Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λιλή Ζωγράφου»

4.233 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 1 μήνα
++ (επεξεργασία με το ProveIt)
(Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
(++ (επεξεργασία με το ProveIt))
 
==Βιογραφία==
Γεννήθηκε στο [[Ηράκλειο]] της [[Κρήτη|Κρήτης]] στις [[17 Ιουνίου]] του [[1922]], όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Κατάγεται αποαπό τηντη [[Νεάπολη Λασιθίου]]. Ο πατέρας της ήταν εκδότης εφημερίδας «Ανόρθωση», με ιδιαίτερα φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή του και πάθος για τη δημοσιογραφία. Η Λιλή Ζωγράφου φοίτησε στο «Λύκειο Κοραής» και στο «Καθολικό Γυμνάσιο Ουρσουλινών» της Νάξου{{πηγή}}. Σπούδασε [[φιλολογία]] στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κατά την διάρκεια της [[Κατοχή_της_Ελλάδας_1941-1944|γερμανικής κατοχής]] και ενώ ήταν έγκυος, φυλακίστηκε για αντιστασιακή δράση και γέννησε στην φυλακή την θυγατέρα της, μετέπειτα ποιήτρια [[Ρένα Χατζηδάκη]] (1943–2003). Μετά την απελευθέρωση, εργάσθηκε ως δημοσιογράφος σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες, ταξιδεύοντας παράλληλα πολύ στην [[Ευρώπη]] και στις Ανατολικές χώρες. Την περίοδο [[1953]]–[[1954]] έζησε στο Παρίσι.
 
Δημοσίευσε μικρά έργα της σε λογοτεχνικά περιοδικά και πρωτοεμφανίστηκε στην βιβλιογραφία το [[1949]] με την συλλογή από νουβέλες με τίτλο «Αγάπη». 'Έγινε ευρύτερα γνωστή [[10]] χρόνια αργότερα, με το βιβλίο της για τον [[Νίκος_Καζαντζάκης|Νίκο Καζαντζάκη]], «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός». Kατά τη διάρκεια της δικτατορίας ([[1967]]–[[1974]]) δημοσίευε στο δεκαπενθήμερο περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ – που απευθυνόταν σε καλλιεργημένες γυναίκες της μέσης τάξης – άρθρα με ανατρεπτικό και πολιτικά τολμηρό περιεχόμενο που έκρυβαν τον κίνδυνο να εξοργίσουν την στρατιωτική εξουσία. Εξέφρασε έτσι τις δυνάμεις της νεολαίας που επρόκειτο αργότερα να κάνουν τη δική τους εξέγερση. Τα άρθρα εκείνα έμπασαν στον Τύπο της εποχής ένα καινούργιο ρεύμα ελευθερίας και ανανεώσεως και έγιναν σημεία αναφοράς και ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον – όχι μόνον για τις γυναίκες αναγνώστριες του περιοδικού, που είδε την κυκλοφορία του να απογειώνεται. Έδινε τότε διαλέξεις και οι αίθουσες ήταν κατάμεστες από νέο κυρίως κόσμο. Το [[1971]] έγραψε και το βιβλίο της για τον [[Οδυσσέας_Ελύτης|Ελύτη]], «Ο ηλιοπότης Ελύτης», το οποίο είχε δώσει στον ίδιο να το διαβάσει πριν αυτό δημοσιευτεί. Ο Ελύτης δεν το ενέκρινε και την απέτρεψε –σχεδόν της απαγόρευσε– να το δημοσιεύσει. Εκείνη όχι απλώς το δημοσίευσε, αλλά και σε δημόσιες διαλέξεις της φανέρωσε, με πολλή στενοχώρια, την αποδοκιμασία του ποιητή για το βιβλίο της. Ο [[Οδυσσέας Ελύτης]] –που αργότερα βραβεύθηκε με το [[Βραβείο_Νόμπελ_Λογοτεχνίας|Νομπέλ Λογοτεχνίας]]– ίσως ήταν ευαίσθητος να μην «παρερμηνεύεται» η ποίησή του, αλλά και η Ζωγράφου υπερασπίστηκε το δικαίωμά της να γράφει αυτά που είδε στην ποίησή του.
 
Αυτή η πνευματική ελευθερία, η εγρήγορση και η έντιμη μαχητικότητα είναι χαρακτηριστική της Ζωγράφου σε όλα όσα έκανε και έγραψε, ακόμη και στα «λάθη» της. Δημοσίευσε [[24]] βιβλία (μυθιστορήματα, νουβέλες και δοκίμια) που έχουν κάνει αλλεπάλληλες εκδόσεις. Έγραψε σημαντικά δοκίμια για Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Επιπλέον, το μυθιστόρημά της ''«Η αγάπη άργησε μια μέρα»'' ([[1994]]) διασκευάστηκε για την ελληνική τηλεόραση. Ο λόγος της υπήρξε αντισυμβατικός και χαρακτηρίστηκε ως η σκοτεινή θεά [[Εκάτη]] της λογοτεχνίας μας.
 
