Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ροζέ ντε Φλορ»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
Ο πατέρας του Ricardo (που πέθανε στην Μάχη του Tagliacozzo) ήταν αξιωματικός των κηνυγετικών γερακιών του αυτοκράτορα [[Φρειδερείκου του Β]] και η μητέρα του μια αστή από το Μπρίντιζι- στο οποίο και γεννήθηκε. Η οικογένειά έχασε την περιουσία της και η μητέρα του τον εμπιστεύθηκε σε έναν Ναίτη ιππότη. Στους [[Ιππότες του Ναού|Ναίτες]] έφθασε μέχρι τον βαθμό του "αδελφού λοχία", ως Κυβερνήτης ενός πλοίου που έφερε το όνομα "Ιέραξ".
 
Έλαβε μέρος στην τελευταία [[Τέταρτη Σταυροφορία]], κατά την οποία διακρίθηκε στην άμυνα της πολιορκίας του [[Αγίου Ιωάννη της Άκκρας]] ([[1291]]). Οι [[Ιππότες του Ναού|Ναίτες]] όμως τον κατηγόρησαν ότι υπεξαίρεσε τον θησαυρό του Τάγματος μέσα στο χάος που δημιουργήθηκε κατά την εκκένωση της πόλης. Για τον λόγο αυτό απελύθη από της τάξεις των Ναιτών. Έχοντας σημαντική πολεμική εμπειρία έγινε μισθοφόρος στην υπηρεσία του βασιλιά [[Φρειδερίκου του Β']] βασιλιά της [[Σικελίας]], (υιού του Pedro Γ' του Μεγάλου, της Αραγωνίας).
 
Ο Φρειδερείκος τον έθεσε επικεφαλής των [[Αλμογάβαρων]], των Καταλανών μισθοφόρων που χρησιμοποίησε το [[Στέμμα της Αραγώνος]] κατά την ανακατάληψη της [[Βαλένθια]] και της [[Μαγιόρκα]] και που το Στέμμα χρησιμοποίησε επίσης για να στερεώσει την εξουσία του στις Σικελικές του κτήσεις, έναντι των επιδιώξεψν του [[Οίκος των Ανζού|Οίκου των Ανζού]]. Έλαβε μέρος στην άμυνα της [[Μεσσήνη (Ιταλία)|Μεσσήνης]] το [[1302]] αποδεικνύοντας την αξία του ως στρατιωτικού ηγέτη. Μετά τη Μάχη της [[Caltabellota]] ([[1302]]), μεταξύ του Carlos II των Ανζού και του Φρειδερείκου της Σικελίας, προσέφερε, το [[1303]], τις υπηρεσίες του στο αυτοκράτορα [[Ανδόνικος Πλαιολόγος|Ανδρόνικο Παλαιολόγο]], για να τον βοηθήσει στον πόλεμο κατά των Τούρκων, επικεφαλής ενός εκστρατευτικού σώματος που αριθμούσε 4.000 Αλμογάβαρους, 1.500 ιππείς και 39 πλοία (την λεγόμενη Μεγάλη [[Καταλανική Κομπανία]]) που απέστειλε ο Φρειδρείκος στον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου. Επικεφαλής των Αλμογάβαρων παρήλασε μπροστά από τον αυτοκράτορα και λίγο αργότερα επιτέθηκε κατά των Γενοβέζων της πόλης, τους οποίους σχεδόν εκμηδένισε-προς μεγάλη τέρψη του αυτοκράτορα (που δεν μπορούσε να υποφέρει τις παρεμβάσεις τους). Κατόπιν πέρασε στη [[Μικρά Ασία]] και κατέλαβε την [[Φιλαδέλφεια]], την [[Μαγνησία]] και την [[Έφεσος|Έφεσο]], απωθώντας τους Τούρκους μέχρι την [[Κιλικία]] και τον [[Ταύρος|Ταύρο]] ([[1304]]), πάντα υστερώντας αριθμητικά στις μάχες. Την άνοιξη του [[1304]] συγκρούσθηκαν οι [[Αλμογάβαροι]] με τους [[Σκύθες]] ([[Άλανοι|Άλανους]])που προήρχοντο από την [[Μαύρη Θάλασσα]] και τους ενίκησε. Για τις υπηρεσίες του προς την αυτοκρατορία, ο Ανδρόνικος τον έχρισε [[Μεγαδούκα]] και τον νύμφευσε με την Μαρία, την ανηψιά του και κόρη του Τσάρου της Βουλγαρίας.
553

επεξεργασίες