Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ματθαίος Α΄ Ορσίνι»

Προσθήκη περισσότερων πληροφοριών, παραπομπών και βιβλιογραφίας.
(Προσθήκη περισσότερων πληροφοριών, παραπομπών και βιβλιογραφίας.)
| ημερομηνία θανάτου = μετά το 1238
}}
Ο '''Ματθαίος Α' Ορσίνι''' [[1195]] - [[1238]] (ή '''Μάιο Ορσίνι''') ήταν [[ΠαλατινοίΠαλατινή ΚόμητεςΚομητεία της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου|Παλατινός Κόμης Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου]] Κεφαλληνίαςαπό το[[Ζάκυνθος|Ζακύνθου1195]] έως το [[1238]].
 
==Καταγωγή==
Ήταν εγγονός του [[Μαργαριτώνη]], [[Παλατινοί Κόμητες Κεφαλληνίας και Ζακύνθου|Παλατινού Κόμητος Κεφαλληνίας και Ζακύνθου]] και γιος του [[Ριχάρδος Ορσίνι|Ριχάρδου Ορσίνι]].
Γεννήθηκε στην Μονόπολη της Απουλίας στην Ιταλία<ref>Foundation for Medieval Genealogy. Profile of MAIO [I] ORSINI.</ref>. Πατέρας του ήταν ο [[Ριχάρδος Ορσίνι]] μέλος της [[Οικογένεια Ορσίνι|οικογένειας Ορσίνι] του κλάδου της Γκραβίνα. Μητέρα του ήταν η θυγατέρα του[[Παλατινή Κομητεία της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου|Παλατινού Κόμη Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου]], [[Μαργαριτόνε|Μαργαριτώνη]].<ref>«Ιστορία της Επτανήσου», Π. Χιώτης, Κέρκυρα 1863, σελ. 4.</ref>
 
==Ανάληψη της εξουσίας==
Αναγνώρισε την επικυριαρχία του Βασιλιά της [[Σικελία|Σικελίας]].
Μετά την φυλάκιση του παππού του, Ναυάρχου Μαργαριτώνη, από τον Γερμανό αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ΄, ο Ματθαίος ανέλαβε το 1195 την Κομητεία αναγνωρίζοντας και αυτός την επικυριαρχία του Βασιλιά της [[Σικελία|Σικελίας]].
Ζώντας πειρατικό βίο, βοήθησε μαζί με τον Μαλτέζο πειρατή Ερρίκο Πισκατόρε, τον Γενουάτη πειρατή Λέοντα Βετρανό να κρατήσει την Κέρκυρα μακριά από τους Βενετούς. Η Βενετία έστειλε το 1206 στόλο, με Ναύαρχο τον γιο του γέρου πλέον [[Δάνδολος|Δόγη Δάνδολου]], κυρίευσε το φρούριο της Κέρκυρας και συνέλαβε τον Βετρανό που στην συνέχεια κρέμασε μαζί με εξήντα συντρόφους του.
 
Ζώντας πειρατικό βίο, βοήθησε μαζί με τον Μαλτέζο πειρατή Ερρίκο Πισκατόρε, τον Γενουάτη πειρατή Λέοντα Βετρανό να κρατήσει τηντους Βενετούς Κέρκυρα μακριά από τουςτην Κέρκυρα Βενετούς. Η Βενετία όμως μη ανεχόμενη την κατοχή του νησιού από έναν Γενουάτη έστειλε το 1206 στόλο, με Ναύαρχο τον γιο του γέρου πλέον [[Δάνδολος|Δόγη Δάνδολου]], κυρίευσε το φρούριο της Κέρκυρας και συνέλαβε τον Βετρανό που στην συνέχεια κρέμασε μαζί με εξήντα συντρόφους του.<ref>«Ιστορία της Ζακύνθου», [[Λεωνίδας Χ. Ζώης]], Αθήνα 1955, σελ. 93.</ref>, <ref>“Η Φραγκοκρατία εν Ελλάδι” Ουίλλιαμ Μίλλερ. Μετάφραση Σπυρ. Λάμπρου. Αθήνα 1909-1910, σελ. 72.</ref>
Ο Μάϊο φοβούμενος μην συλληφθεί και αυτός από τους Βενετούς δήλωσε μεταμέλεια για τον προηγούμενο πειρατικό του βίο και ζήτησε άφεση αμαρτιών από τον [[Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄|Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄]], παραδίδοντας τον εαυτό του και την χώρα του στην επικυριαρχία του Πάπα το 1207. Από τότε καταργήθηκαν οι Ορθόδοξες Επισκοπές Κεφαλληνίας και Ζακύνθου.
 
