Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μετρό Μόσχας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Διάσωση 2 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
|transit_type = [[Μετρό]]
|lines = 15 (+ 1 του [[μονορέιλ]])
|stations = 255259 (+ 6 του μονορέιλ)
|began_operation = 15 Μαΐου [[1935]]
|operator = Μοσκόφσκυ Μετροπολιτέν
|system_length = 437451 [[Χιλιόμετρο|χιλιόμετρα]]
|track_gauge = '''1,520''' μέτρο
|el = 825 [[Βόλτ|V]] [[Συνεχές ρεύμα|DC]] και 3 kV DC
Το '''Μετρό της Μόσχας''' ([[Ρωσική γλώσσα|ρωσ.]] Московский метрополитен) είναι σύστημα [[Μετρό|αστικών σιδηροδρόμων]], που εξυπηρετεί τη [[Μόσχα]] και τις γειτονικές πόλεις [[Κοτέλνικι]], [[Κρασνογκόρσκ]], [[Λιούμπερτσι]] και [[Ρέουτοφ]]. Λειτούργησε για πρώτη φορά το [[1935]] με μία γραμμή μήκους 11 χιλιομέτρων και 13 σταθμούς, ως το πρώτο σύστημα υπόγειου σιδηροδρόμου στη [[Σοβιετική Ένωση]]. Σήμερα (2019), έχει συνολικά 255 σταθμούς (μαζί με την [[Κεντρική Κυκλική Γραμμή της Μόσχας]]) και συνολικό μήκος διαδρομών 437 χιλιόμετρα<ref name="factsheet_ru">{{cite web |url=http://www.mosmetro.ru/press/digits/ |script-title=ru:Метрополитен в цифрах |publisher=Moskovsky Metropoliten |language=ru |trans-title=Metropolitan in figures |accessdate=17 Φεβρουαρίου 2018}}</ref>, μήκος που το καθιστά το [[list of metro systems|τέταρτο μακρύτερο στον κόσμο]]. Το δίκτυό του είναι κυρίως υπόγειο, με το βαθύτερο σημείο (στον σταθμό Πάρκο Πομπέντυ) 84 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, ένα από τα βαθύτερα για μετρό σε όλο τον κόσμο. Είναι το μετρό που εξυπηρετεί τον μεγαλύτερο αριθμό επιβατών στην Ευρώπη (7 εκατομμύρια ημερησίως κατά μέσο όρο) και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο το ίδιο.<ref>https://www.expatica.com/ru/moscow/basics-moscow/top-8-places-to-visit-in-moscow-104122/</ref>
 
== Λειτουργία ==
Το Μετρό της Μόσχας είναι μία κρατική επιχείρηση.<ref>{{cite web |url=http://mosmetro.ru |title=Московский метрополитен |publisher=}}</ref>. Οι περισσότερες γραμμές ακολουθούν ακτινική πορεία από το κέντρο της Μόσχας προς τα προάστια. Η [[Γραμμή Κολτσεβάγια]] (νο. 5) ωστόσο σχηματίζει έναν βρόχο με περιφέρεια 20 χιλιομέτρων, που ενώνει αυτές τις ακτίνες, ενώ και η [[Κεντρική Κυκλική Γραμμή της Μόσχας]] (νο. 14) σχηματίζει έναν μεγαλύτερο κύκλο, περιφέρειας 54 χιλιομέτρων, που εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό. Οι περισσότερες γραμμές και σταθμοί είναι υπόγειοι, αλλά μερικές γραμμές έχουν ισόγεια ή και υπερυψωμένα τμήματα. Οι γραμμές [[Γραμμή Φιλιόφσκαγια|Φιλιόφσκαγια]], [[Γραμμή Μπούτοφσκαγια|Μπούτοφσκαγια]] και η Κεντρική Κυκλική Γραμμή της Μόσχας είναι οι τρεις γραμμές που βρίσκονται εξ ολοκλήρου ή κατά το μεγαλύτερο μήκος τους στην επιφάνεια του εδάφους.
 
Από την 1η Δεκεμβρίου 2014 προσφέρεται δωρεάν Wi-Fi σε όλες τις γραμμές.
 
