Ανεμόμυλος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

(Αναίρεση έκδοσης 7886111 από τον 87.203.216.136 (Συζήτηση))
Ετικέτα: Αναίρεση
Ο ανεμόμυλος που σχεδιάστηκε από τον [[Ήρων ο Αλεξανδρεύς|Ήρωνα]] της [[Αλεξάνδρεια]]ς τον 1ο αιώνα μ.Χ. είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση χρήσης τροχού που κινείται από τον άνεμο για την λειτουργία μηχανής<ref name="Lohrmann 10f.">Dietrich Lohrmann, "Von der östlichen zur westlichen Windmühle", ''Archiv für Kulturgeschichte'', Vol. 77, Issue 1 (1995), pp.1-30 (10f.)</ref><ref name="Drachmann">A.G. Drachmann, "Heron's Windmill", ''Centaurus'', 7 (1961), pp. 145-151</ref>. Ήταν οριζόντιου άξονα περιστροφής και είχε τέσσερα πτερύγια.
 
Γύρω στο 700750 μ.Χ. στη [[Μεσοποταμία]] και την [[Κίνα]] άρχισαν να χτίζονται ανεμόμυλοι κατακόρυφου άξονα περιστροφής. Αυτούς τους ανεμόμυλους έφεραν στην [[Ευρώπη]] καταρχάς οι [[Σταυροφόροι]], μετά την [[Α΄ Σταυροφορία]] και αργότερα οι εξερευνητές της Κίνας. Γνώρισαν εξάπλωση στην [[Ιβηρική χερσόνησος|Ιβηρική]] και τη Νότια Ευρώπη. Αργότερα, γύρω στο 1500, χρησιμοποιήθηκαν στην [[Ολλανδία]] σαν μέρος του αντιπλημμυρικού συστήματος της χώρας. Κυρίως χρησιμοποιήθηκαν για την άλεση γεωργικών προϊόντων και την άντληση νερού.
 
Αν καιΕπίσης, είχαν εμφανιστεί πολλούς [[αιώνας|αιώνες]] πριν, η χρήση τους καθιερώθηκε κατά τη [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινή]] περίοδο, γνωρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διάδοση κατά την περίοδο της [[Φραγκοκρατία]]ς, κυρίως στο ανατολικό [[Αιγαίο]] αλλά και στην ενδοχώρα. Κατά κανόνα στεγάζονταν σε [[κύλινδρος (γεωμετρία)|κυλινδρικά]], πέτρινα, διώροφα [[κτίριο|κτίρια]]. Στον επάνω όροφο βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάδοσης της κίνησης, ενώ στον κάτω όροφο γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών. Τα πτερύγιά τους ήταν πάνινα, 5-15 [[μέτρο|μέτρα]] σε μήκος και πλάτος το 1/5 του μήκους τους. Ένας ανεμόμυλος μπορούσε να αλέσει 20-70 [[Χιλιόγραμμο|κιλά]] σιτηρών την ώρα, ανάλογα με την ένταση και τη φορά του [[άνεμος|ανέμου]].
 
== Χρησιμότητα στον άνθρωπο ==
Ανώνυμος χρήστης