Ανόπτηση: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

2.166 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 14 έτη
μ
+εικονα
(Νέα σελίδα: Η '''ανόπτηση''' είναι μια θερμική κατεργασία κατά την οποία ένα μέταλλο ή κράμα, το οπ...)
 
μ (+εικονα)
[[Εικόνα:Cu-Ni-annealing.svg|250px|right|thumb|Η επίδραση της θερμοκρασίας ανόπτησης (Τ<sub>a</sub>) στην σκληρότητα των κραμάτων [[χαλκονικέλιο|χαλκονικελίου]] με διαφορετικές περιεκτικότητες σε [[νικέλιο]]. Τα κράματα είχαν προηγουμένως υποστεί 50% παραμόρφωση (ενδοτράχυνση) με ψυχρή έλαση.]]
Η '''ανόπτηση''' είναι μια θερμική κατεργασία κατά την οποία ένα [[μέταλλα|μέταλλο]] ή [[κράμα]], το οποίο έχει υποστεί [[ενδοτράχυνση]],
θερμαίνεται σε υψηλή θερμοκρασία (500&ndash;850°C) και κατόπιν ψύχεται αργά για αρκετές ώρες, έτσι ώστε να εξαλειφθούν οι υπολειπόμενες εσωτερικές τάσεις που προκάλεσε η [[ενδοτράχυνση]].
 
Η ανόπτηση γίνεται συνήθως σε μέταλλα ή κράματα που έχουν υποστεί ψυχρή έλαση και περιλαμβάνει τρία στάδια:
# ''Αποκατάσταση'' &mdash; Κατά το στάδιο αυτό, το υλικό θερμαίνεται σε θερμοκρασία περίπου ίση με 0,3''Τ''<sub>m</sub>, όπου ''Τ''<sub>m</sub> η θερμοκρασία τήξης του υλικού. Με την θέρμανση του υλικού, επιτυγχάνεται αναδιοργάνωση και αποδέσμευση των κρυσταλλικών διαταραχών (ατελειών) που προκάλεσε η [[ενδοτράχυνση]]. Η πυκνότητα των διαταραχών μειώνεται λίγο με συνέπεια την μικρή μείωση της σκληρότητας και την μικρή βελτίωση της ολκιμότητας του υλικού.
* ''αποκατάσταση'', δηλαδή αναδιοργάνωση και αποδέσμευση των ατελειών που προκάλεσε η [[ενδοτράχυνση]],
# ''Ανακρυστάλλωση'' &mdash; Κατά την ανακρυστάλλωση, το υλικό θερμαίνεται σε θερμοκρασία υψηλότερη από 0,4''Τ''<sub>m</sub>. Η υψηλότερη θέρμανση επιτρέπει τον σχηματισμό νέων κόκκων (κρυστάλλων) που έχουν πολύ λίγες διαταραχές και η μικροδομή του υλικού γίνεται πιο σφαιρική. Επίσης, η πυκνότητα των διαταραχών μειώνεται δραστικά (π.χ. από 10<sup>15</sup>/m<sup>2</sup> στις 10<sup>10</sup>/m<sup>2</sup>).
* ''ανακρυστάλλωση'', δηλαδή σχηματισμό νέων κόκκων (κρυστάλλων) που δεν έχουν ατέλειες, και
# ''Ανάπτυξη των κρυστάλλων'' &mdash; Η αύξηση του μεγέθους των κόκκων (κρυστάλλων) επιτυγχνάνεται με διατήρηση του υλικού στην θερμοκρασία ανακρυστάλλωσης για μεγάλο χρόνο. Οι κόκκοι που δημιουργούνται στο στάδιο της ανακρυστάλλωσης αρχίζουν να μεγαλώνουν, καθώς σ'&nbsp;αυτούς ενσωματώνονται οι μικροί κόκκοι που τους περιβάλλουν. Έτσι, μειώνεται σημαντικά η σκληρότητα του υλικού, αλλά και η αντοχή του.
* ''ανάπτυξη των κρυστάλλων'', δηλαδή σχηματισμό μεγάλων κόκκων με ταυτόχρονη εξαφάνιση των μικρών κόκκων που δίνουν μεγάλη σκληρότητα στο υλικό.
 
Η ανόπτηση γίνεται συνήθως σε ατμόσφαιρα αναγωγικού αερίου (H<sub>2</sub>, CO, κ.ά.) για να μην οξειδωθεί η επιφάνεια του μεταλλικού υλικού. Μεγάλο ρόλο στην ανόπτηση παίζει η [[διάχυση]] των ατόμων στην [[στερεά κατάσταση]].
 
Με την ανόπτηση, ένα μεταλλικό υλικό χάνει μεγάλο μέρος της σκληρότητας που απέκτησε με την [[ενδοτράχυνση]] και γίνεται πιο αγώγιμο στον [[ηλεκτρισμός|ηλεκτρισμό]]. Επίσης, με την εξάλειψη δομικώνκρυσταλλικών ατελειών, η [[πυκνότητα]] του υλικού αυξάνεται.
 
==Βλ. επίσης==
* [[Ενδοτράχυνση]]
 
 
475

επεξεργασίες