Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ανδρέας Μούντριχας»

μ
→‎Απελευθέρωση: Πρόσθεση αξιολόγησης Νικήτα
μ (→‎Απελευθέρωση: Πρόσθεση αξιολόγησης Νικήτα)
 
 
Μετά τον εμφύλιο έγινε συνδικαλιστής μεταλλωρύχος<ref>[http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=31761&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiARdASVASMASZASFASJASaAAgARoASXASdASVAScASZASHASfASJASaAAi&CropPDF=0 εφημερίδα Ελευθερία Φύλλο: 27/1/1961, Σελίδα: 4]</ref>, και γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Εργατοτεχνιτών Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, καθώς και αντιπρόσωπος της στη [[ΓΣΕΕ|Γ.Σ.Ε.Ε]], όπου κατηγορήθηκε ότι έδρασε και απεργοσπαστικά<ref>{{Cite web |url=http://www.kkeml.gr/superstructure/bibliop/aris.htm |title=Άρης, ο λαϊκός αγωνιστής Προλεταριακή Σημαία, φ. 445-446, 12/1/02 |accessdate=2013-12-18 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20130426084126/http://www.kkeml.gr/superstructure/bibliop/aris.htm |archivedate=2013-04-26 |url-status=dead }}</ref>.
 
Σύμφωνα με τον [[Γιώργος Μπουτσίνης|Νικήτα]], ο οποίος ήταν στενός συνεργάτης του στον ΕΛΑΣ καθ' όλη τη διάρκεια της Κατοχής, ο Μούντριχας ''είχε πολλά προσόντα γι’ αρχηγός, όπως είχε και πολλές αδυναμίες – εγωισμό, φιλοδοξία, εκδικητικότητα. Πίστεψε στον αγώνα αληθινά, μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής του. Όταν είδε τα όνειρά του να διαψεύδονται, τον αγώνα του λαού και τον δικό του να προδίδεται, τότε πάτησε στην άλλη όχθη για να εκδικηθεί ως άνθρωπος των άκρων. Δεν πρόδωσε τους παλιούς του συντρόφους, τουναντίον κοπτόταν να τους φανεί χρήσιμος. Ωστόσο συμβιβάστηκε με το κατεστημένο και το υπηρέτησε, κατ’ ανάγκη πλέον, ως εργατοπατέρας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο έχασε την αγωνιστική του αίγλη κι αξιοπρέπεια.''<ref>{{Cite book|title=Το Αντάρτικο στην Αττική 1941-1945, τόμος α΄|first=Γιώργος|last=Μπουτσίνης|publisher=Άνω Τελεία|isbn=9786188460720|year=2019|location=Αθήνα|page=82|quote=}}</ref>
 
== Παραπομπές ==
7.828

επεξεργασίες