== Σταθμοί και γραμμές ==
Με την εξαίρεση των σταθμών της Κεντρικής Κυκλικής Γραμμής της Μόσχας, από τους υπόλοιπους 224 σταθμούς οι 88 είναι υπόγειοι μεγάλου βάθους, οι 123 υπόγειοι μικρού βάθους, οι 12 είναι επιφανειακοί και οι 5 υπερυψωμένοι. Ο ένας από τους τελευταίους, ο Βορομπυόβυ Γκόρυ, βρίσκεται επάνω σε γέφυρα.
 
|}
 
=== Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ===
Οι συρμοί τύπου Β προέρχονταν από τον υπόγειο του [[Βερολίνο]]υ (BVG, τάξη C) από το 1945 έως το 1969, μέχρι την πλήρη κατάργησή τους το 1970. Είχαν μεταφερθεί από το Βερολίνο κατά τη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής της πόλεως. Οι συρμοί των τύπων A και Б («μπ») κατασκευάσθηκαν ειδικά για το μετρό της Μόσχας από την αρχή.
 
</gallery>
 
=== Σύγχρονη εποχή ===
Σήμερα το Μετρό της Μόσχας δρομολογεί μόνο συρμούς τύπου «81».
 
Το τροχαίο υλικό της Γραμμής Κολτσεβάγια αντικαταστάθηκε με συρμούς τύπου 81-740/741 «Ρούσιτς» με 4 βαγόνια. Η [[Γραμμή Μπούτοφσκαγια]] σχεδιάσθηκε με διαφορετικό πρότυπο και έχει αποβάθρες μικρότερου μήκους (96 μέτρων). Δέχεται συρμούς τύπου 81-740/741 με τρία βαγόνια, αν και μπορεί να δεχθεί παραδοσιακούς συρμούς με 4 βαγόνια. Στην [[Κεντρική Κυκλική Γραμμή της Μόσχας|Κεντρική Κυκλική Γραμμή]] δρομολογούνται συρμοί «[[Λαστότσκα]]» με 5 βαγόνια.
 
== Ιστορία ==
[[Αρχείο:Постановление о создании метрополитена. 1932 год.jpg|thumb|left|upright|Απόφαση της σοβιετικής κυβερνήσεως για την κατασκευή του Μετρό της Μόσχας.]]
Τα πρώτα σχέδια για ένα σύστημα μετρό στη Μόσχα χρονολογούνται από την εποχή της [[Ρωσική Αυτοκρατορία|Ρωσικής Αυτοκρατορίας]], αλλά αναβλήθηκαν εξαιτίας του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, της Οκτωβριανής Επανάστασης και του μετέπειτα [[Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος|Ρωσικού Εμφύλιου]]. Το 1923 το Δημοτικό Συμβούλιο της Μόσχας ίδρυσε το Γραφείο Σχεδιασμού Υπόγειου Σιδηροδρόμου στην Επιτροπή Αστικών Σιδηροδρόμων της Μόσχας, το οποίο διεξήγαγε προκαταρκτικές μελέτες και ως το 1928 είχε αναπτύξει ένα πρόγραμμα για την πρώτη γραμμή, από το Σοκόλνικι μέχρι το κέντρο της πόλεως. Ταυτοχρόνως έγινε μία προσφορά προς τη γερμανική εταιρεία ''Siemens Bauunion'' να υποβάλει το δικό της σχέδιο για την ίδια διαδρομή. Τον Ιούνιο του [[1931]] λήφθηκε η απόφαση για την έναρξη της κατασκευής τoυ Μετρό της Μόσχας από την [[Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης]]. Τον Ιανουάριο του 1932 εγκρίθηκε το σχέδιο για τις πρώτες γραμμές του και στις 21 Μαρτίου 1933 η σοβιετική κυβέρνηση ενέκρινε ένα σχέδιο δέκα γραμμών με συνολικό μήκος διαδρομών 80 χιλιόμετρα.
 
