Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σιδηρόκαστρο Σερρών»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(ανυπαρκτες πηγές-πρωτότυπη έρευνα)
Από το [[1960]], το ηλεκτρικό ρεύμα αλλάζει τη ζωή της πόλης και τις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων της, αλλά αρχίζει και ένα έντονο μεταναστευτικό ρεύμα προς τη Δυτική Ευρώπη και τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδος. Από το [[1965]] αρχίζει σταδιακά και η αποκατάσταση σχέσεων καλής γειτονίας με τη [[Βουλγαρία]]. Ανοίγει το τελωνείο του Προμαχώνα, κατασκευάζεται σύγχρονος, για την εποχή εκείνη αυτοκινητόδρομος, ο οποίος τη νύχτα φωτιζόταν καθ' όλο το μήκος του, από τη γέφυρα του Στρυμόνα μέχρι τον Προμαχώνα. Έτσι η εμπορική κίνηση αρχίζει να μεγαλώνει καθημερινά στο Σιδηρόκαστρο συγκεντρώνονταν ζωντανά όλα τα εισαγόμενα από τη Βουλγαρία αμνοερίφια, εκτελωνίζονταν και ως σφάγια μεταφέρονταν με οχήματα ψυγεία στην [[Αθήνα]] και τις άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδος. Τα σφαγεία, τα οποία λειτουργούσαν με βάρδιες επί εικοσιτετραώρου βάσεως, προσέφεραν εργασία σε μεγάλο αριθμό των κατοίκων της πόλης.{{πηγή}}
 
=== Μνημεία ===
[[Αρχείο:Agios Dimitrios and Agia Zoni church in Sidirokastro.jpg|thumb|right||300px|Ο Ναός Αγίου Δημητρίου και Αγίας Ζώνης.]]
* Αναθηματική Στήλη, στη μνήμη των υπό των Βουλγάρων εκτελεσθέντων Σιδηροκαστρινών άμαχων πολιτών την 27 Ιουνίου 1913. Στο βάθρο είναι χαραγμένα όλα τα ονόματα των εκτελεσθέντων εθνομαρτύρων.
* Το βυζαντινό Κάστρο: Το Κάστρο, κτίσμα του [[Βασίλειος Β΄|Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου]] σε λόφο ύψους 155μ., δεσπόζει ΒΔ. της πόλης. Πρωτοχτίστηκε το 527 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα [[Ιουστινιανός|Ιουστινιανό]] και ολοκληρώθηκε από τον Ανδρόνικο Γ' τον Παλαιολόγο (1326-1341). Στο κάστρο υπάρχουν επίσης και τα ερείπια ενός βυζαντινού ναϊδρίου, που καταστράφηκε με την κατάκτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1384. Είναι γνωστό και ως ''Ίσσαρι'' καθώς επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν ''Δεμίρ Ισσάρ'', που σημαίνει «Σιδερένιο κάστρο».{{πηγή}}
 
=== Το ύψωμα τουΤοπ-Μπαΐρ Σωτήρος ===
[[Αρχείο:Sotiras hill in Sidirokastro.jpg|thumbnail|300px|Το ''ύψωμα του Σωτήρος'' στο Σιδηρόκαστρο.]]
Στη βόρειο-δυτική πλευρά του Σιδηροκάστρου, υψώνεται ένας άλλος λόφος στην κορυφή του οποίου δεσπόζει το εξωκλήσι του Σωτήρος Χριστού. Το εξωκλήσι αυτό κτίσθηκε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου από τους στρατιώτες του φυλακίου. Στην πλαγιά του υψώματος αυτού και καθ' όλο το μήκος της, από τα δυτικά προς τα ανατολικά, απλώνονται οι συνοικίες της Καλλιθέας (Τσερκέζικα), όπως ονομάζονταν κατά την Τουρκοκρατία και του Βαροσίου. Στο ύψωμα αυτό βρέθηκαν πολλά αρχαιολογικά ευρήματα κατά την εκσκαφή των θεμελίων του Α' Δημοτικού Σχολείου και διαφόρων οικιών, τα οποία μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαίου Ρωμαϊκού νεκροταφείου. Στο χώρο αυτό υπήρχε πιθανόν, σύμφωνα με τα ευρήματα και ναός Χριστιανικός ή ειδωλολατρικός. Κατά την [[Τουρκοκρατία]], οι Οθωμανοί είχαν στήσει στην κορυφή του λόφου ένα μεγάλο κανόνι, το οποίο έδινε στους [[ισλάμ|Μουσουλμάνους]] της περιοχής το σύνθημα για την έναρξη και τη λήξη της νηστείας του [[ραμαζάνι|Ραμαζανιού]] και [[μπαϊράμι|Μπαϊραμιού]], γιαυτό ονομάζεται ή «Τοπ-Μπαΐρ». Το εξωκκλήσι λειτουργεί μία φορά το χρόνο, στις 6 Αυγούστου, ανήμερα της γιορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.{{πηγή}}
 
