Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γουίλλιαμ Μπράντφορντ Σόκλεϋ»

Διάσωση 3 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0
(Διάσωση 3 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
 
 
Το Ιούλιο του 1945, το Υπουργείο Πολέμου ζήτησε από τον Σόκλεϋ να ετοιμάσει μια αναφορά με τις πιθανές απώλειες σε μια εισβολή στην Ιαπωνική ενδοχώρα. Ο Σόκλεϋ κατέληξε:
{{απόσπασμα|Εάν η μελέτη δείχνει ότι η συμπεριφορά των εθνών σε όλες τις ιστορικές περιπτώσεις συγκρίσιμες με της Ιαπωνίας έχει στην πραγματικότητα ήταν πάντοτε σταθερή με τη συμπεριφορά των στρατευμάτων στη μάχη, τότε αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των νεκρών των Ιαπώνων μέχρι την ήττα της Ιαπωνίας θα ήταν μεγαλύτερος από αυτόν των Γερμανών. Με άλλα λόγια, πιθανότατα θα πρέπει να σκοτώσουμε το λιγότερο 5 με 10 εκατομμύρια Ιάπωνες. Αυτό μπορεί να μας κοστίσει μεταξύ 1,7 και 4 εκατομμύρια απώλειες, συμπεριλαμβανόμενων 400.000 με 800.000 νεκρών.<ref>{{cite journal |first=D. M. |last=Giangreco |url=http://home.kc.rr.com/casualties/ |title=Casualty Projections For the U.S. Invasions Of Japan, 1945-1946 |journal=[[Journal of Military History]] |volume=61 |issue=3 |year=1997 |page=568 |date= |accessdate=2012-02-21 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20081204110255/http://home.kc.rr.com/casualties/ |archivedate=2008-12-04 |url-status=dead }}</ref>}}
 
Αυτή η πρόβλεψη επηρέασε την απόφαση για τη [[ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι]] για να αναγκάσει την Ιαπωνία να παραδοθεί χωρίς εισβολή.<ref>{{cite journal |first=Robert P. |last=Newman |title=Hiroshima and the Trashing of Henry Stimson |journal=[[The New England Quarterly]] |volume=71 |issue=1 |year=1998 |page=27 }}</ref>
Ο Δεκέμβριος του 1947 ήταν ο ''Χρυσός Μήνας'' των Bell Labs, όταν ο Μπαρντίν και ο Μπράταιην - δουλεύοντας χωρίς τον Σόκλεϋ - επέτυχαν στην δημιουργία του τρανζίστορ επαφής που έκανε ενίσχυση. Μέσα στον επόμενο μήνα οι δικηγόροι των Bell Labs άρχισαν τις δουλείες στις αιτήσεις για την ευρεσιτεχνία.
 
Οι δικηγόροι των Bell Labs σύντομα ανακάλυψαν ότι η αρχή του αποτελέσματος που είχε προβλέψει και οι συσκευές που βασίζονται σε αυτό έχουν ήδη κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1930 από τον Julius Lilienfeld, ο οποίος κατέθεσε το ''MESFET'' (παρόμοιο με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στον Καναδά) στις 22 Οκτωβρίου 1925.<ref>{{patent|US|1745175|"Method and apparatus for controlling electric current" first filing in Canada on 22.10.1925}}</ref><ref>[http://chem.ch.huji.ac.il/~eugeniik/history/lilienfeld.htm Lilienfeld] {{DeadWebarchive|url=https://web.archive.org/web/20061002065548/http://chem.ch.huji.ac.il/~eugeniik/history/lilienfeld.htm link|date=August2006-10-02 2011}}{{wayback|url=http://web.archive.org/web/20021102173031/http://chem.ch.huji.ac.il/~eugeniik/history/lilienfeld.htm}}</ref>Παρά το γεγονός ότι το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εμφανίστηκε "εύθραυστο" (δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει) οι δικηγόροι διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με βάση μία από τις τέσσερις αιτήσεις για διπλώματα ευρεσιτεχνίας μόνο από το σχεδιασμό Μπαρντίν-Μπράταιν σημείο επαφής. Τρεις άλλοι κάλυψαν τον ηλεκτρολύτη με βάση τρανζίστορ με τους Μπαρντίν, Γκίμπνεϊ και Μπράταιην ως εφευρέτες. Το όνομα Σόκλεϋ δεν ήταν σε καμία από αυτές τις αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Αυτό εξόργισε τον Σόκλεϋ, που σκέφτηκε ότι το όνομά του θα πρέπει επίσης να είναι στο διπλώματα ευρεσιτεχνίας, διότι το έργο βασίστηκε στην ιδέα πεδίου του. Ακόμη προσπάθησε να κάνει αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μόνο με το δικό του και έκανε γνωστές τις προθέσεις τους Μπαρντίν και Μπράταιην.<ref>{{cite web |url=http://www.ieeeghn.org/wiki/index.php/William_Shockley |title=William Shockley |author= |date= |work=IEEE Global History Network |publisher=IEEE |accessdate=18 July 2011}}</ref>
 
Ταυτόχρονα, συνέχισε κρυφά το έργο για να φτιάξει ένα διαφορετικό είδος τρανζίστορ βασιζόμενο σε κόμβους, αντί των επαφών σημείου. Περίμενε ότι αυτό το είδος σχεδιασμού θα είναι πιο πιθανό να γίνει εμπορικά βιώσιμο. Το τρανζίστορ σημείο επαφής, πίστευε, θα μπορούσε να αποδειχθεί εύθραυστο και δύσκολο να κατασκευαστεί. Ο Σόκλεϋ επεξεργάστηκε μια πλήρη περιγραφή του νέου τρανζίστορ που ο ίδιος αποκάλεσε "σάντουιτς" τρανζίστορ, και μια πρώτη απόδειξη της αρχής δημοσίευσε στις 7 Απριλίου 1949.
 
==Διακρίσεις==
* Πήρε το βραβείο Comstock στη Φυσική από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών το 1953.<ref name=Comstock>{{cite web|title=Comstock Prize in Physics|url=http://www.nasonline.org/site/PageServer?pagename=AWARDS_comstock|publisher=National Academy of Sciences|accessdate=13 February 2011|archiveurl=https://web.archive.org/web/20101229195326/http://www.nasonline.org/site/PageServer?pagename=AWARDS_comstock|archivedate=2010-12-29|url-status=dead}}</ref>
* Ήταν ο πρώτος που πήρε το βραβείο Oliver E. Buckley, το 1953.
* Το 1956 πήρε το Νόμπελ Φυσικής.
100.458

επεξεργασίες