Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

 
[[File:Woodcut_illustration_of_Constance_of_Sicily,_her_husband_HRE_Henry_VI_and_her_son_HRE_Frederick_II_-_Penn_Provenance_Project.jpg|thumb|right|250px|Ο Ερρίκος ΣΤ΄ και η σύζυγος του [[Κωνσταντία Ωτβίλ της Σικελίας]] βαπτίζουν τον διάδοχο [[Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν|Φρειδερίκο]].]]
Ο Ερρίκος ΣΤ΄ πάντρεψε την Αγνή Χοενστάουφεν κόρη του ξαδέλφου του [[Κορράδος του Ρήνου|Κορράδου του Ρήνου]] με τον γιο του Ερρίκου του Λέοντα Ερρίκο Ε΄ του Ρήνου μετά από ειρηνική συνθήκη τον Μάρτιο του 1194, προκάλεσε συγκρούσεις με τον Οίκο των Γουέλφων. Η κατάσταση στην νότια Ιταλία είχε ωστόσο χειροτερεύσει, μετά την ήττα του Ερρίκου στην Νάπολη ο κουνιάδος του Ταγκρέδου Ριχάρδος του ΑτσέραΆτσερα ανακατέκτησε πολλά τμήματα στην Απουλία, ο Ταγκρέδος είχε αναγνωριστεί από τον πάπα. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ είχε εξασφαλίσει την διάβαση του από την βόρεια Ιταλία χάρη στην συμμαχία που είχε κλείσει με τις Λομβαρδικές πόλεις. Ο Ταγκρέδος πέθανε τον Φεβρουάριο του 1194 στο [[Λέτσε]] και τον διαδέχθηκε ο ανήλικος γιος του [[Γουλιέλμος Γ΄ της Σικελίας]] υπό την κηδεμονία της μητέρας του Σιβύλλας[[Σιβύλλη του ΑτσέραΆτσερα|Σιβύλλης του Άτσερα]], ο αυτοκράτορας Ερρίκος με τα λύτρα που συγκέντρωσε από την απελευθέρωση του Ριχάρδου προχώρησε σε εκστρατεία. Την ημέρα της Πεντηκοστής έφτασε στο Μιλάνο, εισήλθε στο Παλέρμο πρωτεύουσα του βασιλείου της Σικελίας (20 Νοεμβρίου 1194) και στέφτηκε βασιλιάς (25 Δεκεμβρίου 1194). Την επόμενη μέρα η σύζυγος του Κωνσταντία που έμενε στο Τζέσι γέννησε τον γιο τους [[Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν|Φρειδερίκο Β΄]] που θα γίνει ο μελλοντικός αυτοκράτορας των Γερμανών και βασιλιάς της Σικελίας και της Ιερουσαλήμ. Ο νεαρός Γουλιέλμος και η μητέρα του Σιβύλλα δραπέτευσαν στο ''"κάστρο της Καλταμπελλόττα"'', απαρνήθηκαν τα δικαιώματα τους στην Σικελία με αντάλλαγμα την κομητεία του Λέτσε και το πριγκιπάτο του Κάπουα.
 
Σε λίγες μέρες μετά την στέψη του Ερρίκου ΣΤ΄ πολλοί [[Νορμανδοί]] ευγενείς κατηγορήθηκαν από την βασιλική οικογένεια για προδοσία και συνελήφθησαν, ο μικρός Γουλιέλμος τυφλώθηκε και πέθανε φυλακισμένος (1198) ενώ άλλοι ευγενείς κάηκαν ζωντανοί. Άλλοι ευγενείς όπως ο Ελληνικής καταγωγής Ευγένιος του Παλέρμο υποστήριξαν αμέσως την νέα κυβέρνηση των Χοενστάουφεν. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ διέταξε να κρεμαστεί ο Ριχάρδος, κόμης της ΑτσέραΆτσερα αδελφός της Σιβύλλας για να εκδικηθεί την φυλάκιση της συζύγου του (1196). Ο Ερρίκος ΣΤ΄ συγκάλεσε Συμβούλιο στο [[Μπάρι]], διόρισε την σύζυγο του Κωνσταντία αντιβασίλισσα και πολλούς οπαδούς του σε ψηλές θέσεις, ο Μάρκαρντ βον Ανουέιλερ διορίστηκε δούκας της Ραβέννα και μπορούσε να ελέγξει τους δρόμους για την Σικελία από την [[Εμίλια-Ρομάνια]] και τα [[Απέννινα όρη]].
 
===Μεγάλες φιλοδοξίες===
17.616

επεξεργασίες