Τόμας Μπέκετ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Γλωσσική επεξεργασία και συμπληρώσεις
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
(Γλωσσική επεξεργασία και συμπληρώσεις)
 
 
 
Ο Μπέκετ γεννήθηκε περίπου το 1119, <ref>Butler and Walsh ''Butler's Lives of the Saints'' p. 430</ref> ή το 1120 σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση. Γεννήθηκε στο Τσίπσαϊντ του Λονδίνου, στις 21 Δεκεμβρίου, ανήμερα της γιορτής του Αποστόλου Θωμά. Ήταν ο γιος του Gilbert και της Matilda Beket. Τόσο ο πατέρας του, όσο και η μητέρα του ήταν Νορμανδικής καταγωγής, από την Thierville της Ανατολικής Νορμανδίας. Ο Γκίλμπερτ ξεκίνησε τη ζωή του ως έμπορος, ίσως στα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, αλλά μέχρι το 1120 κατοικούσε στο Λονδίνο και ως ιδιοκτήτης ακινήτου ζούσε με τα μισθώματα από τα ακίνητά του. Αμφότεροι οι γονείς του ενταφιάστηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Παλαιού Αγίου Παύλου .
[[Αρχείο:Thomas_Becket_Memorial_Plaque_on_Cheapside.jpg|μικρογραφία| Πλάκα που σηματοδοτεί την περιοχή όπου γεννήθηκε ο Μπέκετ. ]]
Ένας από τους πλούσιους φίλους του πατέρα του BecketΜπέκετ, ο Richer de L'Aigle, προσκαλούσε συχνά τον ThomasΤόμας στα κτήματα του στο [[Σάσσεξ|Sussex,]] όπου ο Becketεκεί συμμετείχε σε κυνήγια. Σύμφωνα με τον βιογράφο του, τον Edward Grim, ο Becket έμαθε πολλά από τον Richer, ο οποίος όμως αργότερα υπέγραψε τατην Συντάγματα''Συνθήκη του ClarendonΧαρελδόν'' (1164) εναντίον του Thomas. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
Ξεκινώντας ότανΌταν ήταν 10 ετών, ο Μπέκετ στάλθηκε ως μαθητής στο Μέρτονκοινόβιο Μονιότου στην ΑγγλίαΜέρτον και αργότερα παρακολούθησε ένα πρωτοβάθμιο σχολείο στο [[Λονδίνο]], πιθανώς εκείνο του [[Καθεδρικός ναός Αγίου Παύλου (Λονδίνο)|καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου]] (St. Paul's Cathedral). Αργότερα, σε ηλικία περίπου 20 ετών, πέρασε περίπου ένα χρόνο στο Παρίσι. Λίγο καιρό μετά την έναρξη της εκπαίδευσης του Μπέκετ, ο Γκίλμπερτ Μπέκετ υπέστη οικονομική καταστροφή, και ο νεότεροςΤόμας Μπέκετ αναγκάστηκε να κερδίσει τα προς το ζην ως υπάλληλος. Ο Γκίλμπερτ εξασφάλισε αρχικά μια θέση για τον γιο του στην επιχείρηση ενός συγγενή του και στη συνέχεια, αργότερα, απέκτησε μια θέση στο νοικοκυριό του Theobald of Bec, του τότε Αρχιεπισκόπου του Κάντερμπρι. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
[[Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας]]<nowiki/>Ο ΘεόβαλντΘέοβαλντ του ανέθεσε αρκετές σημαντικές αποστολές στη Ρώμη και τον έστειλε επίσης στη [[Μπολόνια]] και το [[Οσέρ|Οξέρ]] για να μελετήσει το κανονιστικό δίκαιο. Ο Theobald το 1154 ονόμασε τον BecketΜπέκετ αρχιδιάκονο του Κάντερμπρι, άλλα καιεπίσης σετου ανέθεσε και άλλες εκκλησιαστικές θέσεις, τόσο στον καθεδρικό ναό του Λίνκολν όσο και στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου, καθώς και προιστάμενοπροϊστάμενο του Μπέβερλι . Η αποτελεσματικότητά του σε αυτές τις θέσεις οδήγησε τον Θεόβαλντ να τον συστήσει στον βασιλιά [[Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας |Ερρίκο Β΄της Αγγλίας]] για την κενή θέση του Λόρδου Καγκελάριου, <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> στην οποία ο Becket διορίστηκε τον Ιανουάριο του 1155. <ref name="Handbook84">Fryde, et al. ''Handbook of British Chronology'' p. 84</ref>
 
