Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βασίλειο της Αλβανίας (1939-1943)»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Προσθήκη κατηγορίας)
 
==Το υπόβαθρο==
Στη [[Συνθήκη του Λονδίνου (1915)|Συνθήκη του Λονδίνου]] κατά τη διάρκεια του [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου]], η [[Τριπλή Συμμαχία]] είχε υποσχεθεί στην Ιταλία την κεντρική και νότια Αλβανία ως ανταμοιβή για την καταπολέμηση της [[Αντάντ]]<ref name="Nigel Thomas 2001. Pp. 17">Nigel Thomas. Armies in the Balkans 1914-18. Osprey Publishing, 2001. Pp. 17.</ref>. Τον Ιούνιο του [[1917]], Ιταλοί στρατιώτες κατέλαβαν σημαντικές περιοχές της Αλβανίας. Η Ιταλία κήρυξε επισήμως προτεκτοράτο την κεντρική και νότια Αλβανία, κατάσταση που ανατράπηκε τον Σεπτέμβριο του [[1920]], όταν η Ιταλία πιέστηκε για την απομάκρυνση του στρατού από την Αλβανία<ref name="Nigel Thomas 2001. Pp. 17"/>. Η Ιταλία εξοργίστηκε με τα ελάχιστα κέρδη που έλαβε από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες θεώρησε ότι παραβίαζαν τη Συνθήκη του Λονδίνου. Οι Ιταλοί ισχυρίστηκαν, ότι οι Αλβανοί συνδέονταν εθνικά με τους Ιταλούς, βασισμενοιβασισμένοι στους προϊστορικούς Ιταλούς, τους [[Ιλλυριός|Ιλλυριούς]] και τους ρωμαϊκούς πληθυσμούς, και ότι η σημαντική επιρροή που ασκήθηκε από τη [[ρωμαϊκή αυτοκρατορία]] και τους [[Βενετία|Ενετούς]] στην Αλβανία δικαιολογούσε την ιταλική κατοχή<ref name=Ro106>{{cite book|last=Rodogno. |first=Davide |title=Fascism's European empire: Italian occupation during the Second World War|url=http://books.google.com/books?id=ZcUNELPsQQsC&printsec=frontcover&dq=Fascism%27s+European+empire:+Italian+occupation+during+the+Second+World+War&hl=en&ei=dig_TPn6OYKC8gaGlcDpCw&sa=X&oi=book_result&ct=book-thumbnail&resnum=1&ved=0CC0Q6wEwAA#v=onepage&q&f=false|year=2006|publisher=Cambridge University Press|isbn=0-521-84515-7|page=106}}</ref>. Η Ιταλία δικαιολόγησε επίσης την προσάρτηση της Αλβανίας με το σκεπτικό ότι, επειδή αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα αλβανικής καταγωγής είχαν ήδη απορροφηθεί από την [[κοινωνία]] της νότιας Ιταλίας, η ενσωμάτωση της Αλβανίας ήταν ένα λογικό μέτρο που θα ένωνε τους ανθρώπους της αλβανικής καταγωγής σε ένα κράτος<ref name="Owen Pearson 2004. Pp. 389">Owen Pearson. Albania in the twentieth century: a history, Volume 3. London, England, UK; New York, New York, USA: I.B. Taurus Publishers, 2004. Pp. 389.</ref>. Η Ιταλία υποστήριξε επισηςεπίσης τον αλβανικό αλυτρωτισμό, στρεφόμενη υπέρ των αλβανικών κοινοτήτων στο Κοσσυφοπέδιο της [[Γιουγκοσλαβία|Γιουγκοσλαβίας]] και την [[Ήπειρος|Ήπειρο]] στην [[Ελλάδα]], ιδίως στην περιοχή της [[Τσαμουριά|Τσαμουριάς]], όπου κατοικούσε σημαντική αλβανική μειονότητα<ref name="Fischer 1999 70–73">{{Citation | last=Fischer | first=Bernd Jürgen | title=Albania at War, 1939-1945 | publisher= C. Hurst & Co. Publishers | year=1999 | isbn=978-1-85065-531-2 | url=http://books.google.com/?id=P-MiG9ngCp8C | pages=70–73}}</ref>.
 