=== Η Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης ===
[[Αρχείο:Kirikos and Ioulita monastery in Sidirokastro.jpg|thumbnail|300px|Η Ιερά Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης]]
Στο ίδιο, υπερκείμενο της πόλης του Σιδηροκάστρου, ύψωμα που βρίσκεται ο Ναός της Αγίας Ζώνης, είναι κτισμένη Ιερά Μονή αφιερωμένη στους Αγίους Κήρυκο και Ιουλίττα, οι οποίοι κατάγονταν και μαρτύρησαν στο [[Ικόνιο]] της Μικρας Ασίας και τιμώνται στις 15 Ιουλίου.
 
Η μονή ιδρύθηκε το [[1967]] από τον [[Ιερά Μητρόπολις Σιδηροκάστρου|Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου]] Ιωάννη. Ο μικρός Ιερός Ναός, στο εσωτερικό της Μονής αποτελεί το πρώτο καθολικό ενώ νέος Ιερός Ναός κτίζεται στον εξωτερικό περίβολο της Μονής. Στο εσωτερικό του ισογείου τμήματος του Ναού αυτού και στη δυτική πλευρά του αριστερού και δεξιού κλίτους, έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί δύο μικρά παρεκκλήσια αφιερωμένα στη μνήμη Αγίων. Το τμήμα αυτό του Ναού, το οποίο επικοινωνεί με υπόγεια σήραγγα με το εσωτερικό της Μονής, έχει αγιογραφηθεί και τελούνται όλες οι ακολουθίες κάθε Κυριακή και τις μεγάλες εορτές, έως ότου ολοκληρωθεί ο κυρίως Ναός. Περίοπτη θέση στο μοναστηριακό συγκρότημα κατέχει το Μοναστικό Κέντρο Διακονίας, το οποίο κτίστηκε με δωρεά του ιδρύματος Νιάρχου ως φιλανθρωπικό κέντρο. Η Μονή υπάγεται στην [[Ιερά Μητρόπολις Σιδηροκάστρου|Ιερά Μητρόπολη Σιδηροκάστρου]].<ref>[http://www.vimaorthodoxias.gr/monastiriakosmou/item/49177-ιερά-μονή-αγίων-κηρύκου-και-ιουλίτης-στο-σιδηρόκαστρο-σερρών-φωτο Ιερά Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης στο Σιδηρόκαστρο Σερρών]</ref>. Το 2007 55 μοναχές εγκατέλειψαν την Ιερά Μονή και εγκαταστάθηκαν . <ref>[https://www.kathimerini.gr/275872/article/epikairothta/ellada/monaxes-egkateleiyan-monh-kai-xreh Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28.01.2007
''Μοναχές εγκατέλειψαν μονή και χρέη'', Του Νικου Παπαχρηστου]</ref>
 
== Γηροκομείο Αγίου Νεκταρίου και ίδρυμα ==
Ο Ναός του [[Άγιος Νεκτάριος|Αγίου Νεκταρίου]] κτίσθηκε το [[1963]] από μία ομάδα πιστών. Το [[1967]] ανακαινίσθηκε, διαμορφώθηκε ο περιβάλλων χώρος και αποτέλεσε τον πυρήνα της ίδρυσης του Κέντρου Περίθαλψης Παίδων με χρόνια αναπηρικά προβλήματα του Υπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας και του Γηροκομείου, το οποίο συντηρείται με τη φροντίδα της Μητρόπολης. Στους πρόποδες του λόφου αυτού, παρά τον χείμαρρο της Μαϊμούδας, υπήρχε κατά την Τουρκοκρατία η συνοικία των Αράπηδων ή Αράπικα, όπως ονομάζονταν. Μέχρι το [[1960]] περίπου υπήρχε και η παραδοσιακή ''βρύση του Αράπη''.{{πηγή}}
 
== Το κατεδαφισμένο Ηρώο ==
Το Σιδηρόκαστρο ανήγειρε το [[1920]], λίγα χρόνια μετά τη [[Βουλγαρική κατοχή ελληνικών εδαφών (1916-1918)|Β΄ Βουλγαρική Κατοχή (1916-1918)]], ένα ηρώο στον πευκόφυτο λόφο στο κέντρο της πόλης. Πάνω στις μαρμάρινες πλάκες στις τρεις πλευρές του μνημείου ήταν χαραγμένα με χρυσά γράμματα τα ονόματα των σφαγιασθέντων το [[1913]] και πεσόντων Σιδηροκαστρινών. Στη μαρμάρινη πλάκα της δυτικής πλευράς υπήρχε χαραγμένο ένα [[δάφνινο στεφάνι]] και η επιγραφή: «Η Πόλις του Σιδηροκάστρου εις μνήμην των τέκνων της».{{πηγή}}
 
Ανώνυμος χρήστης