυτοκράτορας]] ([[1185]] - [[1195]]) μόνος του και έπειτα σε συμβασιλεία με τον γιο του [[Αλέξιος Δ΄|Αλέξιο Δ΄ Άγγελο]] ([[1203]] - [[1204]]). Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος ήταν έκτος και μικρότερος γιος του [[Ανδρόνικος Άγγελος|Ανδρόνικου Άγγελου]] Βυζαντινού στρατιωτικού ηγέτη στην [[Μικρά Ασία]] και της Ευφροσύνης Κασταμονίτισσας (1125 - 1195). Ο πατέρας του Ανδρόνικος Άγγελος ήταν μικρότερος γιος του [[Κωνσταντίνος Άγγελος|Κωνσταντίνου Αγγέλου]] γενάρχη του [[Οίκος Αγγέλων|Οίκου των Αγγέλων]] και της [[Θεοδώρα Κομνηνή (κόρη του Αλεξίου Α΄)|Θεοδώρας Κομνηνής]] της κόρης του [[Αλέξιος Α΄|Αλεξίου Α΄ Κομνηνού]] του πρώτου ΡωμαίουΒυζαντινού αυτοκράτορα από την [[Δυναστεία των Κομνηνών]].
 
==Άνοδος στον θρόνο με επανάσταση==
 
Ο ιστορικός [[Νικήτας Χωνιάτης]] περιγράφει την εξωτερική του εμφάνιση: ''"ητο όψηπρόσωπο του ήτανείναι ροδοκόκκινηφρικτό, τα μαλλιά του ήταν κόκκινα, είχε μέτριο ύψος και ήταν γεροδεμένος"''.<ref>Head, p. 238</ref> Την σύντομη περίοδο που κυβέρνησε ο [[Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός]] (1183 - 1185), ο Ισαάκιος μαζί με τον πατέρα και τους μεγαλύτερους αδελφού του ενεπλάκη σε επαναστάσεις, που ξέσπασαν εναντίον του Αυτοκράτορα στην [[Νίκαια (Βιθυνία)|Νίκαια της Βιθυνίας]] και στην [[Προύσα]]. Ο Αυτοκράτορας δεν τον τιμώρησε για την απιστία του και ο Ισαάκιος Β΄ παρέμεινε στην [[Κωνσταντινούπολη]]. Την εποχή όμως που ο Ανδρόνικος Α΄ απουσίαζε από την πρωτεύουσα (11 Σεπτεμβρίου 1185), ο στρατηγός του [[Στέφανος Αγιοχριστοφορίτης]] (1130 - 1185) επιχείρησε να συλλάβει τον Ισαάκιο· ο Ισαάκιος τον δολοφόνησε και βρήκε καταφύγιο στην εκκλησία της [[Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγίας Σοφίας]].
 
Ο Ανδρόνικος Α΄ ήταν ικανός Αυτοκράτορας, αλλά είχε άσχημη φήμη για την βιαιότητά του και τις προσπάθειές του να κρατήσει την εκκλησία υποταγμένη· ήταν μισητός στον λαό της πόλης. Ο Ισαάκιος έκανε έκκληση στον λαό και αμέσως σε όλη την Κωνσταντινούπολη ξέσπασε ένα μαζικό κίνημα εναντίον του Αυτοκράτορα. Με την επιστροφή του ο Ανδρόνικος Α΄ αναγνώρισε ότι ήταν έκπτωτος, καθώς ο λαός της Κωνσταντινούπολης είχε ήδη στέψει νέο Αυτοκράτορα τον Ισαάκιο Β΄ Άγγελο (1185). Ο Ανδρόνικος Α΄ προσπάθησε να δραπετεύσει με πλοίο, αλλά συνελήφθη. Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος τον παρέδωσε στο εξαγριωμένο πλήθος, που τον θανάτωσε με φρικτό τρόπο (12 Σεπτεμβρίου 1185).
 
