Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας»

==Άνοδος του Οίκου των Αβίς==
 
[[Αρχείο:Chapelle_Ardente_of_the_King_of_Portugal,_with_hatchments_-_Chronique_d'_Angleterre_(Volume_III)_(late_15th_C),_f.217v_-_BL_Royal_MS_14_E_IV.png|thumb|250px|left|Η ταφική πομπή του Φερδινάνδου Α΄ σε μικρογραφία του 14ου αιώνα]]
Μετά τον θάνατο του Ερρίκου (1379) ο δούκας του Λάνκαστερ αποδείχθηκε για άλλη μια φορά πραγματικός σύμμαχος του Φερδινάνδου Α΄, το θέμα έκλεισε με την μυστική συμφωνία στο [[Μπαδαχόθ]] (1382). Σύμφωνα με αυτή, η κόρη και διάδοχος του Φερδινάνδου, [[Βεατρίκη της Πορτογαλίας]], θα παντρευόταν τον [[Ιωάννης Α΄ της Καστίλης|Ιωάννη Α΄ της Καστίλης]] γιο του Ερρίκου Β΄, με τον θάνατο του Φερδινάνδου θα ενώνονταν τα δύο στέμματα.
Ο Φερδινάνδος Α΄ πέθανε στην [[Λισαβώνα]] χωρίς γιους (22 Οκτωβρίου 1383) με αποτέλεσμα το γενεαλογικό δέντρο του κόμη [[Ερρίκος, κόμης της Πορτογαλίας|Ερρίκου]] να ξεκληριστεί. Ο θρόνος πέρασε σύμφωνα με την Συνθήκη του Μπαδαλόχ στον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης που ενσωμάτωσε την Πορτογαλία στο [[Βασίλειο της Καστίλης]] και την μετέτρεψε σε επαρχία του. Οι Πορτογάλοι αντέδρασαν έντονα και επαναστάτησαν με αρχηγό τον νόθο αδελφό του Φερδινάνδου Α΄ [[Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας|Ιωάννη Α΄]], αρχηγός του [[Οίκος των Αβίς|Οίκου της Αβίς]]. Ακολούθησε μεγάλη δυναστική κρίση και εμφύλιος πόλεμος (1383-1385) που κατέληξε στην νίκη του Ιωάννη, την νέα ανεξαρτητοποίηση της Πορτογαλίας και την άνοδο στον Πορτογαλικό θρόνο του Οίκου των Αβίς.
19.422

επεξεργασίες