Ως καγκελάριος, ο Μπέκετ επέβαλε τις παραδοσιακές πηγές εσόδων του βασιλιά, που απαιτούντο από όλους τους γαιοκτήμονες, συμπεριλαμβανομένων των εκκλησιών και των επισκοπών. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Ο Βασιλιάς Ερρίκος μάλιστα έστειλε τον γιο του, τον [[Ερρίκος ο Νεότερος|Χένρι]] (Henry the Young King), να ζήσει στο σπίτι του Μπέκετ, κατά την τότε συνήθεια τα παιδιά των ευγενών να ανατρέφονται σε άλλα σπίτια άλλων ευγενών.  
 
== =Πρωτείο ===
Ξεκινώντας όταν ήταν 10 ετών, ο Μπέκετ στάλθηκε ως μαθητής στο Μέρτον Μονιό στην Αγγλία και αργότερα παρακολούθησε ένα πρωτοβάθμιο σχολείο στο Λονδίνο, πιθανώς εκείνο του καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου. Αργότερα, σε ηλικία περίπου 20 ετών, πέρασε περίπου ένα χρόνο στο Παρίσι. Λίγο καιρό μετά την έναρξη της εκπαίδευσης του Μπέκετ, ο Γκίλμπερτ Μπέκετ υπέστη οικονομική καταστροφή, και ο νεότερος Μπέκετ αναγκάστηκε να κερδίσει τα προς το ζην ως υπάλληλος. Ο Γκίλμπερτ εξασφάλισε αρχικά μια θέση για τον γιο του στην επιχείρηση ενός συγγενή του και στη συνέχεια αργότερα απέκτησε μια θέση στο νοικοκυριό του Theobald of Bec, του τότε Αρχιεπισκόπου του Κάντερμπρι. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
Ο Μπέκετ διορίστηκε ως [[Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ]] το 1162, αρκετούς μήνες μετά το θάνατο του Θέοβαλντ. Η εκλογή του επιβεβαιώθηκε στις 23 Μαΐου 1162 από ένα βασιλικό συμβούλιο επισκόπων και ευγενών. <ref name="ODNB">Barlow "[http:/gallery/www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Ο Μπέκετ χειροτονήθηκε ιερέας στις 2 Ιουνίου 1162 στο ΚαντέρμπουρυΚάντερμπερι, και στις 3 Ιουνίου 1162 αφιερώθηκεκαθιερώθηκε ως αρχιεπίσκοπος από τον [[Ερρίκος του Μπλουά|Χένρι του Μπλουά]], τον Επίσκοπο του Γουίντσεστερ και τους άλλους επίσκοπους του Σουπερμπάν. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
[[Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας]]<nowiki/>Ο Θεόβαλντ του ανέθεσε αρκετές σημαντικές αποστολές στη Ρώμη και τον έστειλε επίσης στη [[Μπολόνια]] και το [[Οσέρ|Οξέρ]] για να μελετήσει το κανονιστικό δίκαιο. Ο Theobald το 1154 ονόμασε τον Becket αρχιδιάκονο του Κάντερμπρι, άλλα και σε άλλες εκκλησιαστικές θέσεις τόσο στον καθεδρικό ναό του Λίνκολν όσο και στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου, καθώς και προιστάμενο του Μπέβερλι . Η αποτελεσματικότητά του σε αυτές τις θέσεις οδήγησε τον Θεόβαλντ να τον συστήσει στον βασιλιά Ερρίκο Β΄της Αγγλίας για την κενή θέση του Λόρδου Καγκελάριου, <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> στην οποία ο Becket διορίστηκε τον Ιανουάριο του 1155. <ref name="Handbook84">Fryde, et al. ''Handbook of British Chronology'' p. 84</ref>
Ο Ερρίκος ήλπιζε ότι ο Μπέκετ θα συνέχιζε να δίνει προτεραιότητα στη βασιλική κυβέρνηση, παρά στην εκκλησία. Ωστόσο, τότε συνέβη η μεταστροφή του Μπέκετ στον ασκητισμό.<ref name="Huscroft192">Huscroft ''Ruling England'' pp. 192–195</ref>
<gallery class="center" mode="packed" caption="Η ενθρόνιση του Becket ως Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπαρι. Αλαβάστρινο γλυπτό στο Victoria & Albert Museum" heights="200px">
ΑρχείοImage:StThomasEnthroned.jpg|
ΑρχείοImage:StThomasReturn.jpg|
ΑρχείοImage:StThomasSens.jpg|
</gallery>
 
