Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αιδοίο»

766 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 9 μήνες
μ
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 2A02:587:411E:FD4B:CCE6:563:A30A:C47D (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό Ttzavaras)
Ετικέτα: Επαναφορά
Το αιδοίο ήταν και είναι στις περισσότερες κοινωνίες [[ταμπού]]. Υποστηρίζεται ότι αυτή η θεώρηση είναι πανάρχαιη, από την εποχή που ο άνθρωπος άρχισε να περπατά όρθιος και το γεννητικό όργανο της γυναίκας κρύφτηκε από την κοινή θέα. Σε άλλες κοινωνίες πάλι ήταν αντικείμενο λατρείας ως πηγή της ζωής ή της ηδονής είτε απεικονιζόταν λεπτομερώς. Χαρακτηριστικά είναι τα κατά τα άλλα αφαιρετικά κατασκευασμένα [[κυκλαδικό ειδώλιο|κυκλαδικά ειδώλια]], σε πολλά από τα οποία είναι εγχαραγμένο το ηβικό τρίγωνο και σε κάποια διακρίνεται και η σχισμή του αιδοίου.<ref>{{Cite web |url=http://www.ou.edu/finearts/art/ahi4913/aegeanhtml/cyscl6.html |title=Φωτογραφίες κυκλαδικών ειδωλίων που απεικονίζουν γυναικείες μορφές με ευδιάκριτα το ηβικό τρίγωνο και τη σχισμή του αιδοίου (από το Oklahoma University) |accessdate=2006-07-31 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20060718090517/http://www.ou.edu/finearts/art/ahi4913/aegeanhtml/cyscl6.html |archivedate=2006-07-18 |url-status=dead }}</ref><ref>{{Cite web |url=http://www.e-yliko.gr/Fyyl/Istoria/fiiconc2.htm |title=Κυκλαδικά ειδώλια από την εκπαιδευτική πύλη του ΥΠΕΠΘ |accessdate=2006-07-31 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20070118004701/http://www.e-yliko.gr/Fyyl/Istoria/fiiconc2.htm |archivedate=2007-01-18 |url-status=dead }}</ref> Επειδή το αιδοίο καλύπτεται από τα μεγάλα χείλη και δεν είναι ορατό, θεωρείται και σκοτεινό ή μυστηριώδες. Υπάρχει η εικασία ότι [[εταίρα|εταίρες]] στην αρχαιότητα έβαζαν κραγιόν στα χείλη τους για να τα κάνουν να μοιάζουν με τα μεγάλα χείλη του αιδοίου (χωρίς να είναι αυτή η μόνη χρήση του κραγιόν).
 
Πολλές φορές το αιδοίο χρησιμοποιείται [[συνεκδοχή|συνεκδοχικά]] εννοώντας τη γυναίκα με προσβλητικό τρόπο, υπονοώντας μια φύση της που συνδέεται στενά με τα γεννητικά της όργανα με σκοπό να την υποβιβάσει μονο σε αυτά. Συνήθως στις περιπτώσεις αυτές, αντί για τη λέξη αιδοίο χρησιμοποιείται η δημοτική ονομασία του, «μουνί». Πιο συχνά όμως η λέξη «μουνί» χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη για να περιγράψει υποτιμητικά έναν άντρα καθώς στις ανδροκρατικές κοινωνίες η ταύτιση με τα γυναικεία γεννητικά όργανα θεωρείται προσβλητική αφού αυτά θεωρούνται κατώτερα από τα αντρικά.
[[Αρχείο:Cypraea testudinaria ventral view.jpg||right|150px]]
ΕπειδήΣτα πλαίσια αυτής της υπολειπόμενης θεώρησης των γυναικείων γεννητικών οργάνων στο παρελθόν οι γυναίκες έχουν θεωρηθεί «λειψές» σε σχέση με τους άντρες. Καθώς, σε αντίθεση με το [[πέος]] και τους [[όρχεις]] το αιδοίο δεν είναι εμφανώς ορατό και επειδή τα γυναικεία γεννητικά όργανα είναι εσωτερικά, έχουν θεωρηθεί οι γυναίκες «λειψές» σε σχέση με τους άντρες. Οο [[Σίγκμουντ Φρόυντ]] υποστήριξε στη θεωρία του για τη [[σεξουαλικότητα]] ότι το κορίτσι στην ηλικία των 4 έως 5 ετών αναπτύσσει το «φθόνο του πέους» ''(Penisneid, penis envy)'', όταν βλέπει ότι τα αγόρια ή οι άνδρες έχουν ένα εξάρτημα «επιπλέον». Η θεωρία αυτή έχει αμφισβητηθεί επανειλημμένως.
 