==Η Μάχη του Δημητρίτζη==
Ο Ισαάκιος Β΄ ξεκίνησε την βασιλεία του με έναν μεγάλο θρίαμβο, όταν συνέτριψε τον [[Νορμανδοί|Νορμανδό]] [[Βασίλειο της Σικελίας|Βασιλιά της Σικελίας]] [[Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας|Γουλιέλμο Β΄]] στην [[Μάχη του Δημητρίτζη]] (στο σημερινό [[Σιδηρόκαστρο Σερρών]]) (7 Νοεμβρίου 1185). Ήταν καθοριστική Βυζαντινή νίκη, η οποία τερμάτισε οριστικά την Νορμανδική απειλή για την Αυτοκρατορία,<ref>Nicetae Choniatae Historia, Τόμος 23, σελ.469</ref><ref>Ιστορία του ελληνικού έθνους - Τόμος δ΄, Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, περιεχόμενα</ref> καθώς ο Γουλιέλμος Β΄ είχε επιτεθεί στα [[Βαλκάνια]] στα τέλη της βασιλείας του Ανδρόνικου Α΄. Όμως η πολιτική του Ισαάκιου Β΄ στην συνέχεια ήταν καταστροφική. Ο Ισαάκιος Β΄ έστειλε στην [[Άκρα]] στα τέλη του 1185 έναν στόλο από 80 γαλέρες για να ελευθερώσει τον αδελφό του Αλέξιο Γ΄ Άγγελο, αλλά οι Νορμανδοί της Σικελίας τον κατέστρεψαν. Έστειλε έναν δεύτερο στόλο με 80 πλοία, αλλά απέτυχε να ανακτήσει την [[Κύπρος|Κύπρο]], που είχε κυριεύσει ο Βυζαντινός πρίγκιπας [[Ισαάκιος Κομνηνός της Κύπρου|Ισαάκιος Κομνηνός Καματηρός]] με την υποστήριξη των Νορμανδών. Ο στόλος όμως εμποδίστηκε εξαιτίας της συμμαχίας του βασιλείου της Κύπρου με τους Νορμανδούς, που έστειλαν τον Μαργαριτώνη για να υπερασπιστεί το νησί. Την ίδια εποχή κυκλοφορούσαν πολλές φήμες στους [[Άγιοι Τόποι|Αγίους Τόπους]], ότι ο Ισαάκιος Β΄ είχε συμμαχήσει με τον [[Σαλαντίν]] .<ref>Brand, Charles M. (1962). "The Byzantines and Saladin, 1185-1192: Opponents of the Third Crusade". Speculum. 37 (2): 167–181.</ref> κατά των σταύροφορων, ωστόσο αυτός ο μύθος έχει σήμερα καταρριφθεί.
Ο Σαλαντίν κατέλαβε τα [[Ιεροσόλυμα]] (1187), καταλύοντας το ομώνυμο Σταυροφορικό βασίλειο. Σε πλήρη αντίθεση με το αντίστοιχο γεγονός της πτώσης των Ιεροσολύμων στους [[Φράγκοι|Φράγκους]], ο Σαλαντίν δεν επιδόθηκε σε σφαγή, αλλά επέτρεψε σχεδόν σε όλους τους Χριστιανούς να εξαγοράσουν την ελευθερία τους.
 
==Η Επανάσταση των Βουλγάρων==
Η μεγάλη καταπίεση και η υψηλή φορολογία για να πληρώσει τους μισθοφόρους του, προκάλεσε στα τέλη του 1185 την Βουλγαρική [[Εξέγερση του Ασέν και Πέτρου]].<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Η επανάσταση δημιούργησε την [[Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία]] με τον [[Οίκος των Ασέν|Οίκο των Ασέν]]. Ο Ισαάκιος Β΄ οδήγησε ο ίδιος τα στρατεύματα, νίκησε τους επαναστάτες, που υποχώρησαν στα εδάφη των Βλάχων στα σύνορα του Δούναβη, αλλά δεν εκμεταλλεύτηκε την νίκη του και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη. Οι Βούλγαροι ανασυντάχθηκαν και ο Αυτοκράτορας αντέδρασε: στην αρχή ανέλαβε ο θείος του [[Σεβαστοκράτωρ]] [[Ιωάννης Δούκας (σεβαστοκράτωρ)|Ιωάννης Δούκας]] που τον είχε βοηθήσει, αλλά αντικαταστάθηκε λόγω υποψίας για συνωμοσία και ανέλαβε ο Ιωάννης Καντακουζηνός, τον οποίο είχε επιχειρήσει ανεπιτυχώς να τυφλώσει ο Ανδρόνικος Α΄. Ο μεγάλος νικητής των Νορμανδών [[Αλέξιος Βρανάς]] απεστάλη τελικά από τον Αυτοκράτορα εναντίον των Βουλγάρων (1187), εκεί ο στρατηγός Βρανάς κατάφερε σημαντικά πλήγματα στους Βουλγάρους,· στην επιστροφή του επιχείρησε να ανατρέψει τον Ισαάκιο Β΄, αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον γαμπρό εκείνου Κορράδο του Μομφερράτου. καιΣε τουςσυμφωνία στρατιώτεςπου έκανε με την [[Βενετία]] (1187), η [[Δημοκρατία της Βενετίας]] συμφώνησε να του πουπαρέχει τονετήσια περικύκλωσαν40 - 100 γαλέρες σε εξάμηνη υπηρεσία για εμπορικούς σκοπούς. Σε κάθε γαλέρα θα εργαζόταν 140 κωπηλάτες· υπήρχαν στην Αυτοκρατορία 18.000 Βενετοί μετά τις διώξεις του [[Μανουήλ Α΄ Κομνηνός|Μανουήλ Α΄ Κομνηνού.]]<ref>J. Norwich, A History of Venice, 121</ref>
Ο Ισαάκιος Β΄ πολιόρκησε το Λόβετς (1187), όπουαλλά καιτο έλαβεμόνο που κατάφερε ήταν να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της δεύτερης Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Κράτησε ως ομήρους την γυναίκα και τον μικρότερο αδελφό τού [[Ιβάν Ασέν Α΄]], τον [[Καλογιάν της Βουλγαρίας]], που συνέλαβε στην πολιορκία,. ωστόσο αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποθαρρύνει τους Βουλγάρους που είχαν εξασφαλίσει τη βοήθεια των Κουμανικών ορδών.
 
