Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νίκος Αναστόπουλος»

Όλες αυτές οι διακρίσεις παρακίνησαν την ιταλική [[ΑΣ Αβελλίνο 1912|Αβελίνο]] να τον αποκτήσει. Αυτή η κίνηση προκάλεσε μεγάλη αίσθηση, σε μια εποχή που η μεταγραφή Έλληνα ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό (πόσο μάλλον σε ένα κορυφαίο πρωτάθλημα όπως το ιταλικό) ήταν σχεδόν ανήκουστη. Στην Ιταλία αγωνίστηκε την περίοδο 1987-88 χωρίς να καταφέρει να προσαρμοστεί, αλλά εκείνη την περίοδο εμφάνισε τη διάσημη πλέον αδυναμία του για τα ακριβά ιταλικά κοστούμια και για όλα τα είδη ιταλικού καφέ.<ref>[http://www.onsports.gr/Podosfairo/Super-League/item/133066-O-golden-coach-toy-OFi-kai-toy-Kolonakioy-(photos) Ο «golden coach» του ΟΦΗ και του Κολωνακίου!], Κώστας Πλιάτσικας, onsports.gr</ref> Τότε πρωταγωνίστησε και σε διαφημίσεις διάφορων προϊόντων. Επέστρεψε στην Ελλάδα την επόμενη χρονιά για να αγωνιστεί στον Πανιώνιο.
 
Την αγωνιστική περίοδο [[Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1989-1990|1989-90]] επέστρεψε στον Ολυμπιακό για να κατακτήσει δύο ακόμα κύπελλα Ελλάδας ([[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90|1990]], [[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92|1992]]). Την περίοδο [[Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1992-1993|1992-93]] είχε μια καλή χρονιά με τον [[Ιωνικός Νίκαιας (ποδόσφαιρο)|Ιωνικό]], μετά από την οποία επέστρεψε για τρίτη φορά στον Ολυμπιακό, όπου και έκλεισε τη μεγάλη του καριέρα στο 5-2 του [[Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης|σταδίου Καραϊσκάκης]] επί του [[Απόλλων Καλαμαριάς (ποδόσφαιρο)|Απόλλωνα ΘεσσαλονίκηςΚαλαμαριάς]] για το κύπελλο στις 11 Νοεμβρίου 1993.<ref>Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, ''H ιστορία του Ολυμπιακού'', Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τόμ. Β, σελ. 673-680</ref>
 
=== Στις εθνικές ομάδες ===
Ανώνυμος χρήστης