Ως καγκελάριος, ο Μπέκετ επέβαλε τις παραδοσιακές πηγές εσόδων του βασιλιά που απαιτούντο από όλους τους γαιοκτήμονες, συμπεριλαμβανομένων των εκκλησιών και των επισκοπών. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Ο Βασιλιάς Ερρίκος μάλιστα έστειλε τον γιο του, τον [[Ερρίκος ο Νεότερος|Χένρι]], να ζήσει στο σπίτι του Μπέκετ, κατά την τότε συνήθεια τα παιδιά των ευγενών να ανατρέφονται σε άλλα σπίτια άλλων ευγενών.  
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">&#x5B; ''<nowiki><span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2020)">παραπομπή απαιτείται</span></nowiki>'' &#x5D;</sup>
 
== Πρωτείο ==
Ο Μπέκετ διορίστηκε ως Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ το 1162, αρκετούς μήνες μετά το θάνατο του Θεόβαλντ. Η εκλογή του επιβεβαιώθηκε στις 23 Μαΐου 1162 από ένα βασιλικό συμβούλιο επισκόπων και ευγενών. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Ο Ερρίκος ήλπιζε ότι ο Μπέκετ θα συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στη βασιλική κυβέρνηση, παρά στην εκκλησία. Ωστόσο, η περίφημη μετατροπή του Μπέκετ στον ασκητισμό έγινε τότε. <ref name="Huscroft192">Huscroft ''Ruling England'' pp. 192–195</ref> <gallery class="center" mode="packed" caption="Becket enthroned as Archbishop of Canterbury from a [[Nottingham Alabaster]] in the [[Victoria & Albert Museum]]" heights="200px">
Αρχείο:StThomasEnthroned.jpg|
Αρχείο:StThomasReturn.jpg|
Αρχείο:StThomasSens.jpg|
</gallery> Ο Μπέκετ χειροτονήθηκε ιερέας στις 2 Ιουνίου 1162 στο Καντέρμπουρυ, και στις 3 Ιουνίου 1162 αφιερώθηκε ως αρχιεπίσκοπος από τον [[Ερρίκος του Μπλουά|Χένρι του Μπλουά]], τον Επίσκοπο του Γουίντσεστερ και τους άλλους επίσκοπους του Σουπερμπάν. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
ΤΟΤο χάσμα μεταξύ του Ερρίκου και του Μπέκετ μεγάλωσε καθώς ο νέος αρχιεπίσκοπος παραιτήθηκε από τη [[Καγκελάριος|θητεία του]] και προσπάθησε να ανακτήσει και να επεκτείνει τα δικαιώματα της αρχιεπισκοπής . Αυτό οδήγησε σε μια σειρά συγκρούσεων με τον Βασιλιά, συμπεριλαμβανομένης της δικαιοδοσίας των κοσμικών δικαστηρίων έναντι των Άγγλων κληρικών, η οποία επιτάχυνε την αντιπάθεια μεταξύ του Μπέκετ και του βασιλιά. Οι προσπάθειες του Ερρίκου να επηρεάσει τους άλλους επισκόπους εναντίον του Μπέκετ ξεκίνησαν στο [[Αββαείο του Ουέστμινστερ|Γουέστμινστερ]] τον Οκτώβριο του 1163, όπου ο Βασιλιάς ζήτησε την έγκριση των παραδοσιακών δικαιωμάτων της βασιλικής κυβέρνησης σε σχέση με την εκκλησία. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Αυτό οδήγησε σταστη ΣυντάγματαΣυνθήκη του Clarendon, όπου ο Μπέκετ κλήθηκε επίσημα να συμφωνήσει με τα δικαιώματα του Βασιλιά ή να αντιμετωπίσει πολιτικές επιπτώσεις.
 