Οι Σοβιετικοί εργαζόμενοι πραγματοποίησαν την κατασκευή και φιλοτέχνησαν τα έργα τέχνης, αλλά τα βασικά σχέδια μηχανικού, οι διαδρομές και τα σχέδια κατασκευής δουλεύτηκαν από ειδικούς του Μετρό του Λονδίνου. Οι Βρετανοί συνέστησαν κατευθείαν τη διάνοιξη σηράγγων αντί ορυγμάτων που καλύπτονταν μετά, τη χρήση κλιμακοστασίων αντί γιγάντιων ανελκυστήρων, τις διαδρομές και τον σχεδιασμό του τροχαίου υλικού.<ref>Michael Robbins: «London Underground and Moscow Metro», ''Journal of Transport History'', τόμος 18#1 (1997), σσ. 45-53.</ref> Η μυστική αστυνομία [[Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων|NKVD]] ωστόσο συνέλαβε αρκετούς Βρετανούς μηχανικούς (της Εταιρείας Metropolitan-Vickers) για κατασκοπία επειδή είχαν αποκτήσει μία σε βάθος γνώση της φυσικής τοπογραφίας της Μόσχας. Μετά τη δίκη τους απελάθηκαν το 1933, κάτι που στάθηκε το τέλος της παρουσίας βρετανικών επιχειρήσεων στην ΕΣΣΔ.<ref>Gordon W. Morrell: «Redefining Intelligence and Intelligence-Gathering: The Industrial Intelligence Centre and the Metro-Vickers Affair, Moscow 1933», ''Intelligence and National Security'', τόμος 9 (1994), νο. 3, σσ. 520-533.</ref>
 
=== Τα πρώτα τέσσερα στάδια κατασκευής ===
{{stack|1=
[[Αρχείο:Metro MSK Line1 Sokolniki.jpg|thumb|Ο σταθμός Σακόλνικι, που εγκαινιάσθηκε το 1935 (α΄ στάδιο.]]
Μετά το τέλος του πολέμου το 1945, άρχισαν τα έργα του τέταρτου σταδίου του Μετρό, που περιελάμβαναν τη [[Γραμμή Κολτσεβάγια]], ένα βαθύ τμήμα της Γραμμής Αρμπάτσκο-Ποκρόφσκαγια (από την Πλατεία της Επαναστάσεως έως τον σταθμό Κίεβσκαγια) και τέλος μία επιφανειακή επέκταση έως την Περβομάισκαγια. Η διακόσμηση και το ντιζάιν που χαρακτηρίζουν το Μετρό της Μόσχας θεωρείται ότι έφθασαν στο απόγειό τους σε αυτούς τους σταθμούς. Ο κύκλος της Γραμμής Κολτσεβάγια ολοκληρώθηκε το [[1954]].
 
=== Η εποχή του Ψυχρού Πολέμου ===
[[Αρχείο:Novoslobodskaya 04.jpg|thumb|left|Ο σταθμός Νοβοσλομπόντσκαγια]]
[[Αρχείο:MosMetro KomsomolskayaKL img2 asv2018-01.jpg|thumb|Ο σταθμός Κομσομόλσκαγια]]
[[Αρχείο:Metro MSK Line2 Sokol.jpg|thumb|Ο σταθμός Σόκαλ]]
Η έναρξη του [[Ψυχρός Πόλεμος|Ψυχρού Πολέμου]] οδήγησε στην κατασκευή ενός βαθέος τμήματος στη [[Γραμμή Αρμπάτσκο-Ποκρόφσκαγια]], οι σταθμοί του οποίου σχεδιάζονταν ως καταφύγια στην περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Μετά την ολοκλήρωση της γραμμής το έτος 1953, οι επάνω γραμμές μεταξύ της Πλατείας της Επαναστάσεως και του σταθμού Κίεβσκαγια έκλεισαν και ξανάνοιξαν το 1958 ως μέρος της [[Γραμμή Φιλιέφσκαγια|Γραμμής Φιλιέφσκαγια]]. Στη μετέπειτα ανάπτυξη του Μετρό δεν χρησιμοποιήθηκε πλέον ο όρος «στάδια», αν και κάαποτεκάποτε οι σταθμοί που άνοιξαν το διάστημα 1957-1959 αναφέρονται ως το «πέμπτο στάδιο».
 
