Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κουλτούρα του φόβου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
 
== Στη πολιτική ==
Το ηγετικό στέλεχος των ναζί [[Χέρμαν Γκαίρινγκ]], εξηγεί πώς οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν φοβισμένοι και να υποστήριξουνυποστηρίξουν ένα πόλεμο που διαφορετικά θα αντιταχθούν:
 
Στο βιβλίο της "Κράτος και Αντιπολίτευσης στη Στρατιωτική Βραζιλία," η Μαρία Έλενα Μορέιρα Άλβες βρήκε μια "κουλτούρα του φόβου" που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της πολιτικής καταστολής από το 1964. Χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει τις μεθόδους που υλοποιούνταν από τις συσκευές της εθνικής ασφάλειας, της Βραζιλίας, στην προσπάθειά της να εξισώσει την πολιτική συμμετοχή, με τον κίνδυνο της σύλληψης και το βασανιστηρίων.<ref><cite class="citation book" id="Alves">Alves, Maria (1985). </cite></ref>
Ο πρώην Σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλείας Ζμπιγκνίεου Μπρζεζίνσκι υποστηρίζει ότι η χρήση του όρου Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας είχε ως στόχο να δημιουργήσει σκόπιμα ένα κλίμα φόβου, επειδή "συσκότισε το λόγο, ενέτεινε τα συναισθήματα και έκανε ευκολότερη την κινητοποίηση του κοινού από τους δημαγωγούς πολιτικούς, εις το όνομα των πολιτικών που θέλουν να το συνεχίσουν".<ref><cite class="citation news">[http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/03/23/AR2007032301613.html "Terrorized by 'War on Terror' by Brzezinski"]. </cite></ref><ref name="twsDecC12"><cite class="citation news">Zbigniew Brzezinski While the true nature of the threat can't be established: it can be less it can be worse. </cite></ref>
 
Ο Φράνκ Φουρέντι, πρώην καθηγητής Κοινωνιολογίας και συγγραφέας για το περιοδικό ''Εμβόλιο'', ανέφερε ότι η σημερινή κουλτούρα του φόβου δεν ξεκίνησε με την κατάρρευση του [[Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου|Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου]]. Ο ίδιος υποςτηρίζει ότι πολύ πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, ο πανικός του κοινού ήταν διαδεδομένος σε όλα, από τις Γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες μέχρι τα κινητά τηλέφωνα, από την[[ υπερθέρμανση του πλανήτη]] μέχρι τον[[Αφθώδης πυρετός| αφθώδη πυρετό]]. Οι Ντουροντιέ και Φουρέντι, πιστεύουν και υποστηρίζουν ότι η αντίληψη του κινδύνου, οι ιδέες σχετικά με την ασφάλεια και οι διαμάχες για την υγεία, για το περιβάλλον και για τη τεχνολογία έχουν να κάνουν λίγο με την επιστήμη ή με τα [[Εμπειρική σχέση|εμπειρικά στοιχεία]]. Μάλλον, έχουν διαμορφωθεί έτσι από τις πολιτιστικές υποθέσεις για την ανθρώπινη ευπάθεια. Ο Φουρέντι έχει πει ότι "χρειαζόμαστε μια ώριμη συζήτηση για τον κόσμο μετά την 11η Σεπτεμβρίου, με βάση την αιτιολογημένη αξιολόγηση όλων των διαθέσιμων στοιχείων παρά να υπάρχουν παράλογοι φόβοι για το μέλλον αποαπό τον κόσμο.<ref><cite class="citation web">Frank Furedi. </cite></ref>
 
Οι βρετανοί ακαδημαϊκοί Γκέιμπ Μύθεν και Σάντρα Γουόλκλεϊτ υποστηρίζουν ότι μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη, στο Πεντάγωνο, στη Μαδρίτη και στο Λονδίνο, οι κρατικές υπηρεσίες έχουν αναπτύξει το διάλογο της "νέας τρομοκρατίας" σε ένα πολιτισμικό κλίμα του [[Φόβος, αβεβαιότητα και αμφιβολία|φόβου και της αβεβαιότητας]]. Ερευνητές του Ηνωμένου Βασιλείου υποστήριξαν ότι αυτό διενεργεί μια μειωμένη έννοια της δημόσιας ασφάλειας και δημιούργησε την απλοϊκή εικόνα της μη-λευκής "άλλης τρομοκρατίας" που έχει αρνητικές συνέπειες για τις εθνοτικές μειονοτικές ομάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο.<ref name="Gabe Mythen1 and Sandra Walklate">[http://cmc.sagepub.com/content/2/2/123.abstract#aff-1 Communicating the terrorist risk: Harnessing a culture of fear?] </ref>
Ανώνυμος χρήστης