Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάχη του Στάλινγκραντ»

Επιμέλεια κειμένου~~~~
(Διάσωση 2 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
(Επιμέλεια κειμένου~~~~)
Με τον όρο '''Μάχη του Στάλινγκραντ'''<ref group="Σημ.">Στην ελληνική και δυτική βιβλιογραφία, η πόλη προφέρεται ως «Στάλινγκραντ». Ωστόσο, η ορθή προφορά από τα ρωσικά είναι «Σταλινγκράντ» (ρωσ.Сталингра́д).</ref> ([[ρωσικά|ρωσ]]: Сталинградская битва, [[γερμανικά|γερ]]: Schlacht von Stalingrad) εννοούμε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της [[Βέρμαχτ]] και του [[Κόκκινος Στρατός|Κόκκινου Στρατού]] στην περιοχή του [[Στάλινγκραντ]], από τις 17 Ιουλίου 1942 μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 1943.
 
Αρχικά, ο [[Αδόλφος Χίτλερ]] διέταξε τις δυνάμεις που είχε στη Νότια Ρωσία ([[Ομάδα Στρατιών Νότος|Ομάδα Στρατιών «Νότος»]]) να επιτεθούν στον [[Καυκασία|Καύκασο]], με σκοπό να καταλάβουν τις μεγάλες ποσότητες πετρελαίουπετρελαιοπηγές της περιοχής, οι οποίες θα επέτρεπαν στους Γερμανούς να συνεχίσουν τον πόλεμο. Ωστόσο, ο Χίτλερ αποφάσισε να χωρίσει την Ομάδα Στρατιών «Νότος» σεστα δύο ομάδες: Ομάδα Στρατιών «Α» και Ομάδα Στρατιών «Β»<ref>[http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Gliederungen/Heeresgruppen/HeeresgruppeSud.htm Lexikon der Wehrmacht - Heeresgruppe Süd]</ref>.
 
Σύμφωνα με το σχέδιο της [[Επιχείρηση Κυανό|Επιχείρησης «Κυανό»]] (ή «Μπλε»), η Ομάδα Στρατιών «Α», υπό τις διαταγές του Στρατάρχη [[Βίλχελμ Λίστ]], ανέλαβε την επιχείρηση στον [[Καυκασία|Καύκασο]], ενώ η Ομάδα Στρατιών «Β», υπό τις διαταγές του Στρατάρχη [[Μαξιμίλιαν φον Βάιχς]], ανέλαβε την επίθεση στο [[Στάλινγκραντ]]. Η Ομάδα Στρατιών «Β» αποτελούνταν από την 6η Στρατιά του [[Φρίντριχ Πάουλους]] (συχνά λανθασμένα αναφέρεται ως «φον» Πάουλους) και την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων του [[Χέρμαν Χοτ]], καθώς και από συμμαχικές μονάδες<ref name=BeevorB>Beevor (2004) σ. 123. Σταυρόπουλος (2003) σ. 6</ref>.
 
Ο Χίτλερ ήθελε να καταλάβει το Στάλινγκραντ, καθώς ήταν βιομηχανικό κέντρο στην περιοχή του ποταμού [[Βόλγας|Βόλγα]], ενώκαι επίσηςσυγκοινωνιακός άνοιγεποτάμιος τονκόμβος δρόμογιά στιςμεταφορές από τις πετρελαιοφόρες πηγές του Καυκάσου προς τον Βορρά<ref name=SanSimeraMaxi/>. Η επίθεση των Γερμανών στην πόλη είχε και προπαγανδιστικό χαρακτήρα - η πόλη έφερε το όνομα του τότε Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, [[Ιωσήφ Στάλιν]]<ref name=SanSimeraMaxi/>. Γι' αυτό τον λόγο, εξάλλου, οι δύο ηγέτες διέταξαν τις δυνάμεις τους να κρατήσουν τις θέσεις τους «πάση θυσία»<ref name=SanSimeraMaxi/>.
 
Η πρώτη φάση της μάχης (γερμανική επίθεση) ξεκινήσε στις 17 Ιουλίου 1942. Η 6η Στρατιά απώθησε τις σοβιετικές δυνάμεις στον ποταμό Ντον. Γι' αυτό τον λόγο, ο Χίτλερ αποφάσισε να αποσύρει την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων από το μέτωπο του Στάλινγκραντ<ref name=SanSimeraMaxi/>. Το χτύπημα της 6ης Στρατιάς δέχθηκε η 62η Στρατιά του [[Βασίλι Τσουϊκόφ]]. Στα τέλη Αυγούστου, η [[Λουφτβάφε]] μετέτρεψε σε ερείπια το 80% της πόλης<ref name=SanSimeraMaxi/>.
 
Τον Νοέμβριο, το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. Ωστόσο, στις 19 Νοεμβρίου, οι Σοβιετικοί αντεπιτέθηκαν ([[Επιχείρηση Ουρανός|Επιχείρηση «Ουρανός»]]) και περικύκλωσαν 250.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς<ref name=SanSimeraMaxi/>. Ο Κόκκινος Στρατός πρότεινε στον Πάουλους να παραδοθεί, αλλά, ο Χίτλερ απαγόρευσετου στοντο αρχηγό της 6ης Στρατιάς να παραδοθείαπαγόρευσε. Στα μέσα Δεκεμβρίου 1942, οι Σοβιετικοί προσπάθησαν να περικυκλώσουν την Ομάδα Στρατιών «Α» ([[Επιχείρηση Κρόνος|Επιχείρηση «Κρόνος»]]), ωστόσο, η αντίσταση της 6ης Στρατιάς καθήλωσε τους Σοβιετικούς και έδωσε την ευκαιρία στον φον Κλάιστ να υποχωρήσει<ref name=SanSimeraMaxi/>.
 
Καθώς η μάχη του Στάλινγκραντ έβαινε στο τέλος της, ο Πάουλους έλαβε τον βαθμό του [[Στρατάρχης|Στρατάρχη]], πράγμα που ο ίδιος εξέλαβε ως προτροπή να αυτοκτονήσει, καθώς κανένας Γερμανός στρατάρχης δεν είχε ποτέ συλληφθεί αιχμάλωτος. Ωστόσο, στις 31 Ιανουαρίου, ο Πάουλους αναγκάστηκε να παραδοθεί στον Κόκκινο Στρατό, και οι τελευταίοι γερμανικοί θύλακες ακολούθησαν στις 2 Φεβρουαρίου. Μαζί του παραδόθηκαν 22 στρατηγοί και 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς<ref name=SanSimeraMaxi/>. Η μάχη του Στάλινγκραντ έληξε στις 2 Φεβρουαρίου 1943 με νίκη των Σοβιετικών. Η μάχηκαι έδωσε την υπεροχή στον Κόκκινο Στρατό, ο οποίος την κράτησε μέχρι το τέλος του πολέμου<ref name=SanSimeraMaxi/><ref>[http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3756551&publDate=31/1/1999 Η σημασία του Στάλινγκραντ για την πορεία του πολέμου]. Άρθρο της εφημερίδας «Ριζοσπάστης». 31 Ιανουαρίου 1999</ref>.
 
==Ιστορικό υπόβαθρο==
3.351

επεξεργασίες