Ο Βασιλιάς Ερρίκος Β 'Β΄ προήδρευσε στιςσε συνελεύσεις των περισσότερων ανώτερων αγγλικώνΆγγλων κληρικών στο Clarendon Palace στις 30 Ιανουαρίου 1164. Σε δεκαέξι διατάγματα, επιδίωξε ανεξαρτησία και ασθενέστερη σύνδεση με τη Ρώμη. Χρησιμοποίησε όλες τις ικανότητές του για να προκαλέσει τη συγκατάθεσή τους και προφανώς ήταν επιτυχής με όλους εκτός από τον BecketΜπέκετ. Τέλος, ακόμη και ο BecketΜπέκετ εξέφρασε την προθυμία του να συμφωνήσει με την ουσία των ΣυνταγμάτωνΣυνθηκών του Clarendon, αλλά αρνήθηκε να υπογράψει επίσημα τα έγγραφα. Ο ΧένριΕρρίκος κάλεσε τον Μπέκετ να εμφανιστεί ενώπιον ενός μεγάλου συμβουλίου στο Κάστρο του [[Νορθάμπτον]] στις 8 Οκτωβρίου 1164, για να απαντήσει σε ισχυρισμούςκατηγορίες περιφρόνησης της βασιλικής εξουσίας και κακοποίησηςπαρανομιών στο γραφείο του Καγκελαρίου. Καταδικασμένος για τις κατηγορίες, οΟ Μπέκετ βγήκε καταδικασμένος από τη δίκη και κατέφυγε στην Ηπειρωτική Ευρώπη . <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
Την εποχή που ο Ερρίκος εκινείτο εναντίον των φίλων και οπαδών του Μπέκετ, ο βασιλιάς [[Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας|Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας]] προσέφερε προστασία Μπέκετ. Έτσι ο Τόμας Μπέκετ πέρασε σχεδόν δύο χρόνια στο [[Αββαείο|αβαείο]] του [[Τάγμα των Κιστερκιανών|ΚιστερκιανούΤάγματος των Κιστερκιανών]] στο Ποντινί (Pontigny), έως ότου οι απειλές του Ερρίκου εναντίον του τον ανάγκασαν να επιστρέψειμεταβεί στο Σανς (Sens) της Βουργουνδίας. Ο Μπέκετ αντέδρασε απειλώντας με αφορισμό του βασιλιά και των επισκόπων που τον υποστήριζαν, αλλά ο [[Πάπας Αλέξανδρος Γ΄|Πάπας Αλέξανδρος Γ ']], παρόλο που τον συμπαθούσε, ευνοούσε μια πιο διπλωματική προσέγγιση. Οι παπικοίΠαπικοί Λεγάτοι στάλθηκαν το 1167 με εξουσία να ενεργήσουν ως διαιτητές. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Επίσης το 1170, ο Αλέξανδρος έστειλε αντιπροσώπους για να επιβάλει λύση στη διαφορά. Σε αυτό το σημείο, ο Χένρι πρόσφερε έναν συμβιβασμό που θα επέτρεπε στον Τόμας να επιστρέψει στην Αγγλία από την εξορία. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
ΤονΌμως τον Ιούνιο του 1170, ο Roger de Pont L'Évêque, ο αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, μαζί με τον Gilbert Foliot, τον Επίσκοπο του Λονδίνου, και οτον Josceline de Bohon, ο ΕπίσκοποςΕπίσκοπο του Σαλίσμπερυ, στέφτηκανέστεψαν τον κληρονόμοδιάδοχο, [[Ερρίκος ο Νεότερος|HenryΕρρίκο the Youngτον KingΝεότερο]], στην Υόρκη. Αυτό ήταν παραβίαση του προνόμουπρονομίου στέψης του [[Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ| Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρυ]] και τον Νοέμβριο του 1170, αντιδρώντας ο Μπέκετ αφόρησεαφόρισε και τους τρεις. <ref>{{Cite book|title=Henry II|first=W.L.|last=Warren|authorlink=|publisher=University of California Press|isbn=9780520034945|date=1973|location=Berkeley and Los Angeles, California|page=507|url=https://books.google.com/books?id=1awwDwAAQBAJ&pg=PA507#v=onepage&q&f=false}}</ref>
Το 1170, ο Αλέξανδρος έστειλε αντιπροσώπους για να επιβάλει λύση στη διαφορά. Σε αυτό το σημείο, ο Χένρι πρόσφερε έναν συμβιβασμό που θα επέτρεπε στον Τόμας να επιστρέψει στην Αγγλία από την εξορία. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref>
 