Και άλλοι σταθμοί εξοπλίσθηκαν με ισχυρές στεγανές πύλες και συστήματα διατηρήσεως της ζωής, ώστε να λειτουργήσουν ως πυρηνικά καταφύγια αν χρειαζόταν.
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950 η αρχιτεκτονική μεγαλοπρέπεια των νέων σταθμών υπεχώρησε και η διακόσμηση μερικών σταθμών (π.χ. Αλεξέγιεφσκαγια) απλοποιήθηκε σε σχέση με τα αρχικά σχέδια. Αυτό έγινε με απόφαση του [[Νικίτα Χρουστσόφ]], που προτιμούσε τη λιτή διακόσμηση. Μια κοινή εμφάνιση (κοινώς γνωστή ως ''Sorokonozhka'', δηλαδή «σαρανταποδαρούσα», από αρχικά σχέδια με 40 τσιμεντένιες κολώνες σε δύο σειρές) υιοθετήθηκε για όλους τους νέους σταθμούς, που είχαν πλέον μεταξύ τους διαφορές μόνο στο χρώμα του μαρμάρου και των πλακιδίων. Οι περισσότεροι σταθμοί κατασκευάσθηκαν με απλούστερη τεχνολογία και στοίχισαν σαφώς φθηνότερα, αν και κάποτε «το φθηνό ήταν ακριβό», π.χ. φθηνά κεραμικά πλακάκια στους τοίχους ήταν ευαίσθητα στις δονήσεις από τη διέλευση των συρμών και μετά από μερικά χρόνια άρχισαν να πέφτουν. Καθώς δεν ήταν πάντοτε δυνατό να αντικατασταθούν με πλακίδια του ίδιου χρώματος, μερικοί τοίχοι παρουσιάζουν ετεροχρωμία. Μόλις μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1970 άρχισαν και πάλι να προτιμώνται πλουσιότερα σχέδια, όπως τα παλαιά. Ωστόσο η αρχιτεκτονική «σαρανταποδαρούσας» των σταθμών (με 26 κολώνες πλέον σε μεγαλύτερα διαστήματα) συνέχισε να κυριαρχεί.
 
=== Τα σταλινικά ιδεώδη ===
Το Μετρό της Μόσχας υπήρξε ένα από τα πλέον φιλόδοξα προγράμματα αρχιτεκτονικής στην ιστορία της Σοβιετικής Ενώσεως. Οι καλλιτέχνες και οι αρχιτέκτονές του εργάσθηκαν ώστε να σχεδιάσουν κάτι που ενσωμάτωνε την έννοια της λαμπρότητας και του «ακτινοβόλου μέλλοντος» (''svetloe budushchee'').<ref name="Cooke 1997 137–160">{{cite journal |last=Cooke |first=Catherine |title=Beauty as a Route to 'the Radiant Future': Responses of Soviet Architecture |journal=Journal of Design History |year=1997 |volume=10 |series=Design, Stalin and the Thaw |issue=2 |pages=137–160 |jstor=1316129 |doi=10.1093/jdh/10.2.137}}</ref> Με τους ανακλαστικούς μαρμάρινους τοίχους, τις ψηλές οροφές και τους μεγαλόπρεπους [[Πολυέλαιος|πολυελαίους]], πολλοί σταθμοί του Μετρό της Μόσχας έχουν παρομοιασθεί με «τεχνητούς υπόγειους ήλιους».<ref name="Bowlt 2002 34–63">{{cite journal |last=Bowlt |first=John E. |title=Stalin as Isis and Ra: Socialist Realism and the Art of Design |journal=The Journal of Decorative and Propaganda Arts |year=2002 |volume=24 |series=Design, Culture, Identity: The Wolfsonian Collection |pages=34–63 |jstor=1504182 |doi=10.2307/1504182}}</ref> Αυτό το ανακτορικό υπόγειο περιβάλλον<ref name="Bowlt 2002 34–63"/> υπενθύμιζε στους επιβάτες ότι το κράτος ξόδευε καλά το δημόσιο χρήμα.
 