==Ιστορία==
===Από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην περίοδο του Μεσοπολέμου===
Οι Ιταλοί στρατιώτες εισβάλουν στηνστον [[Αυλώνας|Αυλώνα]], της Αλβανίας κατά τη διάρκεια του [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου]]. Η τρίχρωμη σημαία της Ιταλίας που φέρει το σήμα της βασιλικής ασπίδας εμφανίζεται να κρέμεται παράλληλα με μια Αλβανική σημαία από το μπαλκόνι της ιταλικής πρεσβείας. Πριν από την άμεση παρέμβαση στον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]], η Ιταλία κατέλαβε το λιμάνι τηςτου ΑυλώναςΑυλώνα στην Αλβανία, το Δεκέμβριο του [[1914]]<ref name="Nigel Thomas 2001. Pp. 17" />. Με την είσοδο στον πόλεμο, η [[Ιταλία]] επέκτεινε την κατοχή της κατά το φθινόπωρο του 1916 και στην περιοχή της νότιας Αλβανίας. Την ίδια περίοδο, οι ιταλικές δυνάμεις στρατολογούν Αλβανούς ατάκτους ενώ με την άδεια της Αντάντ καταλαμβάνουν στις [[23 Αυγούστου]] [[1916]] τη [[Βόρεια Ήπειρος|Βόρεια Ήπειρο]] αναγκάζοντας τον ουδέτερο - εκείνη την περίοδο - ελληνικό στρατό να αποσύρει τις δυνάμεις κατοχής του από την περιοχή. Τον Ιούνιο του [[1917]], η Ιταλία κήρυξε τη κεντρική και νότια Αλβανία ως προτεκτοράτα της Ιταλίας, ενώ η Βόρεια Αλβανία διατέθηκε στα κράτη της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Έως τις [[31 Οκτωβρίου]] του [[1918]], οι γαλλικές και ιταλικές δυνάμεις είχαν εκδιώξει τα αυστροουγγρικά στρατεύματα από την Αλβανία. Μετά τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιταλία πιέστηκε να αποσύρει τις στρατιωτικές δυνάμεις της από το έδαφος της Αλβανίας, κάτι το οποίο έπραξε στις [[2 Σεπτεμβρίου]] του [[1920]]<ref name="Nigel Thomas 2001. Pp. 17" />.
 