==ΚόντραΑποτυχίες με τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα==
Σε συμφωνία που έκανε με την [[Βενετία]] (1187), η [[Δημοκρατία της Βενετίας]] συμφώνησε να του παρέχει ετήσια 40 - 100 γαλέρες σε εξάμηνη υπηρεσία για εμπορικούς σκοπούς. Σε κάθε γαλέρα θα εργαζόταν 140 κωπηλάτες· υπήρχαν στην Αυτοκρατορία 18.000 Βενετοί μετά τις διώξεις του [[Μανουήλ Α΄ Κομνηνός|Μανουήλ Α΄ Κομνηνού.]]<ref>J. Norwich, A History of Venice, 121</ref>
 
Ο Ισαάκιος Β΄ πολιόρκησε το Λόβετς (1187), όπου και έλαβε ως ομήρους την γυναίκα και τον μικρότερο αδελφό τού [[Ιβάν Ασέν Α΄]], τον [[Καλογιάν της Βουλγαρίας]], που συνέλαβε στην πολιορκία, ωστόσο αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποθαρρύνει τους Βουλγάρους που είχαν εξασφαλίσει τη βοήθεια των Κουμανικών ορδών.
 
==Κόντρα με τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα==
[[Αρχείο:IsaacIIAnge.jpg|thumb|250px|Νόμισμα Ισαακίου Β΄ Αγγέλου:<br>η Παναγία ένθρονη.]]
Η προσοχή του Αυτοκράτορα στράφηκε στην συνέχεια στην Ανατολή, στην οποία εμφανίστηκαν πολλοί διεκδικητές του θρόνου. Ο βασιλιάς [[Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα]] της Γερμανίας ζήτησε από τον Ισαάκιο Β΄ την άδεια (1189) να περάσουν τα στρατεύματα του, που συμμετείχαν στην [[Γ΄ Σταυροφορία]], από την [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία]].<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Ο Ισαάκιος Β αρχικά δέχτηκε αλλά λόγω ότι υποψιάζοταν πως ο Γερμανός αυτοκράτορας ήθελε να κατακτήσει την αυτοκρατορία προσπάθησε να κάνει δύσκολη τη διάβαση των Γερμανών σταυροφόρων μέσα από τα αυτοκρατορικά εδάφη. Ο Άγγελος είχε σημαντικούς λόγους να πιστεύει κάτι τέτοιοΒ΄, καθώςπου ο Φρειδερίκοςτότε είχε αναπτύξεισυνάψει έντονες συζητήσειςσυμμαχία με τουςτον ΒουλγάρουςΣαλαντίν, καιτο τουςαρνήθηκε.<ref>Chisholm, ΣέρβουςHugh, εχθρούςed. της(1911). αυτοκρατορίας"Isaac εκείνη τη περίοδοII. (Angelus)"</ref> Ο Βαρβαρόσσα αποφάσισε να εκδικηθεί: κατέλαβε την [[Φιλιππούπολη]], οκαι Ισαάκιοςνίκησε έστειλε έναέναν στρατό να3.000 ανακαταλάβει τη πόληανδρών, αλλά παρά τις αρχικές επιτυχίες, οι Γερμανοί σταυροφόροι ήταν περισσότεροι αριθμητικά και έχοντας μάθει τα πάντα γύρω από το στράτευμα των βυζαντινών από τους Αρμενίουςπου κατάφερανεπιχείρησε να νικήσουνανακαταλάβει τοτην μικρότεροπόλη.<ref>W. βυζαντινό στρατόTreadgold, στηA μάχηHistory ξεχώρισανof οιthe άντρεςByzantine τουState Θεόδωρουand Βρανά που αντιμετώπισαν σθεναρά τους Γερμανούς. Έπειτα ο Φρειδερίκος προκάλεσε μεγάλες ζημιές στη Μακεδονία και τη ΘράκηSociety, οι658</ref> οποίεςΟ λεηλατήθηκανΙσαάκιος βάναυσα,Β΄ ωστόσοδήλωσε ομε Γερμανός αυτοκράτορας βλέποντας πως η σταυροφορίατην τουβία καθηστερούσευποταγή και πωςαναγκάστηκε οινα Βυζαντινοίελαττώσει τουαπό είχαντο προκαλέσει1196 σημαντικέςτην απώλειεςμοναδική μεισχυρή τιςΒυζαντινή συνεχείςναυτική παρενοχλήσεις τους, αναγκάστηκε να έρθειδύναμη σε συμφωνία30 με τον Ισαάκιογαλέρες.<ref>Chisholm, Ο Ισαάκιος Β΄ υποχρεώθηκε να κάνει ορισμένες υποχωρήσειςHugh, όπωςed. να(1911). προσφέρει"Isaac στονII. Φρειδερίκο τα τρόφιμα που χρειαζόταν και πλοία για να περάσει στη Μικρά Ασία.(Angelus)"</ref>
 