===Ο φόνος και τα επακόλουθα===
Τον Ιούνιο του 1170, ο Roger de Pont L'Évêque, ο αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, μαζί με τον Gilbert Foliot, τον Επίσκοπο του Λονδίνου, και ο Josceline de Bohon, ο Επίσκοπος του Σαλίσμπερυ, στέφτηκαν τον κληρονόμο, [[Ερρίκος ο Νεότερος|Henry the Young King]], στην Υόρκη. Αυτό ήταν παραβίαση του προνόμου στέψης του Καντέρμπουρυ και τον Νοέμβριο του 1170 ο Μπέκετ αφόρησε και τους τρεις. <ref>{{Cite book|title=Henry II|first=W.L.|last=Warren|authorlink=|publisher=University of California Press|isbn=9780520034945|date=1973|location=Berkeley and Los Angeles, California|page=507|url=https://books.google.com/books?id=1awwDwAAQBAJ&pg=PA507#v=onepage&q&f=false}}</ref>
 
Αφού άκουσε αναφορές γιαΜαθαίνοντας τις νέες ενέργειες του Μπέκετ, ο ΧένριΕρρίκος Β΄ λέγεται ότι είχε εκφράσει λέξεις που ερμηνεύοντανερμηνεύθηκαν από τους άντρες του ότι επιθυμούσε να σκοτωθεί ο Μπέκετ. <ref name="Huscroft194">Huscroft ''Ruling England'' p. 194</ref> ΤαΓια τα ακριβή λόγια του βασιλιά είναι αμφίβολα και έχουν αναφερθεί αρκετές εκδοχές. Σύμφωνα με τον ιστορικό Simon Schama, που δέχεται την άποψη του σύγχρονου βιογράφου Edward Grim, αυτόπτη μάρτυρα του φόνου που έγραψε στα Λατινικά, ότι ο Ερρίκος είπε: "Τι άθλιους κηφήνες και προδότες έχω θρέψει και μεγάλωσα στο σπίτι μου, που άφησαν τον κύριό τους να αντιμετωπίζεται με τόσο επαίσχυντη περιφρόνηση από έναν ταπεινής καταγωγής κληρικό;" <ref name="Schama1">Schama ''History of Britain'' p. 142</ref> Ανεξαρτήτως του τι είπε ο Ερρίκος, τα λόγια του ερμηνεύτηκαν ως βασιλική διαταγή και τέσσερις ιππότες, ξεκίνησαν να αντιμετωπίσουν τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερι.
[[Αρχείο:Thomas_Becket_Murder.JPG|thumb|right|250px|Η δολοφονία του Τόμας Μπέκετ - μικρογραφία 13ου αιώνα.]]
Στις 29 Δεκεμβρίου 1170, έφτασαν στο Κάντερμπερι. Σύμφωνα με την μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα Edward Grim, έβαλαν τα όπλα τους κάτω από ένα δέντρο έξω από τον καθεδρικό ναό και έκρυβανέκρυψαν τηντις πανοπλίαπανοπλίες τους κάτω από μανδύες πριν μπουν στον καθεδρικό για να προκαλέσουν τον Becket. Οι ιππότες δήλωσαν στον Μπέκετ ότι διατάσσετο να πάει στο Γουίντσεστερ για να απολογηθεί για τις πράξεις του, αλλά ο Μπέκετ αρνήθηκε. ΜόλιςΚαθώς ο Μπέκετ αρνήθηκε τα αιτήματά τους, να υποταχθεί στη θέληση του βασιλιά, αυτοί βγήκαν από το ναό ανέκτησαν τα όπλα τους και έσπευσαν πίσω για τη δολοφονία. <ref name="APS">Stanley ''Historical Memorials of Canterbury'' pp. 53–55</ref> Ο Μπέκετ, εν τω μεταξύ, προχώρησε στην κύρια αίθουσα για τον εσπερινό . Οι άλλοι μοναχοί προσπάθησαν να κλειδωθούνκλειδώσουν για ασφάλεια τις πόρτες της εκκλησίας, αλλά ο Μπέκετ τους είπε: «Δεν είναι σωστό να φτιάξεις ένα φρούριο έξω από το σπίτι της προσευχής!», διατάζοντας τους να ανοίξουν ξανά τις πόρτες.
 