Το ιταλικό φασιστικό καθεστώς του [[Μπενίτο Μουσολίνι|Μουσολίνι]] διείσδυσε στην Αλβανία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Ζογ Α΄|Αχμέτ Ζόγου]] επιτυγχάνοντας να κυριαρχήσει σε αυτό πολιτικά και οικονομικά μέσω μιας σειράς συνθηκών και συμφωνιών που μετέτρεπαν το αλβανικό κράτος σε [[de facto]] προτεκτοράτο της Ιταλίας, ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο τον δρόμο για την επίσημη προσάρτηση<ref>Owen Pearson. ''Albania in the twentieth century: a history'', Volume 3. London, England, UK; New York, New York, USA: I.B. Taurus Publishers, 2004. Pp. 378, 389.</ref><ref>Aristotle A. Kallis. ''Fascist ideology: territory and expansionism in Italy and Germany, 1922-1945''. London, England, UK: Routledge, 2000. Pp. 132.</ref><ref>Zara S. Steiner. ''The lights that failed: European international history, 1919-1933''. Oxford, England, UK: Oxford University Press, 2005. Pp. 499.</ref><ref>Roy Palmer Domenico. ''Remaking Italy in the twentieth century''. Lanham, Maryland, USA: Rowman & Littlefield Publishers, Inc., 2002. Pp. 74.</ref>.
===Εισβολή και η δημιουργία του ιταλικού καθεστώτος===
[[File:Victor Emmanuel III of Italy.jpg|thumb|left|Ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας, βασιλιάς της Αλβανίας την περίοδο 1939-1943.]]
[[File:Shefqet Verlaci.jpg|thumb|left|Σεφκέτ ΒερλάσιΒερλάτσι, Πρωθυπουργός της Αλβανίας την περίοδο 1939-1941]]
Παρά τη μακρόχρονη προστασία της Ιταλίας λόγω της παρούσης συμμαχίας, στις [[7 Απριλίου]] [[1939]] ιταλικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Αλβανία, πέντε μήνες πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ένοπλη αλβανική αντίσταση αποδείχθηκε αναποτελεσματική εναντίον των Ιταλών και μετά από ένα σύντομο πόλεμο, η χώρα είχε καταληφθεί. Στις [[9 Απριλίου]] [[1939]] ο Αλβανός βασιλιάς, ΖογκΖογ ΑΑ΄ κατέφυγε στην [[Ελλάδα]]. Παρά το γεγονός ότι η Αλβανία ήταν ένα de facto ιταλικό προτεκτοράτο από το [[1927]], ....ο ηγέτης της Ιταλίας [[Μπενίτο Μουσολίνι]] απαιτεί άμεσο έλεγχο σε όλη τη χώρα, για να αυξήσει το γόητρό του και να δώσει μια απάντηση στην [[Γερμανία]] μετά την προσάρτηση της Αυστρίας και της κατοχής της Τσεχοσλοβακίας.
Παρά τη μακρόχρονη προστασία της Ιταλίας λόγω της παρούσης συμμαχίας, στις [[7 Απριλίου]]
[[1939]] ιταλικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Αλβανία, πέντε μήνες πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ένοπλη αλβανική αντίσταση αποδείχθηκε αναποτελεσματική εναντίον των Ιταλών και μετά από ένα σύντομο πόλεμο, η χώρα είχε καταληφθεί. Στις [[9 Απριλίου]] [[1939]] ο Αλβανός βασιλιάς, Ζογκ Α κατέφυγε στην [[Ελλάδα]]. Παρά το γεγονός ότι η Αλβανία ήταν ένα de facto ιταλικό προτεκτοράτο από το [[1927]], ....ο ηγέτης της Ιταλίας [[Μπενίτο Μουσολίνι]] απαιτεί άμεσο έλεγχο σε όλη τη χώρα, για να αυξήσει το γόητρό του και να δώσει μια απάντηση στην [[Γερμανία]] μετά την προσάρτηση της Αυστρίας και της κατοχής της Τσεχοσλοβακίας.
 
Το Βασίλειο της Αλβανίας ήταν ένα ιταλικό προτεκτοράτο που υπάγεται σε ιταλικά συμφέροντα, κατά το πρότυπο του γερμανικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας: το αλβανικό στέμμα κηρύχθηκε σε προσωπική ένωση με το ιταλικό στέμμα, η Αλβανία να διέπεται από έναν Ιταλό διοικητή που εκπροσωπεί ο βασιλιάς [[Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας|Βίκτωρ Εμμανουήλ ΙΙΙ]], μια τελωνειακή ένωση τέθηκε σε ισχύ και η εξωτερική πολιτική της Αλβανίας να αντιμετωπίζεται από τη [[Ρώμη]]. Οι αλβανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν ενταχθεί στον ιταλικό στρατό, ιταλικοί σύμβουλοι είχαν τοποθετηθεί μέσα σε όλα τα επίπεδα της αλβανικής διοίκησης, και η χώρα φασιστικοποιήθηκε με τη δημιουργία ενός αλβανικού φασιστικού κόμματος και οι οργανώσεις συνοδούς της, διαμορφώθηκε μετά από το ιταλικό πρωτότυπο. Το Αλβανικό Φασιστικό Κόμμα ήταν ένα υποκατάστημα του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος της Ιταλίας, τα μέλη του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος πήρε όρκο να υπακούει στις εντολές του Ντούτσε του Φασισμού, τον Μουσολίνι. Ιταλοί πολίτες άρχισαν να εγκαθίστανται στην Αλβανία ως άποικοι και δική του γη ώστε να μπορούν να μετατρέψουν σταδιακά την Αλβανία σε ιταλικό έδαφος.
 
