Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τουρκαλβανοί»

επιμέλεια παραπομπών (βλ. Συζήτηση
(επιμέλεια παραπομπών (βλ. Συζήτηση)
 
== Χρήση στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και τη λογοτεχνία ==
Στις αρχές της δεκαετίας του 1880, ο ελληνικός τύπος χρησιμοποίησε ανοιχτά τον όρο «Τουρκαλβανοί ληστές» για να υποκινήσει αισθήματα μίσους και να συσχετίσει τους Αλβανούς [[Εθνικισμός|εθνικιστές]] με την «τουρκική ανθελληνική [[προπαγάνδα|προπαγάνδα»]].<ref name="Tzanelli2008"> Τζανέλλι, Ροάνθη (2008). ''Κατασκευή και ταυτότητα των εθνών στην Ευρώπη: Οι διάλογοι της αμοιβαιότητας'' . Palgrave Macmillan. Π. 62. Κατά συνέπεια, στις αρχές της δεκαετίας του 1880, ο ελληνικός τύπος προκάλεσε ανοιχτά εναντίον του Αλβανικού μίσους, συσχετίζοντας τους αλβανικούς μητροπολίτες με την τουρκική αντι-ελληνική προπαγάνδα και τους βαπτίζοντας τους Βλάχους και τους «Τουρκαλβανούς ληστές» ( ''Αηοη'' 10 και 14 Ιουλίου 1880, ''Palingensía'' , 3 Απριλίου 1881). " </ref> Κατά τα έτη 1882-1897, κάποια ελληνικά μέσα ενημέρωσης και δημοσιεύματας ξεκίνησαν εκστρατεία προώθησης της φιλίας και μελλοντικής συμμαχίας μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών.<ref name="Skoulidas" /> Έτσι απέφευγαν τη χρήση του όρου Τουρκαλβανός και υποδείκνυαν τα κοινά χαρακτηριστικά που μοιράζονται και οι δύο πληθυσμοί<ref name="Skoulidas" />. Έτσι χρησιμοποιήθηκαν οι νέοι μικτοί όροι, ''Ελληνοαλβανοί'' και ''Ελληνες Πελασγοί.''<ref name="Skoulidas">{{Cite journal|title=The Relations Between the Greeks and the Albanians during the 19th Century: Political Aspirations and Visions (1875-1897)|last=Skoulidas|first=Ilias|date=2001|journal=didaktorika.gr|publisher=[[University of Ioannina]]|doi=10.12681/eadd/12856|page=265|quote="Μάλιστα, υπάρχει και πρόοδος στην όλη κατασκευή. Η εικόνα Τουρκαλβανός = Αλβανός και Τούρκος = ταύτιση στη μακρά διάρκεια, ανατρέπεται και προβάλλεται μια νέα εικόνα, όπου οι Έλληνες και οι Αλβανοί είναι οι δύο λαοί των Βαλκανίων, που δεν έχουν κοινούς δεσμούς με άλλους και πρέπει να βρίσκονται σε αγαστές σχέσεις. Έτσι, εμφανίζονται νέα μεικτά επίθετα. [ Indeed, there is progress in the whole structure. The image of Turco-Albanians = Albanians and Turks = identification in the long term, upset and displayed a new image, where Greeks and Albanians are the two peoples of the Balkans, who have no common bonds with others and must be in good faith relations. So was displayed new mixed adjectives."}}</ref> Μετά την Ελληνική Επανάσταση, ο όρος Τουρκαλβανός χρησιμοποιήθηκε μερικές φορές και στα ελληνικά σχολικά βιβλία του 19ου αιώνα.<ref name="Spahiu"> Spahiu, Nexhmedin (2008). " [http://www.ceeol.com/aspx/issuedetails.aspx?issueid=150cef18-cd26-4b4c-a873-f951f7bafebf&articleId=297ef452-8dab-4a66-8150-8f1f84c28b19 Η Εθνική Διαδικασία Αφύπνισης και οι Ορθόδοξοι Αλβανοί] " Forum Bosnae. 44: 307-308. Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας, τα ελληνικά σχολεία στην Αλβανία οργανώθηκαν και εξοπλισμένα με νέο προσωπικό, προγράμματα και σχολικά βιβλία από το νέο ελληνικό κράτος. Η ιστορία και η λογοτεχνία που δίδαξε σε αυτά τα σχολεία κατήγγειλε τους μαθητές με τον ελληνικό σοβινισμό προς τους μουσουλμάνους - όρος που τους χρησιμοποίησε ως συνώνυμο των Τούρκων. Θεώρησαν τους Αλβανούς μουσουλμάνους να μην είναι Αλβανοί ή Αλβανοί μουσουλμάνοι, αλλά μόνο μουσουλμάνοι, δηλαδή Τούρκοι ή μερικές φορές Τούρκουαλβανοί (Τούρκοι-Αλβανοί). Το γεγονός ότι υπήρχαν Καθολικοί Αλβανοί στη βόρεια Αλβανία δεν είχε καμία σημασία για τους Έλληνες, διότι αυτό το μέρος ήταν πολύ μακριά από τα φανταστικά μελλοντικά σύνορα του ελληνικού κράτους. </ref> Οι ελληνικές εθνικιστικές εξιστορήσεις εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον ευρύτερα γνωστό υποτιμητικό όρο Τουρκαλβανός, αντί του «Μουσουλμάνος Αλβανός».<ref name="Nikolopoulou"> Νικολοπούλου, Καλλιόπη (2013). ''Τραγικά μιλώντας: για τη χρήση και την κατάχρηση της θεωρίας για τη ζωή'' . Πανεπιστήμιο Nebraska Press. Π. 299. "Αντί για τον όρο" Μουσουλμάνοι Αλβανοί ", οι εθνικιστικές ελληνικές ιστορίες χρησιμοποιούν τον πιο γνωστό, αλλά υποτιμητικό, όρος" Τουρκαλβανιανοί ". </ref>
 