Μετά τα εγκαίνιά του το 1935, το Μετρό έγινε αμέσως η βάση του συστήματος μεταφορών της Μόσχας. Επιπλέον, έδινε στη σταλινική προπαγάνδα ένα μέσο ελέγχου του πληθυσμού με το δέος που δημιουργούσε στον λαό, μαζί και μία εκτίμηση για τη σοβιτική ρεαλιστική τέχνη. Κατέστη ένα πρότυπο για μελλοντικές σοβιετικές τεχνολογίες μεγάλης κλίμακας. Η τέχνη των 13 αρχικών σταθμών έγινε διάσημη σε όλη τη χώρα και διεθνώς. Π.χ. ο σταθμός της Πλατείας Σβερντλόφ διακοσμήθηκε με ανάγλυφες κεραμικές αναπαραστάσεις της καθημερινής ζωής των σοβιετικών λαών, ενώ τα ανάγλυφα στον σταθμό του αθλητικού συγκροτήματος του Σταδίου της Δυναμό δόξαζαν τον αθλητισμό και τη φυσική ρώμη του νέου «Σοβιετικού Ανθρώπου».<ref>Isabel Wünsche: «Homo Sovieticus: The Athletic Motif in the Design of the Dynamo Metro Station», ''Studies in the Decorative Arts'' (2000), τόμος 7, σσ. 65-90</ref> Το μετρό προβλήθηκε ως το σύμβολο της νέας σοσιαλιστικής τάξεως: ένα είδος κομμουνιστικού καθεδρικού ναού της μηχανικής πρωτοπορίας.<ref>Andrew Jenks: «A Metro on the Mount», ''Technology & Culture'', τόμος 41, νο. 4 (2000), σσ. 697-723p</ref>
 
== Λογότυπο ==
Από τα εγκαίνια της πρώτης γραμμής του, το 1935, το Μετρό της Μόσχας είχε ήδη το πρώτο του [[λογότυπο]]: το κεφαλαίο γράμμα M με τη λέξη «МЕТРО». Δεν είναι γνωστός ο δημιουργός αυτού του λογότυπου, πιθανώς όμως να ήταν κάποιος από τους αρχιτέκτονες των πρώτων σταθμών (Σαμουήλ Κράβετς, Ιβάν Ταρανόφ και Ναντέζντα Μπύκοβα. Το γράμμα M δεν είχε παντού το ίδιο σχήμα<ref>{{cite web|title=У московского метро нет логотипа|publisher=ADME|url=http://www.adme.ru/dizajn/u-moskovskogo-metro-net-logotipa-492755/|deadurl=yes|archiveurl=https://web.archive.org/web/20140223000634/http://www.adme.ru/dizajn/u-moskovskogo-metro-net-logotipa-492755|archivedate=23 Φεβρουαρίου 2014|df=dmy-all}}</ref>
 
Σήμερα, με τουλάχιστον δέκα διαφορετικές παραλλαγές του λογότυπου, το Μετρό της Μόσχας δεν έχει ακόμα μία επίσημη μορφή του. Μία απόπειρα τον Οκτώβριο του 2013 να γίνει πανεθνικός διαγωνισμός, σταμάτησε λιγότερο από 24 ώρες μετά την ανακοίνωσή της. Παρόμοιος διαγωνισμός που έγινε αργότερα το ίδιο έτος από την [[Πληθοπορισμός|πληθοποριστική]] εταιρεία ντιζάιν «DesignContest», απέδωσε καλύτερα αποτελέσματα, αλλά κανένα δεν έγινε επισήμως αποδεκτό από τους υπεύθυνους του Μετρό.<ref>{{cite web |title=Проект DesignContest проводит конкурс на новый логотип столичного метро |accessdate=12 Φεβρουαρίου 2014 |work=Алиса По |publisher=The Vilarge |year=2013 |url=http://www.the-village.ru/village/city/transport/133351-logotip-metro}}</ref><ref>{{cite web |title=Moscow Metro 2014 |publisher=DesignContest |year=2013 |url=http://www.designcontest.com/logo-design/moscow-metro-2014/}}</ref>
 
== Κόμιστρο ==
[[Αρχείο:Moscow Metro Ticket.JPG|thumb|Κάρτα μεταφοράς μιας διαδρομής του Μετρό της Μόσχας.]]
Από το 1960 μέχρι τη δεκαετία του 1990, το εισιτήριο για μία διαδρομή ήταν πέντε καπίκια, δηλαδή το 1/20 του [[Ρούβλι Σοβιετικής Ένωσης|σοβιετικού ρουβλίου]]. Από το 1991 όμως ανεβαίνει συνεχώς εξαιτίας του [[Πληθωρισμός|πληθωρισμού]]. Από τον Φεβρουάριο του 2017 μία διαδρομή κοστίζει 55 ρούβλια ή περί τα 80 λεπτά του ευρώ. Με την αγορά εισιτηρίου πολλαπλών διαδρομών υπάρχει έκπτωση ανά διαδρομή έως και 33%, ενώ τα παιδιά κάτω των επτά ετών μπορούν να ταξιδεύουν δωρεάν συνοδευόμενα από γονιό τους.
 
