Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νεοελληνική λογοτεχνία»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον Eyegor57 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό InternetArchiveBot)
Ετικέτα: Επαναφορά
μ
 
 
==Οι αρχές της νεοελληνικής λογοτεχνίας==
Η χρονολογία [[1453]], έτος κατάλυσης της [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]], φαίνεται προβληματική ως αφετηρία της νεοελληνικής λογοτεχνίας επειδή δημιουργεί μια τομή στην λογοτεχνική παραγωγή η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού ανάμεσα στα κείμενα σε [[δημώδης βυζαντινή λογοτεχνία|δημώδη γλώσσα της Βυζαντινής περιόδου]] και στα αντίστοιχα των πρώτων αιώνων μετά την άλωση υπάρχουν πολλές ομοιότητες, γλωσσικές και θεματικές. Επιπλέον, το γεγονός ότι στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου οι ιστορικοί (για παράδειγμα ο [[Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος]]) αναζητούσαν τις αρχές του Νέου Ελληνισμού στο ύστερο Βυζάντιο, σε συνδυασμό με το έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον εκείνης της εποχής για πολλά δημώδη κείμενα που τότε ανακαλύφθηκαν και εκδόθηκαν για πρώτη φορά, είχε δημιουργήσει ήδη μια παράδοση σύμφωνα με την οποία στα δημώδη κείμενα των τελευταίων αιώνων του Βυζαντίου διαφαίνονταν οι ρίζες της νεοελληνικής εθνικής συνείδησης και εντοπίζονταν οι απαρχές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Για παράδειγμα ο [[Νικόλαος Πολίτης]] χαρακτήριζε τον [[Διγενής Ακρίτας|''Διγενή ΑκρίτηΑκρίτα'']] «εθνικό έπος των νεωτέρων Ελλήνων» και διατύπωνε την άποψη ότι «{{πολυτονικό|ἀσφαλεστάτη ἀφετηρία τῆς νέας ἑλληνικής ποιήσεως δύναται νὰ χρησιμεύση τὸ ἐθνικόν ἔπος, ἐν ᾧ παρακολουθοῦμεν τὴν ἱστορικήν ἀνάπτυξιν τῆς ἑλληνικής ψυχῆς}}».<ref>Ν. Πολίτης, «Περί του εθνικού έπους των νεωτέρων Ελλήνων». Το απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο της Β. Αποστολίδου, ''Ο Κωστής Παλαμάς ιστορικός της νεοελληνικής λογοτεχνίας'', Θεμέλιο, 1992, σ. 126</ref>
 
Έτσι, ήδη σε κάποιες από τις πρώτες ''Ιστορίες της νεοελληνικής λογοτεχνίας'' του 20ου αι. (για παράδειγμα Άριστου Καμπάνη, ''Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (1000 μ.Χ.-1900)'' (1925), [[Ηλίας Βουτιερίδης|Ηλία Βουτιερίδη]], '' Σύντομη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (1000-1930)'' (1933), η εξέταση άρχιζε από τα βυζαντινά χρόνια, σχήμα που καθιερώθηκε και στις επόμενες Ιστορίες. Ο [[Λίνος Πολίτης]] στο πρώτο κεφάλαιο της ''Ιστορίας της Νεοελληνικής λογοτεχνίας'' (1978) του έγραφε σχετικά: «Στους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου παρουσιάζονται ορισμένα στοιχεία με έκδηλο χαρακτήρα, μπορούμε να πούμε, νεοελληνικό.[...] Από τον ''Διγενή'' έως τον ''Ερωτόκριτο'' υπάρχει ενότητα και εξέλιξη οργανική, αδιάσπαστη, ώστε μια τομή στα 1453 [...] θα ήταν αυθαίρετη.[..] Φυσικότερο είναι να παραδεχτούμε πως το νεοελληνικό στοιχείο φανερώνεται[...] από τα βυζαντινά ακόμη χρόνια, και να θεωρήσουμε πως η "δημώδης γραμματεία" της βυζαντινής εποχής [...] αποτελεί την αρχή της καθαυτό νέας ελληνικής λογοτεχνίας».<ref>Λίνος Πολίτης, ''Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας'', ΜΙΕΤ, Αθήνα 1978, σ.1-2</ref>
1.693

επεξεργασίες