ΟΗ πτώση της Αγίας Πόλης έφερε την [[Γ΄ Σταυροφορία]] (1191) από τον Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα. Έντρομος ο Ισαάκιος Β΄ και πολύ κατώτερος των απαιτήσεων των γεγονότων, δεν κατόρθωσε να επιδείξει την οξύνοια και τη διπλωματική ευελιξία των Κομνηνών στη διαχείριση των Σταυροφορικών στρατευμάτων· ο Βαρβαρόσσα πέρασε στη [[Ανατολία|Μικρά Ασία]] και κατέλαβε το [[Ικόνιο]] με πολύ δυσκολία από τους Σελτζούκηδες. Στην πορεία όμως πέθανε από πνιγμό, με αποτέλεσμα την άμεση και άδοξη λήξη της Σταυροφορίας, χωρίς αυτή να πλησιάσει τον στόχο της, πράγμα που γλίτωσε τον Ισαάκιο από έναν επικίνδυνο εχθρό. Ο γιος του [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Γερμανίας]] ανέλαβε την πρωτοβουλία για νέα Σταυροφορία (1195), απειλώντας τον Ισαάκιο ότι θα εισβάλλει στη Ρωμανία, ο Άγγελος απάντησε στέλνοντας πρεσβεία για να λύσει διπλωματικά το θέμα. Αν και τα πρώτα στρατεύματα κινήθηκαν επιτυχώς, ο θάνατος του Ερρίκου ΣΤ΄ στη [[Μεσσήνη (Ιταλία)|Μεσσήνη]] (1197) έδωσε άδοξο τέλος και σε αυτή τη νέα εκστρατεία.
 
==Ανατροπή από τον αδελφό του==
Τα επόμενα πέντε χρόνια κυριάρχησαν συνεχείς πόλεμοι με τους Βούλγαρους. Ο ίδιος ο Ισαάκιος ανέλαβε προσωπικά πολλές εκστρατείες, παρά το ότι οι περισσότερες ήταν περιορισμένες, κατάφερε κάποια αξιόλογα πλήγματα στους επαναστάτες ωστόσο· σε μια από αυτές (1190) ο Ισαάκιος σώθηκε την τελευταία στιγμή.<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Ακολούθησε η πιο οδυνηρή ήττα των Βυζαντινών από τους Βούλγαρους στην ''μάχη της Αρκαδιούπολης'' (1194) χάρη σε σημαντικά λάθη των στρατηγών. Ωστόσο τηνΤην επόμενη κιόλας χρονιά, ενώ ο Ισαάκιος Β΄ χωρίς να χάσει τη διάθεση του και γεμάτος ζήλο σύμφωνα με τον Νικήτα Χωνιάτη ετοίμασεετοίμαζε νέα εκστρατεία εναντίον των Βουλγάρων (1195), η οποία ήταν σε συνεργασία με το Βασίλειο της Ουγγαρίας και είχε μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Οο μεγαλύτερος αδελφός του, ο [[Αλέξιος Γ΄ Άγγελος]] εκμεταλλεύτηκε την απουσία του αδελφού του σε κυνήγι για να τον ανατρέψει και να ανακηρυχτεί νέος Αυτοκράτορας με την υποστήριξη του στρατού.<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος τυφλώθηκε και φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη.<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref>
 