Από τις 2 Απριλίου 2013 το Τμήμα Μεταφορών της Μόσχας εισήγαγε και ένα «ηλεκτρονικό πορτοφόλι μεταφορών» σε μορφή έξυπνης κάρτας με την ονομασία ''Τρόικα''. Υπάρχουν τρεις ακόμα έξυπνες κάρτες: η ''Ediniy'' για όλες τις δημόσιες συγκοινωνίες, η κάρτα ''90 λεπτά'' για όλες τις συγκοινωνίες και η κάρτα ''TAT'' για τα επιφανειακά μέσα μόνο (εταιρεία «Mosgortrans»).<ref name=troika>{{cite web |url=http://troika.mos.ru |title=Troika official site |publisher=City of Moscow |accessdate=2 Απριλίου 2013}}</ref>
 
== Το βαθύτερο «Μετρό 2» ==
Φημολογείται ότι ένα δεύτερο, μυστικό και βαθύτερο «μετρό» με κωδικό όνομα<ref>{{cite web |title=Moscow Metro 2 – The dark legend of Moscow |url=http://www.moscow-russia-insiders-guide.com/moscow-metro-2.html |publisher=Moscow Russia Insider's Guide |accessdate=2019-05-05 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110623085526/http://www.moscow-russia-insiders-guide.com/moscow-metro-2.html |archivedate=2011-06-23 |url-status=dead }}</ref> '''D-6''', σχεδιασμένο για εκκένωση έκτακτης ανάγκης προσώπων-κλειδιών από την πόλη στην περίπτωση πυρηνικής επιθέσεως κατά τον [[Ψυχρός Πόλεμος|Ψυχρό Πόλεμο]], υπάρχει υπό στρατιωτική διοίκηση. Πιστεύεται ότι αποτελείται από μία μόνο γραμμή, που συνδέει το [[Κρεμλίνο της Μόσχας|Κρεμλίνο]], το Γενικό Επιτελείο των ένοπλων δυνάμεων (''Genshtab''), το αρχηγείο της [[Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας|FSB]] (πρώην KGB), το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και άλλες, μυστικές εγκαταστάσεις. Υποτίθεται ότι υπάρχουν είσοδοι σε αυτό το «Μετρό 2» από αρκετά δημόσια κτήρια, όπως τη [[Ρωσική Κρατική Βιβλιοθήκη]], το [[Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας]] και δύο τουλάχιστον σταθμούς του κανονικού Μετρό. Εικάζεται ότι αυτές οι είσοδοι θα επέτρεπαν την εκκένωση μικρού αριθμού τυχαίως επιλεγόμενων πολιτών μαζί με το κορυφαίο διοικητικό προσωπικό. Μία τέτοια είσοδος υποτίθεται ότι υπάρχει πίσω από τον σταθμό Σπορτίβναγια της [[Γραμμή Σακόλνιτσεσκαγια|Γραμμής Σακόλνιτσεσκαγια]]. Το τελευταίο τμήμα αυτού του συστήματος λέγεται ότι ολοκληρώθηκε το 1997.<ref>{{cite web |url=http://metro.ru/metro2/ |title=Метро-2 |publisher=}}</ref>
 
== Αριθμητικά και άλλα δεδομένα ==
[[Αρχείο:Moscow MetroCrowded (pixinn.net).jpg|thumb|Το Μετρό της Μόσχας είναι ένα από τα μετρό με τον μεγαλύτερο αριθμό επιβατών στον κόσμο.]]
{| class="wikitable" style="border: solid 1px #ddd; text-align: left;"
|}
 