Ο Μάϊο φοβούμενος μην συλληφθεί και αυτός από τους Βενετούς και έχοντας τύψεις για τα εγκλήματα που μέχρι τότε είχε διαπράξει, δήλωσε μεταμέλεια για τον προηγούμενο πειρατικό του βίο και με επιστολή του το 1207, ζήτησε ταπεινά άφεση αμαρτιών από τον [[Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄|Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄]], παραδίδοντας τον εαυτό του και την χώρα του στην επικυριαρχία του Πάπα<ref>“Ιστορικά τοαπομνημονεύματα 1207.της Απόνήσου τότεΖακύνθου”, καταργήθηκανΤόμος οιΒ΄, ΟρθόδοξεςΠ. ΕπισκοπέςΧιώτης, ΚεφαλληνίαςΚέρκυρα και1858, Ζακύνθουσελ. 123.</ref>.
Δυο χρόνια αργότερα αναγνώρισε την επικυριαρχία της Βενετίας πάνω στα δυο Νησιά το 1209.Τον Ιούλιο του 1228 φιλοξένησε στην Κεφαλονιά τον Αυτοκράτορα [[Φρειδερίκος Β' Χοενστάουφεν|Φρειδερίκο Β' του Χοενστάουφεν]] όταν το πλοίο του προσορμίσθηκε στο νησί κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στην [[Ιερουσαλήμ]] και ομολόγησε πίστη προς αυτόν, αλλά στην συνέχεια έγινε εκούσια υποτελής του [[πριγκηπάτο της Αχαΐας|Πρίγκιπα της Αχαΐας]] [[Γοδεφρείδος Β΄ Βιλλεαρδουίνος|Γοδεφρείδου Β΄ Βιλλεαρδουίνου]]. Από τότε οι Κόμητες Κεφαλονιάς υπόκεινταν στον Πρίγκιπα Αχαΐας συναριθμούμενο μεταξύ των 12 ομότιμων με αυτόν ηγεμόνων.
 
==Αναζήτηση ισχυρότερων προστατών==
Ο Ματθαίος ή Μάιος πέθανε το [[1238]] και τον διαδέχτηκε ο γιος του με το ίδιο όνομα [[Ματθαίος Β΄ Ορσίνι]].
Δυο χρόνια αργότερα, το 1209, αναγνώρισε την επικυριαρχία της Βενετίας πάνω στα δυο Νησιά το 1209.Τον Ιούλιο του 1228 φιλοξένησε στην Κεφαλονιά τον Αυτοκράτορα [[Φρειδερίκος Β' Χοενστάουφεν|Φρειδερίκο Β' του Χοενστάουφεν]] όταν το πλοίο του προσορμίσθηκε στο νησί κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στην [[Ιερουσαλήμ]] και ομολόγησε πίστη προς αυτόν, αλλά στην συνέχεια έγινε εκούσια υποτελής του [[πριγκηπάτο της Αχαΐας|ΠρίγκιπαΠρίγκηπα της Αχαΐας]] [[Γοδεφρείδος Β΄ Βιλλεαρδουίνος|Γοδεφρείδου Β΄ Βιλλεαρδουίνου]]. Από τότε οι Κόμητες Κεφαλονιάς υπόκεινταν στον ΠρίγκιπαΠρίγκηπα Αχαΐας συναριθμούμενο μεταξύ των 12 ομότιμων με αυτόν ηγεμόνων<ref>«Ιστορία της Ζακύνθου»,[[Λεωνίδας Χ. Ζώης]], Αθήνα 1955, σελ. 94.</ref>.
 
==Κατάργηση των Ορθοδόξων Επισκοπών Κεφαλληνίας και Ζακύνθου==
==Πηγές==
Η άφεση των αμαρτιών που παραχώρησε ο Πάπας στον Ματθαίο, με επιστολή του στις 22 Σεπτεμβρίου 1207<ref>“Ιστορικά απομνημονεύματα της νήσου Ζακύνθου”, Τόμος Β΄, Π. Χιώτης, Κέρκυρα 1858, σελ. 125.</ref>, δεν έγινε χωρίς ανταλλάγματα. Με υπόδειξη του Ποντίφικα οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου εκδιώχθηκαν και αντικαταστάθηκαν από Λατίνο Επίσκοπο που είχε την έδρα του στην Κεφαλλονιά και υπαγόταν στην δικαιοδοσία του επισκόπου Κορίνθου. Πρώτος Λατίνος επίσκοπος Κεφαλληνίας ορίστηκε από τον Πάπα ο Βενέδικτος<ref>Foundation for Medieval Genealogy. Profile of BENEDICTUS. part A. COUNTS of KEFALONIA (ORSINI)</ref>. (1207 – 1222).
*«Ιστορία της Ζακύνθου», [[Λεωνίδας Χ. Ζώης]], Αθήνα 1955
 
* “Η Φραγκοκρατία εν Ελλάδι” Ουίλλιαμ Μίλλερ. Μετάφραση Σπυρ. Λάμπρου. Αθήνα 1909-1910. Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία. σελ.71-74
Ο Ματθαίος ή Μάιος πέθανε το [[1238]] και τον διαδέχτηκε ο ομώνυμος γιος του με το ίδιο όνομαως [[Ματθαίος Β΄ Ορσίνι]].
 
==Παραπομπές==
<references />
 
== Βιβλιογραφία ==
* Παναγιώτης Χιώτης, «Ιστορία της Επτανήσου», Κέρκυρα 1863
* [[Λεωνίδας Χ. Ζώης]]. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ. Αθήνα 1955
* William Miller (Μετάφραση Σπυρ. Λάμπρου), ''Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι'', τόμ. Β΄
* Foundation for Medieval Genealogy, https://fmg.ac/Projects/MedLands/LATIN%20LORDSHIPS%20IN%20GREECE.htm Chapter 8. KEFALONIA, part A. COUNTS of KEFALONIA (ORSINI)
* Παναγιώτης Χιώτης, “Ιστορικά απομνημονεύματα της νήσου Ζακύνθου”, Τόμος Β΄, Κέρκυρα 1858
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
144

επεξεργασίες