Ενώ ο Βίκτωρ Εμμανουήλ έκρινε ως βασιλιάς της Αλβανίας,ο Σεφκέτ ΒερλάσιΒερλάτσι υπηρέτησε ως πρωθυπουργός. Ο VërlaciΒερλάτσι ελέγχεται την ημέρα με την ημέρα δραστηριότητες του ιταλικού προτεκτοράτου. Στις [[3 Δεκεμβρίου]] [[1941]],ο Σεφκέτ ΒερλάσιΒερλάτσι αντικαταστάθηκε ως πρωθυπουργός και αρχηγός της κυβέρνησης από τον Μουσταφά Μέρλικα-Κρούγια των φυσικών πόρων της χώρας παρατέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο της Ιταλίας. Όλοι οι πετρελαϊκοί πόροι στην Αλβανία πέρασε στο Ατζίπ, κρατική εταιρεία πετρελαίου της Ιταλίας.
 
Η Αλβανία ήταν σημαντική πολιτιστικά και ιστορικά στους εθνικιστικούς στόχους των Ιταλών φασιστών, όπως το έδαφος της Αλβανίας είχε εδώ και καιρό μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ακόμη και πριν από την προσάρτηση της βόρειας Ιταλίας από τους Ρωμαίους. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ορισμένες παράκτιες περιοχές (όπως το [[Δυρράχιο]]) είχε επηρεαστεί και ανήκαν σε ιταλικές δυνάμεις, κυρίως στο [[Βασίλειο της Νάπολης]] και της [[Δημοκρατίας της Βενετίας]] για πολλά χρόνια (βλ. Αλβανία-Βενετία). Το ιταλικό φασιστικό καθεστώς νομιμοποιεί το αίτημά της προς την Αλβανία μέσω μελετών διακηρύσσοντας τη φυλετική συγγένεια των Αλβανών και των Ιταλών, ειδικά σε αντίθεση με τους Σλάβους Γιουγκοσλάβους. Η Φασιστική Ιταλία ισχυρίστηκε ότι οι Αλβανοί που συνδέονται με την εθνική κληρονομιά για τους Ιταλούς, λόγω των δεσμών με τους προϊστορικούς Ιταλιώτες, Ιλλυριών και ρωμαϊκών πληθυσμών, και ότι η σημαντική επιρροή που παρουσιάζουν οι Ρωμαϊκές αυτοκρατορίες και ενετικά πάνω από το δεξί μέρος της Αλβανίας δικαιολογεί την Ιταλία να τη κατέχουν.
[[Δημοκρατίας της Βενετίας]] για πολλά χρόνια (βλ. Αλβανία-Βενετία). Το ιταλικό φασιστικό καθεστώς νομιμοποιεί το αίτημά της προς την Αλβανία μέσω μελετών διακηρύσσοντας τη φυλετική συγγένεια των Αλβανών και των Ιταλών, ειδικά σε αντίθεση με τους Σλάβους Γιουγκοσλάβους. Η Φασιστική Ιταλία ισχυρίστηκε ότι οι Αλβανοί που συνδέονται με την εθνική κληρονομιά για τους Ιταλούς, λόγω των δεσμών με τους προϊστορικούς Ιταλιώτες, Ιλλυριών και ρωμαϊκών πληθυσμών, και ότι η σημαντική επιρροή που παρουσιάζουν οι Ρωμαϊκές αυτοκρατορίες και ενετικά πάνω από το δεξί μέρος της Αλβανίας δικαιολογεί την Ιταλία να τη κατέχουν.
 
