Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Προστέθηκαν πληροφορίες.
Η αύξηση των μελών του Κόμματος συνεχίζεται με σημαντικό ρυθμό, κάτι που οφείλεται τόσο στην ρητορική του Χίτλερ, όσο και στην έλξη που ασκεί η SA σε άνεργους νέους. Η οικονομική συγκυρία, επίσης, παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς στην Γερμανία έχουν αρχίσει να διαφαίνονται τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργούν οι πολεμικές αποζημιώσεις. Έτσι, στην Βαυαρία υπάρχει δυσαρέσκεια της ευρείας λαϊκής μάζας απέναντι στους Φιλελεύθερους και στους Σοσιαλιστές. Ο Χίτλερ το εκμεταλλεύεται και στρατολογεί στο Κόμμα παλαιούς στρατιωτικούς του πρώτου Πολέμου, προβάλλοντας τον εαυτό του ως παρασημοφορημένο παλαίμαχο, απογοητευμένους οπαδούς άλλων Κομμάτων, καθώς και μικροεπιχειρηματίες. Για να βοηθήσει στην στρατολόγηση νέων μελών, συχνά οργανώνει «συνέδρια» σε μπιραρίες, στα οποία η μπίρα προσφέρεται δωρεάν. Η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για το Κόμμα, καθώς γίνονται μέλη του ο Λοχαγός του Α΄ Πολέμου [[Ερνστ Ρεμ]], (Ernst Rem), ο [[Χάινριχ Χίμλερ]] (Heinrich Himler) και ο άσσος της Πολεμικής Αεροπορίας [[Χέρμαν Γκέρινγκ]].(Hermann Goering).
 
Το [[1922]] πραγματοποιείται η [[Πορεία προς τη Ρώμη]] (Τhe Road to Rome) και η επικράτηση του [[Φασισμός|φασιστικού καθεστώτος]] του [[Μπενίτο Μουσολίνι]] (Bennito Mussolini) στην [[Ιταλία]]. Με εξαίρεση τον [[Αντισημιτισμός|αντισημιτισμό]](antisemitism), οι απόψεις του Χίτλερ είναι ταυτόσημες με των Ιταλών φασιστών. Όπως είναι φυσικό, η επιτυχία τους τον επηρεάζει σημαντικά και βάζει στο νου του την ιδέα της πραγματοποίησης του δικού του πραξικοπήματος, που θα έφερνε τους Εθνικοσοσιαλιστές στην εξουσία. Στρέφει όλες του τις οργανωτικές προσπάθειες στην πραγματοποίηση αυτού του στόχου και, το [[1923]], επιχειρεί με τα στελέχη του Κόμματος και την υποστήριξη της SA το [[Πραξικόπημα της μπιραρίας]]. (The Beer Hall Push).
{{Κύριο|Πραξικόπημα της μπιραρίας}}
 
Το Πραξικόπημα, (The Coupe), ανοργάνωτο και χωρίς μεγάλη λαϊκή υποστήριξη, όπως είναι φυσικό, συντρίβεται. Οι πρωτεργάτες του συλλαμβάνονται και ο Χίτλερ με τον Ες (Hess) καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης. Το Κόμμα,(The Party), έχοντας χάσει τον Ηγέτη (Fuhrer) του, τίθεται εκτός νόμου και η λειτουργία του απαγορεύεται. Ωστόσο, τα μέλη του είναι πλέον περισσότερα από 55.000 και η οργάνωσή του από τις αρτιότερες των πολιτικών σχηματισμών της εποχής. Η ύπαρξή του συνεχίζεται με την επωνυμία «Γερμανικό Κόμμα» (Deutsche Partei, DP) (The German Party) κατά το χρονικό διάστημα [[1924]] - [[1925]].
 
=== Περίοδος 1924-1933 ===
Ανώνυμος χρήστης