== Αξιοσημείωτα συμβάντα ==
=== Βόμβα του 1977 ===
Στις 8 Ιανουαρίου [[1977]] μία βόμβα αναφέρεται ότι σκότωσε 7 και τραυμάτισε σοβαρά 33 επιβάτες. Εξερράγη σε γεμάτο συρμό μεταξύ των σταθμών Ισμαηλόφσκαγια και Περβομάισκαγια.<ref>{{Cite news|script-title=ru:Новости подземки |url=http://lenta.ru/articles/2003/12/22/metro/_Printed.htm |work=Lenta.ru |accessdate=15 Οκτωβρίου 2007 |language=ρωσικά |date=22 Δεκεμβρίου 2003}}</ref><ref>{{Cite news |title=Terrorism: an appetite for killing for political purposes |url=http://english.pravda.ru/print/world/americas/84373-terrorism-0 |work=Pravda.ru |accessdate=19 Οκτωβρίου 2007 |date=11 Σεπτεμβρίου 2006}}</ref> Τρεις Αρμένιοι συνελήφθηκαν αργότερα, δικάσθηκαν, καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέσθηκαν ως δράστες.<ref>{{cite web|script-title=ru:Взрыв на Арбатско-Покровской линии в 1977г. |url=http://metro.molot.ru/crash_izm.shtml |work=metro.molot.ru |accessdate=31 Αυγούστου 2010 |language=ρωσικά}}</ref>
 
=== Πυρκαγιές του 1981 ===
Τον Ιούνιο του [[1981]] επτά πτώματα ανασύρθηκαν από τον σταθμό Οκτυάμπρσκαγια μετά από μια πυρκαγιά εκεί. Μια άλλη πυρκαγιά αναφέρθηκε τον ίδιο καιρό στον σταθμό Προσπέκτ Μίρα.<ref>{{Cite news |url=https://www.nytimes.com/1981/06/12/world/7-die-in-moscow-subway-fire.html |title=7 Die in Moscow Subway Fire |date=12 Ιουνίου 1981 |work=[[The New York Times]] |agency=UPI |accessdate=19 Μαρτίου 2010}}</ref>
 
=== Δυστύχημα με κυλιόμενη σκάλα το 1982 ===
Θανατηφόρο δυστύχημα συνέβη στις 17 Φεβρουαρίου [[1982]] εξαιτίας καταρρεύσεως μιας [[Κυλιόμενη σκάλα|κυλιόμενης σκάλας]] στον σταθμό Αβιαμοτόρναγια της γραμμής Καλίνινσκαγια. Οκτώ8 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 30 τραυματίσθηκαν εξαιτίας συσσωρεύσεώς τους που προκλήθηκε εξαιτίας ελαττωματικού φρένου έκτακτης ανάγκης.<ref>{{cite web|script-title=ru:Авария эскалатора на станции "Авиамоторная" |url=http://metro.molot.ru/crash_avia.shtml |work=metro.molot.ru |accessdate=31 Αυγούστου 2010 |language=ρωσικά}}</ref>
 
=== Βομβιστική επίθεση του 2000 ===
Στις 8 Αυγούστου [[2000]] μια ισχυρή έκρηξη σε υπόγεια διάβαση του Μετρό στον σταθμό Πούσκινσκαγια στοίχισε τις ζωές 12 ανθρώπων και τον τραυματισμό 150. Μια αυτοσχέδια βόμβα με ισχύ ισοδύναμη 800 γραμμαρίων [[2,4,6-τρινιτροτολουόλιο|TNT]] είχε εκραγεί αφημένη σε τσάντα κοντά σε ένα περίπτερο.<ref>{{cite web |title=Recent history of terror attacks in Moscow |url=http://rt.com/news/moscow-blast-background-attacks/}}</ref><ref>{{cite web |title=In pictures: Moscow's bomb horror |url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/871792.stm}}</ref>
 
=== Βομβιστικές επιθέσεις του 2004 ===
Στις 6 Φεβρουαρίου [[2004]] μια έκρηξη κατέστρεψε έναν συρμό μεταξύ των σταθμών Αφτοζαβόντσκαγια και Παβελέτσκαγια, στη [[Γραμμή Ζαμοσκβορέτσκαγια]], σκοτώνοντας 41 επιβάτες και τραυματίζοντας πάνω από εκατό.<ref>{{cite web|script-title=ru:Взрыв на Замоскворецкой линии |url=http://metro.molot.ru/crash_zamoskv2.shtml |work=metro.molot.ru |language=ρωσικά}}</ref> Για την ενέργεια κατηγορήθηκαν [[Δημοκρατία της Τσετσενίας|Τσετσένοι]] τρομοκράτες. Μεταγενέστερες έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένας κάτοικος της [[Δημοκρατία των Καρατσάι - Τσερκεσίων|Δημοκρατίας των Καρατσάι-Τσερκεσίων]] (και ισλαμιστής) είχε διαπράξει μια [[επίθεση αυτοκτονίας]]. Η ίδια ομάδα οργάνωσε μία άλλη επίθεση στο Μετρό στις 31 Αυγούστου 2004, σκοτώνοντας άλλους 10 και τραυματίζοντας περισσότερους από 50.
 
