Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γιόγκα Σούτρα του Πατάντζαλι»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
[[File:patanjali.jpg|thumb|Γλυπτό του Πατάντζαλι (παραδοσιακή μορφή που δηλώνει την [[κουνταλίνι]] ή σπειροειδή ενέργεια (Σέσα).]]
 
Οι '''Γιόγκα Σούτρας''' του Παταντζαλι είναι 196 ινδικές σούτρες (αφορισμοί) στη θεωρία και την πρακτική της γιόγκα. Το έργο γράφτηκε πριν το 400 μ.Χ. από τον [[Πατάντζαλι]], που συνέθεσε και οργάνωσε γνώση σχετικά με τη γιόγκα από παλαιότερες παραδόσεις.{{sfn|Wujastyk|2011|p=33}}{{sfn|Feuerstein|1978|p=108}}{{sfn|Tola|Dragonetti|Prithipaul|1987|p=x}} Οι ''Γιόγκα Σούτρας'' έγινε το πιο πολυμεταφρασμένο αρχαίο ινδικό κείμενο κατά τη μεσαιωνική περίοδο: μεταφράστηκε σε 40 ινδικές γλώσσες και επίσης στην παλαιή γλώσσα της Ιάβας και τα Αραβικά.{{sfn|White|2014|p=xvi}} Το κείμενο περιέπεσε σε αφάνεια για επτά αιώνες, από τον 12ο ως τον 19ο αι., και επανήλθε στα τέλη του 19ου αι. χάρη στις προσπάθειες του [[Σουάμι Βιβεκανάντα]], της [[Θεοσοφία|Θεοσοφικής Εταιρείας]] και άλλων. Κέρδισε εξέχουσα θέση ως ένα κλασικό έργο κατά τον 20ό αι.{{sfn|White|2014|p=xvi-xvii}}
 
Κατά την περίοδο αφάνειας του έργου, στη μεσαιωνική Ινδία κυριαρχούσαν ως έργα για τη γιόγκα διάφορα κείμενα, όπως η [[Μπαγκαβάτ Γκίτα]] και η [[Γιόγκα Βασίστα]], που αποδίδονται στον [[Γιατζναβάλκυα]], η [[Ιρανυαγκάρμπα]] καθώς και κείμενα της Χάθα γιόγκα, της Ταντρικής γιόγκα και της γιόγκα του [[Σαϊβισμός Πασουπάτα|Πασουπάτα Σαϊβισμού]], αντί για τις ''Σούτρες'' του Πατάντζαλι.{{sfn|White|2014|p=xvi-xvii, 20-23}}
98.708

επεξεργασίες