== Σχετικοί όροι ==
Οι Έλληνες είχαν επίσης ονομάσει διάφορες μουσουλμανικές αλβανικές κοινότητες ως [[Τουρκοβαρδουνιώτες]]<ref>Νικολάου, 1997, σ. 313 </ref> και Τουρκοτσάμηδες.<ref>Κρέτσι, Γεωργία (2002). « [https://books.google.com/books?id=-ebpDLhkVWcC&pg=PA171&lpg=PA171&dq=The+Secret+Past+of+the+Greek-Albanian+Borderlands&source=bl&ots=M8-1FX2f6R&sig=_nmklqkE7IGNlW5TVN4-q6czyy8&hl=en&sa=X&ei=P5hFVfzMFoG2mwWUj4CABA&ved=0CDEQ6AEwBA#v=onepage&q&f=false Το μυστικό παρελθόν των Ελληνο-Αλβανικών συνόρων» Cham Muslim Albanians: Προοπτικές σύγκρουσης ιστορικής λογοδοσίας και σημερινών δικαιωμάτων] . ''Ethnologia Balkanica'' . '''6''' : 173. «Ο ελληνικός πληθυσμός αναφέρεται συχνά σταστους χέριαΤσάμηδες ως« «Τούρκοι » ή« «Τουρκαλβανοί », υποδεικνύονταςυπονοώντας ότι είναι μουσουλμάνοι». </ref><ref name="Ktistakis">{{Cite book|title=Περιουσίες Αλβανών και Τσάμηδων στην Ελλάδα: Aρση του εμπολέμου και διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου' [Properties of Albanians and Chams in Greece: Nullification of the State of War and international protection of human rights]|first=Giorgos|last=Ktistakis|publisher=Center of Studying of Minority Groups|date=February 2006|series=Minorities in Balkans|location=Athens, Greece|page=53|url=http://www.kemo.gr/doc.php?fld=doc&doc=43.pdf|accessdate=2009-03-24|γλώσσα=Greek}}</ref> Στη [[Θεσπρωτία]], ο τοπικός ορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός χρησιμοποιούσε τη λέξη ''Τούρκος'' (δηλ. Μουσουλμάνος) για τους Αλβανούς Μουσουλμάνους [[Τσάμηδες]], όρος που χρησιμοποιείται ακόμα στην περιοχή από μερικούς ηλικιωμένους. <ref>{{Cite book|title=Ετερότητα και Σύγκρουση: Ταυτότητες στην Κατοχική Θεσπρωτία και ο Ρόλος της Μουσουλμανικής Μειονότητας|first=Αθανάσιος|last=Γκότοβος|publisher=University of Ioannina, Dodoni Journal|date=2013|pages=36, 67|url=http://195.251.197.191/ojs/index.php/ppp/article/view/39}}. p. 36 "Σε ό,τι αφορά τη λαϊκή γλώσσα, για τον προσδιορισμό της θρησκευτικής ταυτότητας στην περιοχή της Θεσπρωτίας (όπως και αλλού), επικρατούσε, τουλάχιστον μέχρι την κατοχή, ο όρος Τούρκοι για την αναφορά σε Μουσουλμάνους, ανεξαρτήτως καταγωγής, γλώσσας και εθνότητας. Ο ίδιος προσδιορισμός είναι σε χρήση ακόμη και σήμερα από άτομα της τρίτης ηλικίας που ζουν στην περιοχή." (In the popular language, for the characterization of the religious identity in Thesprotia (as well as elsewhere), it was common, at least till the German Occupation, the term "Turks" for the muslims, independently of origin, language and nationality. The same characterization is still used today by elderly people living in the area.)</ref> Επίσης, οι [[Secret Intelligence Service|βρετανικές μυστικές υπηρεσίες]] και ο [[Βέρμαχτ|γερμανικός στρατός]] δανείστηκαν από τους Έλληνες τον όρο Τουρκαλβανός για να περιγράψουν τους Αλβανούς Μουσουλμάνους Τσάμηδες κατά τη διάρκεια του [[Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Β' Παγκοσμίου Πολέμου]].<ref>Tönnes, Bernhard (1980). ''[https://books.google.com/books?id=ClFpAAAAMAAJ&q=Turko-albaner&dq=Turko-albaner&hl=en&sa=X&redir_esc=y Sonderfall ΑλβανίαAlbanien: ΟEnver ΈνβερHoxhas Χόχας"eigener Weg"ηγέτης τηςu.d. ιστορικήςhistorischen αστυνομίαςUrsprünge τηςseiner ιδεολογίας"Ideologie [ΕιδικήSpecial περίπτωσηCase της ΑλβανίαςAlbania: ΟEnver «τρόποςHoxha's ζωής»"own τουway" Ένβερand Χότζαthe καιhistorical ηorigins ιστορικήof προέλευσηits της ιδεολογίας του]ideology'' . Oldenbourg Verlag. Πσ. 15. "Der deutschen Wehrmacht wie den den des britischen Intelligence Service während des Zweiten Weltkriegs unter der absurden Bezeichnung" Turko-Albaner "auf. Το Γερμανικό Wehrmacht, όπως και εκείνοι της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου που χρησιμοποιείται με το παράλογο όνομα "Τούρκοι-Αλβανοί". Αυτός ο προσδιορισμός, και οι δύο πλευρές έχουν αναλάβει από τους Έλληνες, οι οποίοι σύμφωνα με την προπαγάνδα το Çamë με αίμα ,, είναι "Έλληνες που έχουν εξισλαμιστεί υπό τουρκική κυριαρχία ...." </ref> Επιπλέον, στην ελληνική γλώσσα έχουν χρησιμοποιηθεί και παρόμοιοι σύνθετοι εθνογραφικοί όροι που αποκαλύπτουν επίσης το εθνικό ή θρησκευτικό υπόβαθρο των συγκεκριμένων κοινοτήτων, όπως ''[[Τουρκοκρητικοί]]'' ''(ή'' ''Τουρκοκρήτες'') και ''[[Τουρκοκύπριοι]].''<ref name="Chidiroglou">{{Cite book|title=Symvolē stēn Hellēnikē Tourkologia|first=Paulos|last=Chidiroglou|publisher=Hērodotos|isbn=9789607290182|date=1990|location=Athēna|page=127|url=https://books.google.com/books?id=9kIvAAAAMAAJ&q=turkalbaner&dq=turkalbaner&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjZ0Je-zfLJAhWKXhoKHUYSCpoQ6AEIHDAA|γλώσσα=German}}</ref>
 