=== Διακοπή ρεύματος του 2005 ===
Στις 25 Μαΐου [[2005]] μια γενική διακοπή ρεύματος στη Μόσχα, κυρίως στο νότιο μέρος της, σταμάτησε τη λειτουργία σε μερικές γραμμές του Μετρό. Δέκα γραμμές ωστόσο συνέχισαν να λειτουργούν, σε όλο ή σε τμήμα του μήκους τους.<ref name="blackout-ytro">{{Cite news |url=http://pda.utro.ru/articles/2005/05/25/441638.shtml |script-title=ru:Как работает московское метро. Список закрытых станций |last=Grashchenkov |first=Ilya |date=25 May 2005 |publisher=Yтро.ru |language=Russian |accessdate=18 March 2010 |title=Αρχειοθετημένο αντίγραφο |archive-url=https://web.archive.org/web/20110719062440/http://pda.utro.ru/articles/2005/05/25/441638.shtml |archive-date=2011-07-19 |url-status=dead }}</ref> Αργότερα επαναλήφθηκε η λειτουργία σε περιορισμένο βαθμό και οι επιβάτες που ήσαν αποκλεισμένοι μέσα στις σήραγγες εκκενώθηκαν.<ref name="blackout-ytro"/>
 
=== Βομβιστικές επιθέσεις του 2010 ===
Στις 29 Μαρτίου 2010 δύο βόμβες εξερράγησαν στη [[Γραμμή Σακόλνιτσεσκαγια]], σκοτώνοντας 40 και τραυματίζοντας 102 επιβάτες. Η πρώτη εξερράγη στον σταθμό Λουμπυάνκα στις 7:56, κατά την πρωινή ώρα αιχμής<ref name="rtebomb2010">{{Cite news |url=http://rte.ie/news/2010/0329/russia.html |title=38 killed in Moscow metro suicide attacks |publisher=RTÉ |date=29 Μαρτίου 2010 |accessdate=29 March 2010}}</ref>, με τουλάχιστον 26 νεκρούς, από τους οποίους οι 14 βρίσκονταν μέσα στο βαγόνι με τη βόμβα. Η δεύτερη εξερράγη στον σταθμό Παρκ Κουλτούρι περίπου σαράντα λεπτά μετά την πρώτη.<ref name="rtebomb2010"/> και σκότωσε 14 ανθρώπους. Την ευθύνη ανέλαβε αργότερα η οργάνωση «[[Εμιράτο του Καυκάσου]]».
 
=== Εκτροχιασμός του 2014 ===
Στις 15 Ιουλίου 2014 ένας συρμός εκτροχιάσθηκε ανάμεσα στους σταθμούς Παρκ Πομπέντυ και Σλαβιάνσκυ Μπουλβάρ, στη [[Γραμμή Αρμπάτσκο-Ποκρόφσκαγια]], σκοτώνοντας τουλάχιστον 21 επιβάτες και τραυματίζοντας δεκάδες άλλους.<ref>{{cite news |title=21 killed, over 160 injured as Moscow Metro carriages derail in rush hour |url=http://rt.com/news/172808-train-moscow-metro-evacuation/ |accessdate=15 Ιουλίου 2014 |publisher=Russia Today |date=15 Ιουλίου 2014}}</ref>
 
== Δείτε επίσης ==
* [[Κατάλογος μετρό του κόσμου]]
* ''[[Metro 2033]]''
 
== Παραπομπές ==
 
==Παραπομπές==
<references/>
 
== Βιβλιογραφία ==
* {{citation |url=http://www.railwaywondersoftheworld.com/moscow-underground.html |chapter=Moscow's underground |title=Railway Wonders of the World |year=1936 |pages=894–899 |editor-first=Clarence |editor-last=Winchester}}, εικονογραφημένη περιγραφή του αρχικού Μετρό της Μόσχας
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* [http://mosmetro.ru Επίσημος ιστότοπος]
* [http://weheart.moscow/metro/#sel=4:1,4:4 Κατάλογος περίφημων σταθμών του Μετρό της Μόσχας]
Ανώνυμος χρήστης