Οι τέσσερις ιππότες, κρατώντας σπαθί, έτρεξαν στο χώρο λέγοντας: «Πού είναι ο Τόμας Μπέκετ, ο προδότης του Βασιλιά και της χώρας; Οι ιππότες βρήκαν τον Μπέκετ σε ένα σημείο κοντά σε μια πόρτα του μοναστηριού προς τις σκάλες που οδηγούσαν στο χορόχορωδία των ψαλτών του καθεδρικού ναού, όπου οι μοναχοί έψαλαν τον εσπερινό. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Όταν τους είδε, ο Μπέκετ είπε, "Δεν είμαι προδότης και είμαι έτοιμος να πεθάνω." Ένας ιππότης τον άρπαξε και προσπάθησε να τον τραβήξει έξω, αλλά ο Μπέκετ κρατήθηκε πάνω σε έναν στύλο και έσκυψε το κεφάλι του για να κάνει ειρήνη με τον Θεό.  
Ανεξαρτήτως του τι είπε ο Ερρίκος, τα λόγια του ερμηνεύτηκαν ως βασιλική διαταγή και τέσσερις ιππότες, ξεκίνησαν να αντιμετωπίσουν τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι.
 
Μετά το θάνατο του Μπέκετ, οι μοναχοί ετοίμασαν το σώμα του για ταφή. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Σύμφωνα με ορισμένους, ανακαλύφθηκε ότι ο Μπέκετ φορούσε μιαένα [[Κιλίκιο|μπλούζα]] κάτω από τα ρούχα του αρχιεπισκόπου του -ως ένα σημάδι μετάνοιας. <ref>Grim, Benedict of Peterborough and William fitzStephen are quoted in Douglas, et al. ''English Historical Documents 1042–1182'' Volume 2 p. 821</ref> Λίγο αργότερα, οι πιστοί σε όλη την Ευρώπη άρχισαν να λατρεύουν τον Μπέκετ ως μάρτυρα, και στις 21 Φεβρουαρίου 1173 -, λίγο περισσότερο από δύο χρόνια μετά το θάνατό του αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο ΓΓ΄ 'στην Εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Σεγκίνι . Στις 12 Ιουλίου 1174, εν μέσω της επανάστασης του 1173-1174, ο Ερρίκος ταπείνωσε τον εαυτό του με τη δημόσια μετάνοια στον τάφο του Μπέκετ, καθώς και στην εκκλησία του Κάντερμπερι, που έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή [[Χριστιανικό οδοιπορικό|προσκυνήματα]] στην Αγγλία.
Στις 29 Δεκεμβρίου 1170, έφτασαν στο Κάντερμπερι. Σύμφωνα με την μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα Edward Grim, έβαλαν τα όπλα τους κάτω από ένα δέντρο έξω από τον καθεδρικό ναό και έκρυβαν την πανοπλία τους κάτω από μανδύες πριν μπουν για να προκαλέσουν τον Becket. Οι ιππότες δήλωσαν στον Μπέκετ ότι διατάσσετο να πάει στο Γουίντσεστερ για να απολογηθεί για τις πράξεις του, αλλά ο Μπέκετ αρνήθηκε. Μόλις ο Μπέκετ αρνήθηκε τα αιτήματά τους, να υποταχθεί στη θέληση του βασιλιά, ανέκτησαν τα όπλα τους και έσπευσαν πίσω για τη δολοφονία. <ref name="APS">Stanley ''Historical Memorials of Canterbury'' pp. 53–55</ref> Ο Μπέκετ, εν τω μεταξύ, προχώρησε στην κύρια αίθουσα για τον εσπερινό . Οι άλλοι μοναχοί προσπάθησαν να κλειδωθούν για ασφάλεια, αλλά ο Μπέκετ τους είπε: «Δεν είναι σωστό να φτιάξεις ένα φρούριο έξω από το σπίτι της προσευχής!», διατάζοντας τους να ανοίξουν ξανά τις πόρτες.
 
