Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τρεις Ιεράρχες»

Οι απαρχές της Εορτής πρέπει να εντοπισθούν σε μια περίοδο «διανοητικού αναβρασμού»<ref>Michael Angold, ''Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το 1025 έως το 1204. Μια πολιτική ιστορία'', μτφρ. Ευαγγελία Καργιανιώτη, Παπαδήμας, Αθήνα 1997, σελ. 174 </ref>. Είναι η εποχή που ο [[Κωνσταντίνος Θ' |Κωνσταντίνος Θ' Μονομάχος]] αναδιοργάνωνε τη Νομική Σχολή της Κωνσταντινούπολης η οποία κατάρτιζε τα μελλοντικά στελέχη της Βυζαντινής διοίκησης, στελεχώνοντας την Σχολή με λόγιους όχι αριστοκρατικής καταγωγής: σε αυτούς συμπεριλαμβάνονταν ο [[Μιχαήλ Ψελλός]], ο [[Ιωάννης Ξιφιλίνος]] και ο [[Ιωάννης Μαυρόπους]]. Οι μεταρρυθμίσεις που ο Κωνσταντίνος Θ΄ προωθούσε και με τις οποίες ταυτίστηκε ο Ψελλός και η ομάδα του τους εξανάγκασε έναν-έναν σε παραίτηση στη συνέχεια<ref>''όπ.π.'', σελ.124</ref>. Πράγματι, οι συνεχείς επιθέσεις εκ μέρους του παλιού δικαστή Οφρυδά ήταν μια έκφραση δυσαρέσκειας για τον τρόπο στέρησης του ελέγχου της νομικής εκπαίδευσης εκ μέρους των καθημερινών εργατών του νόμου, της συντεχνίας των συμβολαιογράφων<ref>''όπ.π.'', σελ. 124 και Γαζή Έφη, ''όπ.π.'', σελ. 153-154</ref>. Τα πνευματικά ενδιαφέροντα των Ψελλού και [[Ιωάννης ο Ιταλός|Ιωάννη Ιταλού]] και ο προσανατολισμός τους στην θύραθεν σκέψη προκάλεσε την αντίδραση της Εκκλησίας η οποία επιθυμεί να ελέγξει την εκπαίδευση και να την απαλλάξει από τα όποια ''περιττά'' της στοιχεία.
Οι Τρεις Άγιοι εμφανίζονται μαζί το [[1066]] στο Ψαλτήριο Θεοδώρου και σε όλη τη διάρκεια του 11ου αιώνα όλο και πιο συχνά σε εικονογραφημένα χειρόγραφα. Στα Ευχάιτα πρέπει να καθιερώθηκε για πρώτη φορά η εορτή όταν ήταν εκεί ο Μαυρόποδας Μητροπολίτης. Η Μνήμη των Τριών Ιεραρχών έρχεται να συμβολίσει μεταφορικά την Αγία Τριάδα και τον ρόλο των Τριών Πατέρων στη διαμόρφωση του Τριαδικού Δόγματος και να υποδηλώσει τα όρια προσέγγισης του ελληνικού φιλοσοφικού στοχασμού.
Ουσιαστικά η εκκλησιαστική εορτή θεσπίστηκε με σκοπό την κατασίγαση της εγερθείσης διάστασης σχετικά με την αξιολογική ιεράρχησή τους και δεν ήταν παρά ένα απλό επεισόδιο της ιστορίας της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης, καθώς ο καθορισμός περιελάμβανε τρεις πατέρες οι οποίοι ανήκαν στο κλίμα του οικουμενικού πατριαρχείου.<ref>Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομος Α, Εισαγωγή, εκδ.Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 1999, σελ.27</ref>
 
== H ιστορία καθιέρωσης της Εορτής της εκπαίδευσης ==
33.634

επεξεργασίες