Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ισαάκιος Β΄ Άγγελος»

Προσθήκη πηγής.
(Ο Χωνιατης που μας παρέχει στοιχεία για την εμφάνιση του Ισαάκιου κάνει λόγο για ruddy complexion και όχι για "φρικτό πρόσωπο". Παραθέτω τη μετάφραση του Magoulias.)
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
(Προσθήκη πηγής.)
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
 
==Η Επανάσταση των Βουλγάρων==
Η μεγάλη καταπίεση και η υψηλή φορολογία για να πληρώσει τους μισθοφόρους του, προκάλεσε στα τέλη του 1185 την Βουλγαρική [[Εξέγερση του Ασέν και Πέτρου]].<ref>Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isaac II. (Angelus)"</ref> Η επανάσταση δημιούργησε την [[Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία]] με τον [[Οίκος των Ασέν|Οίκο των Ασέν]]. Ο Ισαάκιος Β΄ οδήγησε ο ίδιος τα στρατεύματα, νίκησε τους επαναστάτες, που υποχώρησαν στα εδάφη των Βλάχων στα σύνορα του Δούναβη, αλλά δεν εκμεταλλεύτηκε την νίκη του και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη. Οι Βούλγαροι ανασυντάχθηκαν και ο Αυτοκράτορας αντέδρασε: στην αρχή ανέλαβε ο θείος του [[Σεβαστοκράτωρ]] [[Ιωάννης Δούκας (σεβαστοκράτωρ)|Ιωάννης Δούκας]] που τον είχε βοηθήσει, αλλά αντικαταστάθηκε λόγω υποψίας για συνωμοσία και ανέλαβε ο Ιωάννης Καντακουζηνός, τον οποίο είχε επιχειρήσει ανεπιτυχώς να τυφλώσει ο Ανδρόνικος Α΄. Ο μεγάλος νικητής των Νορμανδών [[Αλέξιος Βρανάς]] απεστάλη τελικά από τον Αυτοκράτορα εναντίον των Βουλγάρων (1187), εκεί ο στρατηγός Βρανάς κατάφερε σημαντικά πλήγματα στους Βουλγάρους,<ref>{{Cite book|title=O city of Byzantium : annals of Niketas Choniatēs|first=|last=Choniates, Nicetas, approximately 1140-1213.|publisher=Wayne State University Press|isbn=0814317642|year=|date=1984|location=Detroit|page=207|url=https://www.worldcat.org/oclc/10605650|id=10605650|quote=}}</ref> στην επιστροφή του επιχείρησε να ανατρέψει τον Ισαάκιο Β΄, αλλά σκοτώθηκε από τον γαμπρό εκείνου Κορράδο του Μομφερράτου και τους στρατιώτες του που τον περικύκλωσαν.
 
Σε συμφωνία που έκανε με την [[Βενετία]] (1187), η [[Δημοκρατία της Βενετίας]] συμφώνησε να του παρέχει ετήσια 40 - 100 γαλέρες σε εξάμηνη υπηρεσία για εμπορικούς σκοπούς. Σε κάθε γαλέρα θα εργαζόταν 140 κωπηλάτες· υπήρχαν στην Αυτοκρατορία 18.000 Βενετοί μετά τις διώξεις του [[Μανουήλ Α΄ Κομνηνός|Μανουήλ Α΄ Κομνηνού.]]<ref>J. Norwich, A History of Venice, 121</ref>
137

επεξεργασίες