Μεταξύ του ευρύτερου ελληνόφωνου πληθυσμού, μέχρι τον [[Μεσοπόλεμος|μεσοπόλεμο]] του εικοστού αιώνα, ο όρος ''[[Αρβανίτες|Αρβανίτης]]'' χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει έναν αλβανόφωνο, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ισλάμ.<ref name="Baltsiotis2011" /> Από την άλλη πλευρά, στην Ήπειρο, ο όρος ''Αρβανίτης'' χρησιμοποιείται ακόμα για αλβανόφωνους, ανεξάρτητα από την υπηκοότητα και τη θρησκεία τους.<ref name="Baltsiotis2011">{{Cite book|title=The Muslim Chams of Northwestern Greece: The grounds for the expulsion of a "non-existent" minority community|first=Lambros|last=Baltsiotis|publisher=European Journal of Turkish Studies|year=2011|url=http://ejts.revues.org/4444}} "Until the Interwar period ''Arvanitis'' (plural ''Arvanitēs'') was the term used by Greek speakers to describe an Albanian speaker regardless of his/hers religious background. In official language of that time the term ''Alvanos'' was used instead. The term ''Arvanitis'' coined for an Albanian speaker independently of religion and citizenship survives until today in Epirus (see Lambros Baltsiotis and Léonidas Embirikos, “De la formation d’un ethnonyme. Le terme Arvanitis et son evolution dans l’État hellénique”, in G. Grivaud-S. Petmezas (eds.), ''Byzantina et Moderna'', Alexandreia, Athens, 2006, pp. 417-448."</ref>
21.999

επεξεργασίες