Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βαλδουίνος του Λουξεμβούργου»

μ
Ρομπότ: προσθήκη σήμανσης επαληθευσιμότητας
μ (Ρομπότ: προσθήκη σήμανσης επαληθευσιμότητας)
{{χωρίς παραπομπές|14|02|2020}}
 
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Βαλδουίνος''', γερμ. Baldwin (π. 1285 - 21 Ιανουαρίου 1354) από τον [[Οίκος του Λουξεμβούργου|Οίκο του Λουξεμβούργου]] ήταν αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της [[Τριρ]] και αρχικαγκελλάριος της [[Βουργουνδία]]ς (1307-1354). Ήταν διοικητής των επισκοπών [[Μάιντς]], [[Βορμς]] και [[Σπάιερ]].
Γεννήθηκε στο Λουξεμβούργο και ήταν ο τρίτος γιος του [[Ερρίκος ΣΤ΄ του Λουξεμβούργου|Ερρίκου ΣΤ΄]] κόμη του Λουξεμβούργου και της Βεατρίκης Αβέν, κόρης του [[Βαλδουίνος του Αβέν|Βαλδουίνου]] κυρίου του Μπωμόν.
 
Από τα νεανικά του έτη προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία: σπούδασε θεολογία και κανονικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, μια και οι οικογένειά του είχε καλές σχέσεις με την Αυλή του [[Οίκος των Καπετιδών|Οίκου των Καπετιδών]] της Γαλλίας. Το 1307, αν και μόνο 22 ετών, εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος της Τριρ. Το επόμενο έτος χειροτονήθηκε επίσκοπος στο [[Πουατιέ]] από τον [[Πάπας Κλήμης Ε΄|πάπα Κλήμη Ε΄]]. Γρήγορα έγινε ένας από τους πιο με επιρροή πρίγκιπες της Γερμανίας. Ως εκλέκτορας ψήφισε -και επηρέασε άλλους να ψηφίσουν- τον αδελφό του [[Ερρίκος Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκο Ζ΄]] βασιλιά της Γερμανίας. Τον συνόδευσε στην [[Ιταλία]], όπου εκείνος στέφθηκε από τον πάπα το 1312.
 
Το επόμενο έτος απεβίωσε ο αδελφός του και υποστήριξε την εκλογή του [[Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας|Λουδοβίκου Δ΄ Βίττελσμπαχ]] της Γερμανίας. Ωστόσο αργότερα τον απέρριψε και υποστήριξε τον εγγονό του Ερρίκου Ζ΄, τον [[Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Κάρολο Δ΄]].
 
Ήταν ένας από του τέσσερις άρχοντες που πολέμησαν το Μάιντς (1324-26). To 1328 η Λορέττα του Σπόνχαϊμ τον παρέσυρε στο κάστρο του Στάρκενμπουρκ και τον κράτησε αιχμάλωτο, ώσπου ο Βαλδουίνος πλήρωσε λύτρα και έκανε παραχωρήσεις. Προτάθηκε ως υποψήφιος για την αρχιεπισκοπή του Μάιντς, αλλά ο πάπας διόρισε τον Ερρίκο Γ΄ του Βίρνεμπουρκ. Κατά το ''Σχίσμα του Μάιντς'' διοίκησε την αρχιεπισκοπή εκεί, ως τη λήξη του Σχίσματος το 1336 από την [[Αβινιόν]]. Το ίδιο διάστημα προσπάθησε να ελέγξει τις επισκοπές Βορμς και Σπάιερ.