Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Προκόπιος Ικονίου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η παρουσία του Προκοπίου Λαζαρίδη στο Mελένικο καταδείκνυε το ενδιαφέρον του μητροπολίτη Προκοπίου για την πνευματική ανάπτυξη του ποιμνίου του. Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε και η ενεργοποίηση του Προκοπίου Λαζαρίδη ως ιεροκήρυκα της μητρόπολης Mελενίκου, γεγονός που ικανοποίησε τον χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής που είχε στερηθεί για πολλά χρόνια το κήρυγμα.
 
Μάλιστα από τις ευχαριστήριες επιστολές των κοινοτήτων [[ΠετριτσίΠετρίτσι|Πετριτσίου]]ου και [[Ηράκλεια Σερρών|Kάτω Tζουμαγιάς]] (σημερ. Ηράκλεια Σερρών) προς τον μητροπολίτη Mελενίκου, διαφαίνεται όχι μόνο η ευαρέσκεια που εκφράζουν οι Ελληνικές Κοινότητες αλλά και η κηρυκτική ικανότητα του Προκοπίου καθώς και ο άριστος χειρισμός από μέρους του της ελληνικής γλώσσας όπως και της τουρκικής, την οποία συχνά χρησιμοποιούσε για να γίνεται αντιληπτός από το σύνολο του πληθυσμού.
 
Ο Προκόπιος Λαζαρίδης παρέμεινε στο Μελένικο έως τα τέλη Μαΐου του [[1891]], λίγους μήνες πριν το θάνατο του γέροντός του, μητροπολίτη Μελενίκου Προκοπίου, τον Αύγουστο του ίδιου έτους.<ref> «Eκκλησιαστικά», ΑΑ, περ.Β ́,φ. 24 (30/29.5.1891).</ref><ref>[http://meleniko.gr/docs/Mpakas-Ellinismos_Melenoikou.pdf Ο Ελληνισμός του Μελενοίκου]</ref>
Στα τέλη Μαΐου του έτους [[1891]] προσελήφθη ως ιεροκήρυκας στην περιφέρεια [[Ανταπαζαρί|Αδά Παζαρίου]] [[Νικομήδεια|Νικομηδείας]] της Μικράς Ασίας, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος <ref> «Eκκλησιαστικά», ΑΑ, περ.Β ́,φ. 24 (30/29.5.1891). </ref>
 
Αργότερα ο Προκόπιος διακόνησε ως πρωτοσύγκελλος στη Μητρόπολη Νικαίας στη Μικρά Ασία. Στις 14 Φεβρουαρίου [[1893]] συμμετείχε ως υποψήφιος στο τριπρόσωπο για την εκλογή βοηθού επισκόπου στη Μητρόπολη Μελενίκου, υπό τον τίτλο Δαφνουσίας, με ευθύνη τη διαποίμανση των χριστιανών της περιοχής Σιντικής της Μακεδονίας (σημ. [[Σιδηρόκαστρο]]).<ref>[http://meleniko.gr/docs/Mpakas-Ellinismos_Melenoikou.pdf Ο Ελληνισμός του Μελενοίκου]</ref>
 
Διετέλεσε τιτουλάριος επίσκοπος Αμφιπόλεως ([[1894]]-[[1899]]) του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εγκατεστάθη στην αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως υπηρετώντας στην συνοικία Βλάγκα. Το [[1898]] εστάλη ως πατριαρχικός έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην [[Μακεδονία]] και ειδικώς στις ιερές μονές [[Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας|Αγίας Αναστασίας Βασιλικών Θεσσαλονίκης]] και [[Μονή Εικοσιφοινίσσης|Θεοτόκου Εικοσιφοινίσσης Παγγαίου]], προκειμένου να φέρει την ειρήνευση στις εκεί μοναστικές αδελφότητες.
56

επεξεργασίες