Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χρώση κατά Γκραμ»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
'''Χρώση κατά Γκραμ''' (Gram stain) ονομάζεται μια απλή μέθοδος η οποία κατατάσσει τα είδη των [[βακτήριο|βακτηρίων]] σε δύο μεγάλες ομάδες, τα "«θετικά κατά Γκραμ"» και τα "«αρνητικά κατά Γκραμ"». Στην πρώτη περίπτωση τα βακτήρια διατηρούν το μπλε-ιώδες χρώμα της πρώτης χρώσης, ενώ στη δεύτερη λαμβάνουν ερυθρό χρώμα οφειλόμενο στη δεύτερη χρώση. Η διαφορά αυτή οφείλεται στη χημική σύσταση του κυτταρικού τοιχώματος των βακτηρίων και ιδιαίτερα στην ύπαρξη ή μη [[πεπτιδογλυκάνη|πεπτιδογλυκάνης]].<ref>[http://www.medterms.com/script/main/art.asp?articlekey=9583 Med-Terms.com]</ref> Η μέθοδος οφείλει το όνομά της στον Δανό ερευνητή βακτηριολόγο [[Χανς Γκραμ|Χανς Κρίστιαν Γιόαχιμ Γκραμ]] (Hans Christian Joachim Gram, 1853 - 1938), ο οποίος την επινόησε.
 
==Ιστορικό==
Κατά το 19ο αιώνα ο Γερμανός παθολόγος Καρλ Φριντλέντερ (Carl Friedländer), ο οποίος εργαζόταν στο νεκροτομείο του νοσοκομείου του [[Βερολίνο|Βερολίνου]] προσπαθούσε να εντοπίσει τα αίτια της [[πνευμονία|πνευμονίας]]. Το 1882 και το 1883 εξέδωσε δύο μελέτες, στις οποίες περιέγραφε την ιστολογική εικόνα των μικροοργανισμών όπως παρατηρούνταν στα ινώδη εκκρίματα μολυσμένων πνευμόνων ασθενών που είχαν αποβιώσει από λοβώδη πνευμονία και απομόνωσε τους μικροοργανισμούς που αποκάλεσε τότε "«μικρόκοκκους"». Η βακτηριολογική έρευνα στην πραγματικότητα έγινε από ένα μαθητή του [[Ρόμπερτ Κοχ]] ονόματι Φρομπένιους (Frobenius). Στις μελέτες αυτές ο Φριντλέντερ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσία μιας κάψας, η οποία περιέκλειε τους παρατηρούμενους μικροοργανισμούς. Σήμερα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Φριντλέντερ στις μελέτες του περιέγραψε τον πνευμονιόκοκκο (Streptococcus pneumoniae). Τα άρθρα του Φριντλέντερ και ιδιαίτερα η έμφασή τους στην παρουσία κάψας προκάλεσαν το έντονο ενδιαφέρον του Άλμπερτ Φρένκελ (Albert Fraenkel, 1864–1938) καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της [[Χαϊδελβέργη|Χαϊδελβέργης]], ο οποίος είχε επίσης απομονώσει μικροοργανισμό από ασθενείς με λοβοπνευμονία, αλλά ήταν τελείως διαφορετικός από αυτόν που περιέγραφε ο Φριντλέντερ. Στη σχετική μελέτη που δημοσίευσε είναι σήμερα φανερό ότι περιέγραψε την Κλεμπσιέλλα (Klebsiella pneumoniae).<ref name=ncl>[http://www.ncl.ac.uk/dental/oralbiol/oralenv/tutorials/christian_gram.htm Πανεπιστήμιο του Νιούκασλ, στοματική βιολογία, Κρίστιαν Γκραμ]</ref>
 
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπισαν και οι δύο ερευνητές ήταν η δυνατότητα να παρατηρήσουν τους μικροοργανισμούς σε πτύελα με πύον που αποβάλλονταν από τους μολυσμένους πνεύμονες και σε τομές ιστών. Αιτία ήταν η παρουσία ινιδίνης (fibrin) αλλά οι ίδιοι οι πυρήνες των μικροοργανισμών, που αντιδρούσαν με τις χρωστικές που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή για τη χρώση ιστολογικών παρασκευασμάτων. Έτσι ήταν σχεδόν αδύνατη η παρατήρηση βακτηρίων που βρίσκονταν ανάμεσα στα κύτταρα των ιστών. Στο σημείο αυτό παρενέβη ο Γκραμ, συνεργάτης τότε του Φριντλέντερ, ο οποίος είχε αναπτύξει μια μέθοδο χρώσης των βακτηρίων. Τη μέθοδο αυτή ανέφερε ο Φριντλέντερ στις μελέτες του, αλλά το 1884 ο Γκραμ εξέδωσε ο ίδιος μια μελέτη, στην οποία περιέγραφε με λεπτομέρειες τη μέθοδο χρώσης και τα αποτελέσματά της.<ref name=ncl/>
2.009

επεξεργασίες