Οι μοναχοί φοβούμενοι ότι μπορεί να κλαπεί το σώμα του Μπέκετ, και για να αποφευχθεί αυτό, η σωρός του Becket τοποθετήθηκε κάτω από το δάπεδο της ανατολικής κρύπτης του καθεδρικού ναού. <ref name="Barlow pp. 257">Barlow ''Thomas Becket'' pp. 257–258</ref> Ένα πέτρινο κάλυμμα τοποθετήθηκε πάνω από τον ταφικό χώρο με δύο τρύπες, όπου οι [[Χριστιανικό οδοιπορικό|προσκυνητές]] μπορούσαν να βάλουν τα κεφάλια τους και να φιλήσουν τον τάφο. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Αυτή η ρύθμιση απεικονίζεται στα "Miracle Windows" του Trinity Chapel. Το 1220, τα οστά του Becket μεταφέρθηκαν σε ένα νέο επιχρυσωμένο και διακοσμημένο μνημείο πίσω από τον ψηλό βωμό στο εκκλησάκι της Τριάδος. <ref name="angl_Beck">{{Cite web|url=http://www.anglicannews.org/news/2016/05/beckets-bones-return-to-canterbury-cathedral.aspx|title=Becket's bones return to Canterbury Cathedral|last=Drake|first=Gavin|ημερομηνία=23 May 2016|website=anglicannews.org|accessdate=23 May 2016|quote=}}</ref> Το ιερό στηρίχθηκε από τρία ζεύγη στυλοβατών, τοποθετημένο σε υπερυψωμένη πλατφόρμα με τρία σκαλοπάτια. Αυτό απεικονίζεται επίσης σε ένα από τα θαυμάσια παράθυρα. Το Κάντερμπερι., λόγω της θρησκευτικής του ιστορίας, είχε δει πάντα πολλούς [[Χριστιανικό οδοιπορικό|προσκυνητές, αλλά]] μετά το θάνατο του Τόμας Μπέκετ ο αριθμός τους αυξήθηκε ραγδαία.
Οι τέσσερις ιππότες, κρατώντας σπαθί, έτρεξαν στο χώρο λέγοντας: «Πού είναι ο Τόμας Μπέκετ, ο προδότης του Βασιλιά και της χώρας; Οι ιππότες βρήκαν τον Μπέκετ σε ένα σημείο κοντά σε μια πόρτα του μοναστηριού προς τις σκάλες που οδηγούσαν στο χορό των ψαλτών του καθεδρικού ναού, όπου οι μοναχοί έψαλαν εσπερινό. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Όταν τους είδε, ο Μπέκετ είπε, "Δεν είμαι προδότης και είμαι έτοιμος να πεθάνω." Ένας ιππότης τον άρπαξε και προσπάθησε να τον τραβήξει έξω, αλλά ο Μπέκετ κρατήθηκε πάνω σε έναν στύλο και έσκυψε το κεφάλι του για να κάνει ειρήνη με τον Θεό.  
 