Εκτός από τον «φθόνο του πέους», σε πολλές αρχαίες παραδόσεις καθώς και σε ψυχαναλυτικά κείμενα, υπάρχουν αναφορές στο «οδοντωτό αιδοίο» (vagina dentata), στον αντρικό φόβο δηλαδή, ότι το αιδοίο περιβάλλεται από δόντια.<ref>{{Cite journal|url=https://link.springer.com/article/10.1007%2FBF02742415|title=“Fearing our mothers”: An overview of the psychoanalytic theories concerning thevagina dentata motif F547.1.1|last=Otero|first=Solimar|date=1996-09|journal=The American Journal of Psychoanalysis|issue=3|doi=10.1007/bf02742415|volume=56|pages=269–288|language=en|issn=0002-9548}}</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.jstor.org/stable/1462869|title=The "Vagina Dentata" and the "Immaculatus Uterus Divini Fontis"|last=Raitt|first=Jill|date=1980|journal=Journal of the American Academy of Religion|issue=3|volume=48|pages=415–431}}</ref><ref>{{Cite journal|url=https://doi.org/10.1111/j.2044-8341.1985.tb02652.x|title=Dangers of the vagina|last=Beit-Hallahmi|first=Benjamin|date=1985-12|journal=British Journal of Medical Psychology|issue=4|doi=10.1111/j.2044-8341.1985.tb02652.x|volume=58|pages=351–356|issn=0007-1129}}</ref><ref>{{Cite book|title=The monstrous-feminine : film, feminism, psychoanalysis|first=Creed,|last=Barbara.|publisher=Routledge|isbn=0415052580|year=|date=1993|chapter=The Medusa's Head: The Vagina Dentata|location=London|page=|url=https://www.worldcat.org/oclc/27677261|id=27677261}}</ref> Σε αυτό ίσως να συμβάλλει και η ομοιότητά του με το στόμα. Ο [[Έριχ Νόιμαν]] (Erich Neumann) υποστηρίζει στο έργο του ''The Great Mother'' ότι «το μοτίβο της vagina dentata είναι ιδιαίτερα έντονο στη μυθολογία των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής. Στη μυθολογία άλλων φυλών Ινδιάνων, ένα σαρκοφάγο ψάρι κατοικεί στον κόλπο της Τρομερής Μητέρας». Σύμφωνα με την Καμίλ Πάλια (Camille Paglia), «το οδοντωτό αιδοίο δεν αποτελεί μια σεξιστική παραίσθηση: το πέος βγαίνει μικρότερο μετά από την είσοδό του στον κόλπο»<ref>Paglia, Camille (1991). Sexual Personae: Art and Decadence from Nefertiti to Emily Dickinson, NY:Vintage; p. 47</ref>.
 
Σύμβολα του αιδοίου θεωρούνται τα όστρακα λόγω του σχήματός τους. Έχουν βρεθεί συμβολικές απεικονίσεις οστράκων για γυναικείες θεότητες σε πολλούς πολιτισμούς, μεταξύ άλλων και στην [[Αρχαία Αίγυπτος|αρχαία Αίγυπτο]]. Άλλες λέξεις για το αιδοίο είναι το ''μουνί'' (αργκό έως χυδαία), η οποία όμως δε διακρίνει μεταξύ αιδοίου και [[Κόλπος (ανατομία)|κόλπου]], το ''γατάκι'' κατά μεταφορά του αγγλ. pussy.
2.395

επεξεργασίες