Η Ιταλία προσπάθησε να νομιμοποιήσει και να κερδίσει τη δημόσια στήριξη για την κυριαρχία της πάνω από την Αλβανία με την υποστήριξη της Αλβανίας αλυτρωτισμού, που στρέφεται κατά τους κυρίως Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου στο [[Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας]] και της Ηπείρου στην [[Ελλάδα]], ιδίως την παραμεθόρια περιοχή Τσαμουριά, που κατοικείται από αλβανικό πληθυσμό. Έτσι, ένα φασιστικό ιταλικό δημοσίευμα που ονομάζεται Γεωπολιτική ισχυρίστηκε ότι ο πληθυσμός της Ηπείρου - Αρκανανία, μια περιοχή της Ελλάδας ανήκε στην Αλβανία, λόγω του ότι είναι φυλετικά Δαλματική, και σχημάτισε ένα «ενιαίο γεωγραφικό σύστημα» με την Αδριατική ζώνη. Παρά οι προσπάθειες της ιταλικής Βισεγκέρεντ, Φρανσέσκο Τζακομόνι, να ξεσηκώσει εξεγέρσεις και να δημιουργήσει μια πέμπτη στήλη, καθώς και των ευνοϊκών εκθέσεων που αποστέλλονται στον ιταλικό υπουργό Εξωτερικών Κόμης Γκαλεάτσο Τσιάνο, τα γεγονότα απέδειξαν ότι δεν υπήρχε λίγος ενθουσιασμός μεταξύ των Αλβανών από μόνοι τους: μετά την ιταλική εισβολή στην Ελλάδα, οι περισσότεροι Αλβανοί είτε ερημόθηκαν ή αυτομόλησαν.
 
==Το Βασίλειο της Αλβανίας στον [[Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο]]==
 
Στρατηγικά, ο έλεγχος της Αλβανίας έδωσε στην Ιταλία ένα σημαντικό προγεφύρωμα στα [[Βαλκάνια]]: όχι μόνο δεν θα ολοκλήρωνε την Ιταλική κατοχή των Στενών του [[Οτράντο]] και την είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εισβάλει στη Γιουγκοσλαβία και στην [[Ελλάδα]].
 
===Γκαλεάτσο Τσιάνο, 1939===
Τον [[Οκτώβριο]] του [[1940]], κατά τη διάρκεια του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου, το Βασίλειο της Αλβανίας ήταν σταθμός για τον Ιταλό δικτάτορα [[Μπενίτο Μουσολίνι]] στην αποτυχημένη εισβολή στην Ελλάδα. Ο Μουσολίνι σχεδίαζε να εισβάλει στην [[Ελλάδα]] και σε άλλες χώρες όπως η [[Γιουγκοσλαβία]] στην περιοχή για να δώσει στην Ιταλία εδαφικό έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Μεσογείου για τη δημιουργία του στόχου του «[[Mare Nostrum]]» («η θάλασσά μας»), συμφωνα με την οποία η Ιταλία θα κυριαρχούσε στη Μεσόγειο. Αλλά ο Αλβανικός στρατός υπό τις διαταγές του συνταγματάρχη Πρένκ Περβίζι εγκατέλειψε τους Ιταλούς στη μάχη, προκαλώντας ένα σημαντικό ξήλωμα των γραμμών τους. Ο στρατός της Αλβανίας πιστεύεται ότι είναι η αιτία της προδοσίας που απομακρύνθηκε από το μέτωπο. Ο συνταγματάρχης Περβίζι και το προσωπικό των υπαλλήλων απομονώθηκε στα βουνά της [[Πούκα]] και [[Σκόνδρα]] προς το Βορρά. Αυτή ήταν η πρώτη ενέργεια της εξέγερσης κατά της ιταλικής κατοχής.
Πρένκ Περβίζι εγκατέλειψε τους Ιταλούς στη μάχη, προκαλώντας ένα σημαντικό ξήλωμα των γραμμών τους. Ο στρατός της Αλβανίας πιστεύεται ότι είναι η αιτία της προδοσίας που απομακρύνθηκε από το μέτωπο. Ο συνταγματάρχης Περβίζι και το προσωπικό των υπαλλήλων απομονώθηκε στα βουνά της [[Πούκα]] και [[Σκόνδρα]] προς το Βορρά. Αυτή ήταν η πρώτη ενέργεια της εξέγερσης κατά της ιταλικής κατοχής.
 