==Δεύτερη βασιλεία==
Μετά από οκτώ χρόνια φυλάκισης ξεκίνησε η [[Δ΄ Σταυροφορία]]. Οι Σταυροφόροι έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη (1203), ανέτρεψαν τον σφετεριστή Αλέξιο Γ΄ και απελευθέρωσαν τον γηραιό και τυφλό Ισαάκιο Β΄ Άγγελο. Ο ίδιος άρρωστος και με διαταραγμένα τα μυαλά δεν μπορούσε να κυβερνήσει· τοποθετήθηκε Αυτοκράτορας ο γιος του [[Αλέξιος Δ΄ Άγγελος]].<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Ο νεαρός Αλέξιος Δ΄ στάθηκε ανίκανος να εκπληρώσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις στους Σταυροφόρους, έτσι στην Κωνσταντινούπολη ξέσπασαν ταραχές. Ο ανώτατος κρατικός υπάλληλος Αλέξιος Μούρτζουφλος εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση, ανακηρύχτηκε στις αρχές του 1204 αυτοκράτορας ως [[Αλέξιος Ε΄ Δούκας]] και φυλάκισε τον Αλέξιο Δ΄. Ο Ισαάκιος Β΄ πέθανε πιθανώς από την λύπη του και ο νεαρός Αλέξιος Δ΄ στραγγαλίστηκε στις 28 - 29 Ιανουαρίου.
 
==Διεκδικητές==
* Ισαάκιος Κομνηνός, ανιψιός του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού, δραπέτευσε στην Αγία Σοφία και προσπάθησε να ξεσηκώσει τα πλήθη. Αργότερα συνελήφθη και βασανίστηκε για να ομολογήσει τους συνεργάτες του, την επόμενη μέρα πέθανε από τα τραύματα του βασανισμού.
* Κωνσταντίνος Τατίκιος, μια ομάδα 500 οπαδών του ήταν κρυμμένοι στην Κωνσταντινούπολη, αλλά τελικά βρέθηκαν, συνελήφθησαν και τυφλώθηκαν.<ref>Harry J. Magoulias, 'O city of Byzantium: annals of Niketas Choniates', Wayne State University Press, 1984, pg 233</ref>
 
Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος έμεινε στην ιστορία σαν ένας από τους πιο αποτυχημένους και ανίκανους Αυτοκράτορες, που κυβέρνησαν το Βυζάντιο.<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Περιστοιχισμένος από ερωμένες, κόλακες και ανίκανους συμβούλους, προχώρησε σε μεγάλες σπατάλες, οικοδόμησε πολυτελή άχρηστα κτίρια και έκανε τεράστιες δωρεές στα μοναστήρια.<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Την περίοδο της βασιλείας του οι Νορμανδοί κατέλαβαν την [[Λευκάδα]], την [[Κεφαλλονιά]] και τη [[Ζάκυνθος|Ζάκυνθο]] υπό τον στόλο του Γουλιέλμου Β΄ με ναύαρχο τον [[Μαργαριτόνε]] (1185). Οι Βούλγαροι με την [[Εξέγερση του Ασέν και Πέτρου]] κατέλαβαν την [[Μοισία]] και μεγάλα τμήματα από την [[Θράκη]] και την [[Μακεδονία]]. Οι [[Αρμένιοι]] ανακατέλαβαν τέλος την [[Κιλικία]] και οι Φράγκοι την Κύπρο.
 
==Οικογένεια==
{{S-reg|}}
{{S-bef | πριν=[[Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός]]}}
{{S-ttl | τίτλος=[[ΚατάλογοςΒυζαντινή Βυζαντινών αυτοκρατόρωνΑυτοκρατορία|Αυτοκράτορας του Βυζαντίου]]| έτη=[[1185]] - [[1195]]}}
{{S-aft | μετά=[[Αλέξιος Γ΄ Άγγελος]]}}
|-
{{S-bef | πριν=[[Αλέξιος Γ΄ Άγγελος]]}}
{{S-ttl | τίτλος=[[ΚατάλογοςΒυζαντινή Βυζαντινών αυτοκρατόρωνΑυτοκρατορία|Αυτοκράτορας του Βυζαντίου]]| έτη=[[1203]] - [[1204]]<br><small>Με τον γιο του [[Αλέξιος Δ΄ Άγγελος|Αλέξιο Δ΄ Άγγελο]]<br>[[1203]] - [[1204]]}}
{{S-aft | μετά=[[Αλέξιος Ε΄ Δούκας|Αλέξιος Μούρτζουφλος]]}}
{{S-end}}
103.291

επεξεργασίες