Κίνημα για την ανεξαρτησία της Ινδίας: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Δημιουργήθηκε από μετάφραση της σελίδας "Indian independence movement")
 
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
 
{{Colonial India}} Το '''κίνημα της Ινδικής Ανεξαρτησίας''' ήταν μια σειρά δραστηριοτήτων με απώτερο σκοπό να τερματιστεί η [[Βρετανικές Ινδίες|βρετανική κυριαρχία στην Ινδία]]. Το κίνημα αυτό κράτησε συνολικά 90 χρόνια (1857-1947).
 
Το πρώτο [[Εθνικισμός|εθνικιστικό]] [[Επανάσταση|επαναστατικό κίνημα]] εμφανίστηκε στη [[Βεγγάλη]] (σημερινή [[Δυτική Βεγγάλη]] και [[Μπανγκλαντές]]), αλλά αργότερα επεκτάθηκε μέσω του νεοσυσταθέντος τότε [[Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο|Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου]], με εξέχοντες μετριοπαθείς ηγέτες που επιζητούσαν μόνο το θεμελιώδες δικαίωμά τους στη συμμετοχή των εξετάσεων για τις δημόσιες υπηρεσίες των Βρετανικών Ινδιών, καθώς και περισσότερα, οικονομικής φύσης, δικαιώματα για τους γηγενείς πληθυσμούς. Στις αρχές του 20ού αιώνα παρουσιάστηκε μια πιο ριζοσπαστική προσέγγιση υπέρ της πολιτικής αυτονομίας που αναπτύχθηκε από ηγέτες όπως οι Λαλ, Μπαλ και Παλ, και ο Αουρίμπινtο Γκος και ο Β.Ο. Τσινταμπαράμ Πιλάι. Κατά τα τελευταία στάδια του αγώνα για την αυτονόμηση της Ινδίας, από τη δεκαετία του 1920 και μετά, το Κογκρέσο υιοθέτησε την πολιτική της μη βίας και της [[Πολιτική ανυπακοή|πολιτικής ανυπακοής]] του [[Μαχάτμα Γκάντι|Μοχάντας Καραμτσάντ (Μαχάτμα) Γκάντι]], καθώς και αρκετές άλλες πολιτικές εκστρατείες. Οι εθνικιστές όπως ο Σουμπάς Τσάντρα Μπόσε, ο Μπαγκάτ Σινγκ, ο Μπάγκα Τζατίν, κήρυξαν ένοπλη επανάσταση για να επιτύχουν την ανεξαρτησία. Ποιητές και συγγραφείς όπως οι Σουμπραμάνια Μπαράτι, Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, Μοχάμεντ Ικμπάλ, Τζος Μαλιχαμπάντι, Μοχάμαντ Αλί Τζουχάρ, Μπανκίμ Τσάντρα Τσαντοπάντι και Κάζι Ναζρούλ Ισλάμ χρησιμοποίησαν τη λογοτεχνία, την ποίηση και την ομιλία ως εργαλείο για την πολιτική συνειδητοποίηση. Φεμινίστριες όπως η Σαροτζίνι Ναϊντού και η Μπεκούμ Ροκέγια προώθησαν τη χειραφέτηση των Ινδών γυναικών και τη συμμετοχή τους στην εθνική πολιτική. Ο [[Μ. Ρ. Αμπεντκάρ]] υπερασπίστηκε το αίτημα των πιο αδύναμων τμημάτων της ινδικής κοινωνίας στο πλαίσιο του ευρύτερου κινήματος για αυτοδιάθεση. Η περίοδος του [[Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου]] χαρακτηρίστηκε από την κορύφωση των εκστρατειών του [[Εγκαταλείψτε την Ινδία (κίνημα)|Κινήματος "Εγκαταλείψτε την Ινδία|]] του Ινδικού Εθνικού Στρατού με επικεφαλής τον Σουμπάς Τσάντρα Μπόσε, υπό την υποστήριξη της Ιαπωνίας.
174

επεξεργασίες