Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βινσέντε Μινέλι»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
 
== Βιογραφία ==
Ο Λέστερ Άντονι Μινέλι, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στο Σικάγο το [[1903]] και ήταν ιταλικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του και καναδικής καταγωγής από την πλευρά της μητέρας του<ref>{{Cita web|url=giannibonina.blogspot.com|titolo=Gli zii di Sicilia/Il gran rifiuto di Liza Minnelli|autore=Gianni Bonina|accesso=August 10, 2019}}</ref>. Είχε τρεις αδελφούς και εκείνος ήταν ο τέταρτος και μικρότερος γιος. Ο πατέρας του, Βίνσεντ Τσαρλς, ήταν μαέστρος και η βρισκόταν συχνά σε περιοδεία με τον οικογενειακό του θίασο. Κατά συνέπεια ο Μινέλι μπήκε από την ηλικία των τριών στον κόσμο του θεάματος. Το ταλέντο του στο σχέδιο τον ώθησε να γίνει σκηνογράφος στο θέατρο και σχεδιαστής κοστουμιών αφού ενηλικιώθηκε, ενώ στη συνέχεια άρχισε να αναλαμβάνει το ρόλο του βοηθού σκηνοθέτη σε παραστάσεις στο Radio Music Hall. Το 1936 ανέλαβε τη δημιουργία των σκηνικών της επιθεώρησης Ziegfeld Follies. Με τον καιρό η φήμη του Μινέλι μεγάλωνε και το [[1940]] ο παραγωγός Άλφρεντ Φριντ του προσέφερε δουλειά στην εταιρία παραγωγής M-G-M<ref>{{cite book|title=I Remember It Well|last=Minnelli|first=Vincente|author2=Hector Arce|year=1974|publisher=Doubleday|location=Garden City, NY|isbn=978-0-385-09522-8|url=https://archive.org/details/irememberitwell00minn}}</ref> και το [[1943]] πέρασε στο τιμόνι της σκηνοθεσίας με το μιούζικαλ ''Καταφύγιο στους Αιθέρες (Cabin in the Sky, 1943)''<ref name=NYT>{{cite news|newspaper=[[The New York Times]]|url=https://www.nytimes.com/movie/review?res=9404E0D7113CEE3BBC4952DFB7678388659EDE|title=I Dood It (1943) THE SCREEN; 'I Dood It,' a One-Man Comedy, the Same Being Red Skelton, With an Assist From Eleanor Powell, Opens at Paramount|first=Bosley|last=Crowther|authorlink=Bosley Crowther|date=November 11, 1943}}</ref>. Η εμπειρία του από το θέατρο είχε εμφανείς επιρροές στη δουλειά του, ειδικεύτηκε σε που χαρακτηρίζονταν από πολυτέλεια και χρώματα και όπου τα μουσικά νούμερα ήταν ταιριαστά με την πλοκή. Μετά το πρώτο του εγχείρημα σκηνοθέτησε την μετέπειτα σύζυγό του Τζούντι Γκάρλαντ σε τρία μιούζικαλ ''Το Τραγούδι της Αγάπης (Meet Me in St. Louis, 1944)'', ''Το Ρολόι (The Clock, 1945)'' και ''Ο Πειρατής (The Pirate, 1948)'' και συνέχισε να έχει επιτυχία και κατά τη δεκαετία του 1950 με τα μιούζικαλ ''[[Ένας Αμερικανός στο Παρίσι]] (An American in Paris, 1951)'', ''Ένα Χορό για Σένα (The Band Wagon, 1953)'' και ''[[Ζιζί]] (Gigi, 1958)'' (για το τελευταίο βραβεύτηκε και με [[Όσκαρ Σκηνοθεσίας]]). Θεωρούσε τα σκηνικά που χρησιμοποιούνταν στο Χόλιγουντ εκείνη την εποχή στατικά και αρχισε να ενσωματώνει στη δουλειά του τα ρεύματα που τον είχαν επηρεάσει όπως: τον [[Φωβισμός|φωβισμό]], τον [[Ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονισμό]] και τον [[Υπερρεαλισμός|σουρεαλισμό]].
 
== Φιλμογραφία ==
*Καταφύγιο στους Αιθέρες (Cabin in the Sky, 1943)
*Το Τραγούδι της Αγάπης (Meet Me in St. Louis, 1944)
*Ζήγκφελδ Φόλλις (Ziegfeld Follies, 1945)
*Σκιές Υποψίας (Undercurrent, 1946)
*Όταν Περάσουν τα Σύννεφα (Till the Clouds Roll By, 1946)
*Ο Πειρατής (The Pirate, 1948)
*Μαντάμ Μποβαρύ (Madame Bovary, 1949)
*[[Ο Μπαμπάς της Νύφης (ταινία 1950)|Ο Μπαμπάς της Νύφης]] (Father of the Bride, 1950)
*Ο Πεθερός της Νύφης (Father's Little Dividend, 1951)
*[[Ένας Αμερικανός στο Παρίσι]] (An American in Paris, 1951)
*[[Η Ωραία και το Κτήνος]] (The Bad and the Beautiful, 1952)
*Ιστορία Τριών Ερώτων (The Story of Three Loves, 1953)
*Ένα Χορό για Σένα (The Band Wagon, 1953)
*Μπριγκαντούν (Brigadoon, 1954)
*Τσάι και Συμπάθεια (Tea and Sympathy, 1956)
*Η Ζωή ενός Ανθρώπου (Lust for Life, 1956)
*Η Γυναίκα μου, Εγώ κι ο Πειρασμός (Designing Woman, 1957)
*Στο Χορό των Ανακτόρων (The Reluctant Debutante, 1958)
*[[Το Στίγμα του Κολασμένου]] (Some Came Running, 1958)
*[[Ζιζί]] (Gigi, 1958)
*Κορίτσια για Ολες τις Δουλειές (Bells Are Ringing, 1960)
*Πύργος στην Άμμο (The Sandpiper, 1965)
*Η Διπλή Ζωή της Ντέζι Γκέιμπλ (On a Clear Day You Can See Forever, 1970)
 
== Παραπομπές ==
7.380

επεξεργασίες