== Έργο ==
Ο λόγος της Λιλή Ζωγράφου υπήρξε αντισυμβατικός και χαρακτηρίστηκε ως η σκοτεινή θεά [[Εκάτη]] της ελληνικής λογοτεχνίας.{{πηγή}} Το έργο της περιστρέφεται γύρω από τον χωρίς αναστολές [[έρωτας|έρωτα]], τη [[χειραφέτηση της γυναίκας]] και γενικότερα την ελευθερία του ανθρώπου. Η ίδια επιλέγει χαρακτήρες με έντονες αντιθέσεις στην προσωπικότητα και τον τρόπο δράσης και καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, όμως κάποιες φορές, παρατηρεί ο Γιώργος Μανουσάκης, υπάρχει ψυχολογική ασυνέπεια στις πράξεις τους. Επιλέγει κυρίως την τριτοπρόσωπη αφήγηση και σπανιότερα πρωτοπρόσωπη. Το ύφος της μπορεί να γίνει λυρικό, ιδίως στις ερωτικές σκηνές, ή ακόμη και μελοδραματικό, όπως στο τέλος του ''Η αγάπη άργησε μια μέρα''.<ref name="Μανουσάκης550-1">Μανουσάκης 2004, σ. 550-551</ref>
 
Ο Γιώργος Μανουσάκης επισήμανε ότι στο έργο της οι άντρες παρουσιάζονται συνήθως ως με λιγότερους ηθικούς ενδοιασμούς σε σχέση με τις γυναίκες, φέρνοντας ως παράδειγμα τη [[σαδισμός|σαδιστική]] συμπεριφορά του γιατρού Ταγάρη στο ''Η αγάπη άργησε μια μέρα'', αφότου έμαθε το νεανικό μυστικό της γυναίκας του. Όμως, επισημαίνει ότι δεν απουσιάζουν και αδύναμοι χαρακτήρες αντρών, όπως οι γιοι της οικογένειας Φτενούδου στο ίδιο μυθιστόρημα. Εκεί το ρόλο της συνέχειας της οικογενειακής επιχείρησης έχει αναλάβει η κόρη, η οποία είναι πιο δυναμική. Επίσης, στο ''...Και το χρυσάφι...'' ο ψαράς Γρηγόρης παρουσιάζεται ως αφενός αγνός και αφετέρου ιδανικός εραστής, ο οποίος όμως καταφέρνει να ξεπεράσει τον πόνο του χωρισμού με τη βοήθεια της Γαλανής, μιας αυθόρμητης, δυναμικής και χειραφετημένης γυναίκας η οποίας κινείται άνετα σε έναν αντροκρατούμενο χώρο.<ref>Μανουσάκης 2004, σ. 550</ref>
 
Από τα έργα της, η σειρά διηγημάτων ''Επάγγελμα: Πόρνη'' παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ποικιλία θεμάτων, από την επιστροφή εργατών από τη Γερμανία και τις χωρίς υπερβολές αντιδράσεις μοναχικών ανθρώπων που επιζητούν την ανθρώπινη αλληλεπίδραση μέχρι την αιχμηρή σάτιρα της γραφειοκρατίας την εποχή της [[Χούντα των Συνταγματαρχών|Χούντας]] και το συνεχή κίνδυνο των στιγματισμένων σε ένα τέτοιο καθεστώς. Η ίδια αναφέρει στον πρόλογο ότι το συγκεκριμένο έργο είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.<ref name="Μανουσάκης550-1"/>
 
==Εργογραφία==
<references />
 
== ΠηγήΠηγές ==
*''Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας'', τ. 1, σελ. 592-593
* {{Cite book |title=Το Ηρακλείου και η περιοχή του: διαδρομής στον χρόνο |first=Γιώργος |last=Μανουσάκης |publisher=Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας |isbn=9608684730 |year=2004 |chapter=Οι λογοτέχνες του Ηρακλείου από τα τέλη του 19ου αι. ως σήμερα |editor-last=Γιγουρτάκης |editor-first=Νίκος |location=Ηράκλειο |page=549-551}}
* https://web.archive.org/web/20121029061814/http://www.ekdoseismetron.gr/
 
 
{{Authority control}}
{{λογοτεχνία-επέκταση}}
 
{{DEFAULTSORT:Ζωγραφου Λιλη}}
66.344

επεξεργασίες