Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νομός Σερρών»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(→‎Διοικητική διαίρεση: διόρθωση συνδέσμων προς ΕΕΤΑΑ)
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
==Ιστορία==
Ο νομός Σερρών, που εκτείνεται στην κοιλάδα του κάτω ρου του Στρυμόνα, κατοικήθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια από διάφορους πληθυσμούς. Εκτός από τους αυτόχθονες, άλλοι γνωστοί πληθυσμοί που είχαν εγκατασταθεί εδώ ήταν οι Φρύγες (Βρύγες), οι Στρυμόνιοι, οι Παίονες και στους ιστορικούς χρόνους διάφορες θρακικές φυλές, όπως ήταν οι Οδόμαντες, οι Βισάλτες, οι Σιντοί και οι Ηδωνοί, οι οποίοι έδωσαν και το όνομά τους στις περιοχές όπου κατοίκησαν : [[Οδομαντική]], [[Βισαλτία]], [[Σιντική]] και [[Ηδωνίδα]]. Στα μέσα περίπου του 5ου π.Χ. αιώνα Αθηναίοι άποικοι ίδρυσαν κοντά στις εκβολές του Στρυμόνα την Αμφίπολη, η οποία αναδείχτηκε στη σημαντικότερη πόλη της ευρύτερης περιοχής. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση διαπιστώνεται η εγκατάσταση Ρωμαίων, ιδίως μετά την ίδρυση της γειτονικής ρωμαϊκής αποικίας των Φιλίππων, της οποίας η επικράτεια (territorium) είχε συμπεριλάβει μέσα στα όριά της το ΝΑ τμήμα του νομού Σερρών. Τέλος, στα αυτοκρατορικά χρόνια μαρτυρούνται εγκαταστάσεις μεταναστών από την Ελληνική Ανατολή και κυρίως από τη Μ. Ασία. Οι παραπάνω πληθυσμοί, όπως και οι άποικοι, εκμεταλλεύτηκαν τα πλούσια δάση και βοσκοτόπια, τις απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τα πλούσια μεταλλεία (χρυσού, αργύρου, χαλκού και σιδήρου) της περιοχής. Πολύ προνομιακή ήταν, από συγκοινωνιακή άποψη, η γεωγραφική θέση του νομού, καθώς ήλεγχε ένα σπουδαίο σταυροδρόμι αρχαίων δρόμων, οι οποίοι εξασφάλιζαν την επικοινωνία του Αιγαιακού κόσμου (ακτές Στρυμονικού κόλπου) με τη Βαλκανική παραδουνάβια ενδοχώρα, όπως και την επικοινωνία μεταξύ Ανατολής και Δύσης, καθώς η Εγνατία οδός διέσχιζε το νότιο τμήμα του νομού. Από άποψη τοπογραφίας, στο νομό Σερρών έχουν εντοπιστεί πολλές θέσεις πόλεων και αγροτικών οικισμών (κωμών), που είχαν ιδρυθεί κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή. Από τις αρχαίες πηγές μας είναι γνωστά τα ονόματα ορισμένων πόλεων, όπως είναι η Σίρις - Σίρρα ([[Σέρρες]]), η Δραβήσκος, η [[Γάζωρος Σερρών|Γάζωρος]], η [[Σκοτούσσα]], η Ηράκλεια, η Ευπορία, η Βέργη, η Ορέσκεια, η Τράγιλος κ.ά.
<ref>[http://www.ems.gr/analytikos-katalogos-ekdoseon/makedoniki-vivliothiki/049-samsaris.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170424003106/http://www.ems.gr/analytikos-katalogos-ekdoseon/makedoniki-vivliothiki/049-samsaris.html |date=2017-04-24 }} Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών). ISBN 960-7265-16-5.</ref>
<ref>[http://www.serres.gr/index.php/istoria/istoria-serron-samsaris] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999 (Ιστoσελίδα του Δήμου Σερρών)</ref>
 
 
== Τουρισμός ==
Ο νομός έχει αρκετά τουριστικά μέρη που δέχονται πολλούς επισκέπτες, όπως τον Άγιο Ιωάννη, προάστιο του Δήμου Σερρών, την κοιλάδα των Αγίων Αναργύρων, το [[Λαϊλιάς|Λαϊλιά]] με την πλούσια δασική του βλάστηση και το σύγχρονο χιονοδρομικό του κέντρο, τη λίμνη [[Κερκίνη]] με το τεχνητό φράγμα άρδευσης της πεδιάδας των Σερρών, τον πλούσιο υδροβιότοπο και το φρέσκο ψάρι, τα [[Άνω Πορόια]], με το δροσερό βουνίσιο κλίμα το καλοκαίρι και τη φρέσκια πέστροφα, την [[Αλιστράτη]], όπου επισκέπτονται το γνωστό [[Σπήλαιο Αλιστράτης|σπήλαιο]] και το φαράγγι του ποταμού Αγγίτη. Επίσης διαθέτει το οχυρό Ρούπελ το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς για τον Ελληνογερμανικό πόλεμο του 1941 και την μοναδική ακτή της περιφερειακής ενότητας την [[Ακτή Νέων Κερδυλίων Σερρών|Ακτή Νέων Κερδυλίων]].
 
==Βλέπε επίσης==
Ανώνυμος χρήστης