Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σφαγή του Παλαουάν»

μ
 
== Ιστορικό ==
Στις 12 Αυγούστου 1942, 300 αμερικανικοί αιχμάλωτοι, επιζώντες της Μάχης του [[Μπαταάν]] και της μάχης του Κορεντιδόρ, κατέφθασαν στο Παλαουάν μεταφερόμενοι με δύο μεταγωγικά πλοία και φυλακίστηκαν στο παλιό στρατόπεδο της Φιλιππινέζικης Χωροφυλακής, το οποίο ήταν γνωστό ως Στρατόπεδο Κράτησης 10A του Παλαουάν, ή Στρατόπεδο του Παλαουάν. Πέρασαν τα επόμενα δύο χρόνια αποψιλώνοντας μια περιοχή διαστάσεων 2.195 επί 206 μέτρων και στη συνέχεια κατασκευάζοντας έναν τσιμεντένιο διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης αεροσκαφών πάχους 20 εκατοστών και διαστάσεων επί του εδάφους 1.400 επί 70 μέτρα, χρησιμοποιώντας μόνο εργαλεία χειρός, καροτσάκια και δύο μικρούς αναμικτήρες τσιμέντου. Οι φυλακισμένοι αναγκάστηκαν επίσης να κατασκευάσουν προστατευτικά αναχώματα για 150 ιαπωνικά αεροπλάνα. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής, οι ασθενείς και οι ανίκανοι προς εργασία αιχμάλωτοι αντικαταστάθηκαν με πιο υγιείς αιχμαλώτους από τη Μανίλα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1944, οι μισοί από τους φυλακισμένους επιστράφηκαν στη Μανίλα. Τον Οκτώβριο του 1944 το αεροδρόμιο και το κοντινό λιμάνι δέχτηκαν επίθεση των συμμαχικών δυνάμεων. Οι φυλακισμένοι αναγκάστηκανυποχρεώθηκαν να σκάψουν μέσα στην φυλακή καταφύγια για τους βομβαρδισμούς μέσα στην φυλακή, αποτελούμενα από [[Όρυγμα|ορύγματα]] βάθους 1,5 μέτρου και πλάτους 1,2 μέτρου. Το Καταφύγιο Α είχε χωρητικότητα 50 ανδρών, το Καταφύγιο Β 35 και το Καταφύγιο C έως 30, ενώ συμπληρωνόταν από μικρότερα καταφύγια 2-3 ατόμων. Το καταφύγιο είχε μια κρυφή έξοδο που οδηγούσε πέρα από το συρματόπλεγμα του στρατοπέδου, σε μια πλαγιά 18 μέτρων που έβλεπε στον κόλπο. Ο λοχαγόςΛοχαγός πεζικού Φρεντ Μπρούνι ήταν ο ανώτερος αξιωματικός των φυλακισμένων. Ο Δρδρ Carl Mango και ο δρ. Henry Knight, ο οποίος ήταν οδοντίατρος, ήταν επίσης μεταξύ των κρατουμένων. Οι ξυλοδαρμοί από τους δεσμοφύλακες ήταν συχνοί και οι μερίδες του συσσιτίου τελικά περιορίστηκαν σε μια καραβάνα ρύζι την ημέρα. Σημειώθηκαν 4 απόπειρες απόδρασης από τη φυλακή. Η πρώτη, στις 11 Αυγούστου 1942, πραγματοποιήθηκε από 6 κρατούμενους, εκ των οποίων 5 μπόρεσαν να ενταχθούν στις δυνάμεις των Φιλιππινέζων ανταρτών στο Brooke's Point, στο νότιο PalawanΠαλαουάν. Η δεύτερη απόπειρα, στις 29 Αυγούστου 1942, από 2 κρατούμενους ήταν επίσης επιτυχής με τη βοήθεια φιλικών Φιλιππινέζων οδηγών. ΟΗ τρίτοςτρίτη, τον Φεβρουάριο του 1943, και οη τέταρτοςτέταρτη, στις 28 Ιουνίου 1943, δεν ήταν επιτυχήςεπιτυχείς. <ref name="Bob">{{Cite book|title=Last Man Out|first=Bob|last=Wilbanks|publisher=McFarland & Company, Inc., Publishers|isbn=9780786418220|date=2004|location=Jefferson|pages=45,53,56,68–69,80–81,84–85,92,98–99,100,102,106–107}}</ref>
 
Τον Αύγουστο του 1944, 18001.800 άνδρες του 131ου Τάγματος που ανήκε στη 2η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Ιαπωνικού Στρατού, αποσπάστηκαν στην άμυνα του αεροδρομίου, υπό την διοίκηση του Λοχαγού Kojima. Αυτός, τον Δεκέμβριο του 1944, ζήτησε οδηγίες σχετικά με το "τιποια δράση έπρεπε να αναλάβει ως προς τους αιχμαλώτους κατά το χρόνο εχθρικής απόβασης". Ο Αντιστράτηγος Seiichi Terada, διοικητής της 2ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, μετά από συνάντηση με το Στρατηγό Tominaga, Διοικητή της 4ης Στρατιάς, έστειλεαπέστειλε την ακόλουθη απάντηση: <ref name="Bob">{{Cite book|title=Last Man Out|first=Bob|last=Wilbanks|publisher=McFarland & Company, Inc., Publishers|isbn=9780786418220|date=2004|location=Jefferson|pages=45,53,56,68–69,80–81,84–85,92,98–99,100,102,106–107}}</ref> : 101,109 <blockquote> "Κατά τη στιγμή της απόβασης του εχθρού, αν οι αιχμάλωτοι εγκολπώνουνεμφορούνται από εχθρικό συναίσθημα, ξεφορτωθείτε τους την κατάλληλη στιγμή". </blockquote>
 
== Σφαγή ==
392

επεξεργασίες