Στη σύγχρονη τέχνη σημαντικό και για τα ιστορικά του στοιχεία είναι το έργο του T.S.Eliot: ''Murder in the Cathedral'' (Φόνος στον Καθεδρικό Ναό)
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">&#x5B; ''<nowiki><span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2019)">παραπομπή απαιτείται</span></nowiki>'' &#x5D;</sup>
 
==Παραπομπές==
Μετά το θάνατο του Μπέκετ, οι μοναχοί ετοίμασαν το σώμα του για ταφή. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Σύμφωνα με ορισμένους, ανακαλύφθηκε ότι ο Μπέκετ φορούσε μια [[Κιλίκιο|μπλούζα]] κάτω από τα ρούχα του αρχιεπισκόπου του - ένα σημάδι μετάνοιας. <ref>Grim, Benedict of Peterborough and William fitzStephen are quoted in Douglas, et al. ''English Historical Documents 1042–1182'' Volume 2 p. 821</ref> Λίγο αργότερα, οι πιστοί σε όλη την Ευρώπη άρχισαν να λατρεύουν τον Μπέκετ ως μάρτυρα, και στις 21 Φεβρουαρίου 1173 - λίγο περισσότερο από δύο χρόνια μετά το θάνατό του αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο Γ 'στην Εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Σεγκίνι . Στις 12 Ιουλίου 1174, εν μέσω της επανάστασης του 1173-1174, ο Ερρίκος ταπείνωσε τον εαυτό του με τη δημόσια μετάνοια στον τάφο του Μπέκετ, καθώς και στην εκκλησία του Κάντερμπερι, που έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή [[Χριστιανικό οδοιπορικό|προσκυνήματα]] στην Αγγλία.
 
Οι μοναχοί φοβούμενοι ότι μπορεί να κλαπεί το σώμα του Μπέκετ, και για να αποφευχθεί αυτό, η σωρός του Becket τοποθετήθηκε κάτω από το δάπεδο της ανατολικής κρύπτης του καθεδρικού ναού. <ref name="Barlow pp. 257">Barlow ''Thomas Becket'' pp. 257–258</ref> Ένα πέτρινο κάλυμμα τοποθετήθηκε πάνω από τον ταφικό χώρο με δύο τρύπες, όπου οι [[Χριστιανικό οδοιπορικό|προσκυνητές]] μπορούσαν να βάλουν τα κεφάλια τους και να φιλήσουν τον τάφο. <ref name="ODNB">Barlow "[http://www.oxforddnb.com/view/article/27201 Becket, Thomas (1120?–1170)]" ''Oxford Dictionary of National Biography''</ref> Αυτή η ρύθμιση απεικονίζεται στα "Miracle Windows" του Trinity Chapel. Το 1220, τα οστά του Becket μεταφέρθηκαν σε ένα νέο επιχρυσωμένο και διακοσμημένο μνημείο πίσω από τον ψηλό βωμό στο εκκλησάκι της Τριάδος. <ref name="angl_Beck">{{Cite web|url=http://www.anglicannews.org/news/2016/05/beckets-bones-return-to-canterbury-cathedral.aspx|title=Becket's bones return to Canterbury Cathedral|last=Drake|first=Gavin|ημερομηνία=23 May 2016|website=anglicannews.org|accessdate=23 May 2016|quote=}}</ref> Το ιερό στηρίχθηκε από τρία ζεύγη στυλοβατών, τοποθετημένο σε υπερυψωμένη πλατφόρμα με τρία σκαλοπάτια. Αυτό απεικονίζεται επίσης σε ένα από τα θαυμάσια παράθυρα. Το Κάντερμπερι., λόγω της θρησκευτικής του ιστορίας, είχε δει πάντα πολλούς [[Χριστιανικό οδοιπορικό|προσκυνητές, αλλά]] μετά το θάνατο του Τόμας Μπέκετ ο αριθμός τους αυξήθηκε ραγδαία.
[[Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Καντέρμπερι]]
[[Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις]]
556

επεξεργασίες