Όμως, αμέσως μετά την ιταλική εισβολή, οι Έλληνες αντεπιτέθηκαν και η [[Βόρεια Ήπειρος]] ήταν σε ελληνικά χέρια (συμπεριλαμβανομένων των πόλεων του Αργυροκάστρου και Κορυτσάς). Τον Απρίλιο του [[1941]] όμως, η Ελλάδα συνθηκολόγησε μετά από γερμανική μεσολάβηση. Όλη η Βόρεια Ήπειρος επέστρεψε σε ιταλικό έλεγχο, ο οποίας επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό προς στην κυρίως Ελλάδα. Τα ιταλικά σχέδια για προσάρτήση της [[Τσαμουριά|Τσαμουριάς]] στην Αλβανία, τέθηκαν στο αρχείο λόγω της ισχυρής αντιπολίτευσης και των εθνοτικών συγκρούσεων μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων, καθώς και της αντιπολίτευσης από τους Αρμάνους στην περιοχή που αλβανικοποιήθηκε.
Μετά την πτώση της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας τον Απρίλιο του [[1941]], η ιταλική κυβέρνηση ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τη Γερμανία, τη Βουλγαρία, και το [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας]], για τον καθορισμό των συνόρων τους. Τον Απρίλιο ο Μουσολίνι ζήτησε να περάσει τα σύνορα της Αλβανίας με επεκτατικά σχέδια- προτείνοντας προσάρτηση του Μαυροβουνίου στην Αλβανία, έχοντας όμως αυτόνομη κυβέρνηση μέσα στην Αλβανία.
 
Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση τον [[Σεπτέμβριο]] του [[1943]], η χώρα είχε καταληφθεί από τους Γερμανούς μέχρι το τέλος του πολέμου.
 
==Οικονομία==
 
*Επαρχία της Σκόδρα (στα ιταλικά: Provincia di Scutari).
*Επαρχία του ΚούκεςΚουκς (στα ιταλικά: Provincia di ΚούκεςKukes).
*Επαρχία της ΛεζιέΛέζα (στα ιταλικά: Provincia di Alessio).
*Επαρχία της Ντίμπρα (στα ιταλικά: Provincia di Debar).
*Επαρχία του ΔυρράχιοΔυρραχίου (στα ιταλικά: Provincia di Durazzo).
*Επαρχία των Τιράνων (στα ιταλικά: Provincia di Tirana).
*Επαρχία του Ελμπασάν (στα ιταλικά: Provincia di Elbasani).
*Επαρχία της Λεβάν (στα ιταλικά: Provincia di levani) ή Επαρχία ΑπολλωνίαΑπολλωνίας (στα ιταλικά: Provincia di Apollonia).
*Επαρχία του Μπεράτι (στα ιταλικά: Provincia di Berat).
*Επαρχία της Κορυτσάς (στα ιταλικά: Provincia di Corizza).
==Δείτε επίσης==
 
*[[Βασίλειο της Αλβανίας (1928-1939)]]
*[[Ιταλική εισβολή στην Αλβανία]]
*[[Ιταλοί άποικοι στην Αλβανία]]
 
==Αναφορές==
47.938

επεξεργασίες