Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σιδηρόκαστρο Σερρών»

πρωτοτυπη ερευνα
(Το Κλειδι ειναι στη Βουλγαρία (Кључ))
(πρωτοτυπη ερευνα)
 
Το [[1998]] η Δημοτική αρχή υπό τη Δήμαρχο Βασιλική Χατζηαγγέλου, μετά από πρόταση του Μητροπολίτη Ιωάννη, αποφάσισε να κτίσει στο χώρο του προαυλίου του Ορφανοτροφείου, στη θέση όπου υπήρχε η ασβεσταριά, οστεοφυλάκιο, προκειμένου να μεταφερθούν τα οστά των σφαγιασθέντων του [[1913]]. Μετά και τη διαμόρφωση της πλατείας Πολυζωΐδη, το Ηρώο της πόλης στήθηκε σε περίοπτη θέση στο χώρο της θυσίας των Σιδηροκαστρινών πάνω από το οστεοφυλάκιο, μαζί με τις προτομές του Μητροπολίτη Κωνσταντίνου Ασημιάδη και του Σιδηροκαστρινού ήρωα Αντισυνταγματάρχη Κατσάνη Γεωργίου (ο οποίος ως Διοικητής της 33 Μοίρας καταδρομών της Κύπρου, σκοτώθηκε κατά την Τουρκική εισβολή το [[1974]] στο ύψωμα του Αγίου Ιλαρίωνα, δίπλα από την [[Κερύνεια]]).{{πηγή}}
 
== Ο κεντρικός λόφος και το τουριστικό περίπτερο ==
Ο λόφος στον οποίο ήταν κτισμένο το Δημοτικό περίπτερο, στο κέντρο της σημερινής πόλης, έχει σημαντική ιστορία. Στο εσωτερικό του λόφου, υπήρχε καταφύγιο, το οποίο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου παρείχε αντιαεροπορική προστασία στον άμαχο Ελληνικό πληθυσμό και κατά την [[κατοχή]] χρησιμοποιήθηκε ως τόπος βασανιστηρίων και εκτελέσεων.{{πηγή}}
 
Από το [[1922]], λίγα χρόνια μετά τους [[Βαλκανικοί Πόλεμοι|Βαλκανικούς πολέμους]] και την απελευθέρωση της περιοχής από τον Τουρκικό και Βουλγαρικό ζυγό, ο λόφος αυτός αποτελούσε τον ιερό χώρο τιμής των ηρώων της πόλης μέχρι το 1962, οπότε κατεδαφίσθηκε το ηρώο για να κτισθεί το Δημοτικό Τουριστικό Περίπτερο. Λίγα χρόνια αργότερα, ένα μεγάλο τμήμα του λόφου αυτού οικοπεδοποιήθηκε.{{πηγή}}
 
[[Αρχείο:Waterfall in Sidirokastro.jpg|thumb|300px|Καταρράκτης στην περιοχή «Ζεστά Νερά»]]
Ανώνυμος χρήστης