Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σιδηροδρομική Γραμμή Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναίρεση έκδοσης 8400028 από τον 91.140.88.121 (Συζήτηση))
Ετικέτα: Αναίρεση
μ
 
{{Πηγές|10|11|2012}}<br>
 
{{ΣιδηροδρομικήΓραμμήΠλατείαςΛαυρίου-Στροφυλίου}}
 
Η '''Σιδηροδρομική Γραμμή Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου''' (λειτουργία από το [[1885]] μέχρι το [[1938]]), αποτελούσε προέκταση της διακλάδωσης [[Νέο Ηράκλειο|Ν. Ηρακλείου]] - [[Κηφισιά|Κηφισιάς]] προς τα [[λατομείο|λατομεία]] της Αγγλικής Εταιρείας Μαρμάρου στον [[Διόνυσος Αττικής|Διόνυσο Αττικής]]. Συνέχιζε βόρεια από τον σταθμό της Κηφισιάς δια μέσου της οδού Στροφυλίου (περιοχή Στροφύλι Κηφισιάς) και διέσχιζε κάθετα με πασάγια τις οδούς Χαριλάου Τρικούπη (δίπλα στο σημερινό εμπορικό κέντρο "Καμάρες" στην Ν. Ερυθραία) και Ελευθερίου Βενιζέλου (λίγο νότια από το σημερινό Δημαρχείο της Ν. Ερυθραίας και το υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς). Κατόπιν, μέσω της οδού Γεωργίου Παπανδρέου ([[Νέα Ερυθραία]]) και Ρόδων ([[Εκάλη Αττικής|Εκάλη]]) διασταύρωνε την Λεωφόρο Διονύσου και έφτανε στα λατομεία.
 
Η κίνηση στην γραμμή ήταν κυρίως εμπορική, με [[Τρένο|τρένα]] που αποτελούνταν από ειδικές πλατφόρμες για την εκφόρτωση [[μάρμαρο|μαρμάρου]]. Αυτά τα πήγαιναν μέχρι την Κηφισιά οι [[Ατμομηχανή|ατμομηχανές]] των λατομείων, και κατόπιν τοποθετούνταν επικεφαλής ατμομηχανές των [[Σιδηρόδρομοι Αττικής|Σιδηροδρόμων Αττικής]], που τα μετέφεραν έως την [[Πλατεία Αττικής]] όπου μεταφορτώνονταν σε φορτηγά. Η επιβατική κίνηση ήταν ελάχιστη και αφορούσε προέκταση κάποιων δρομολογίων Αθήνας - Κηφισιάς προς το Στροφύλι, και περιστασιακούς εκδρομικούς συρμούς προς τον Διόνυσο. Η λειτουργία της σταμάτησε το [[1938]] μαζί με το ''"[[Θηρίο (τρένο)|Θηρίο]]"'' (το ατμοκίνητο τρένο Αθήνας - Κηφισιάς), όμως η γραμμή αποξηλώθηκε πολύ αργότερα. Το [[1960]] οι Ε.Η.Σ. (πρόγονος των σημερινών Η.Σ.Α.Π.) κατέθεσαν πρόταση επαναλειτουργίας της γραμμής για επιβατικά τρένα, η οποία όμως δεν υλοποιήθηκε. Σήμερα, η οδός Ρόδων στην Εκάλη προδίδει εύκολα, για κάποιον με έμπειρο μάτι, το παρελθόν της ως σιδηροδρομική γραμμή. Όμως τα περισσότερα ίχνη της γραμμής έχουν προ πολλού εξαφανιστεί, εκτός από ελάχιστα κατάλοιπα των εγκαταστάσεών της στον Διόνυσο, όπου η γραμμή κατέληγε στη συμβολή των οδών Ναιάδων και Πλαστήρα.
 
Η λειτουργία της σταμάτησε το [[1938]] μαζί με το ''"[[Θηρίο (τρένο)|Θηρίο]]"'' (το ατμοκίνητο τρένο Αθήνας - Κηφισιάς), όμως η γραμμή αποξηλώθηκε πολύ αργότερα. Το [[1960]] οι Ε.Η.Σ. (πρόγονος των σημερινών Η.Σ.Α.Π.) κατέθεσαν πρόταση επαναλειτουργίας της γραμμής για επιβατικά τρένα, η οποία όμως δεν υλοποιήθηκε.
 
Σήμερα, η οδός Ρόδων στην Εκάλη προδίδει εύκολα, για κάποιον με έμπειρο μάτι, το παρελθόν της ως σιδηροδρομική γραμμή. Όμως τα περισσότερα ίχνη της γραμμής έχουν προ πολλού εξαφανιστεί, εκτός από ελάχιστα κατάλοιπα των εγκαταστάσεών της στον Διόνυσο, όπου η γραμμή κατέληγε στη συμβολή των οδών Ναιάδων και Πλαστήρα.
 
==Ιστορικό της γραμμής==
 
===Αττικοί Σιδηρόδρομοι (1885-1926)===
Η γραμμή άνοιξε στις [[4 Φεβρουαρίου]] [[1885]] ως μονή γραμμή, μετρικού εύρους 1.000 [[χιλιοστόμετρο|χιλιοστών]]. Μέχρι το [[1925]] η γραμμή εκμεταλλευόταν από τους Σιδηροδρόμους Αττικής, οι οποίοι διαχειριζόταν επίσης το τμήμα από το [[Ηράκλειο Αττικής|Νέο Ηράκλειο]] στο [[Λαύριο]]. Τα γραφεία των Σιδηροδρόμων Αττικής, μαζί με τα αμαξοστάσια, τα μηχανοστάσια και τις αποθήκες υλικών βρισκόταν στό [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Αττικής|σιδηροδρομικό σταθμό Αττικής]], δίπλα στην οδό Λιοσίων. Από το κέντρο της [[Αθήνα|Αθήνας]] έως το [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς|σιδηροδρομικό σταθμό Κηφισιάς]] η γραμμή ακολουθούσε τη χάραξη της υπάρχουσας γραμμής του [[Η.Σ.Α.Π.]]. Ο τερματικός σταθμός στο κέντρο της Αθήνας βρισκόταν στη [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Λαυρίου|Πλατεία Λαυρίου]], σε κοντινή απόσταση από τη Πλατεία Ομονοίας. Το τμήμα από τη Πλατεία Λαυρίου έως το σιδηροδρομικό σταθμό Αττικής βρίσκεται σήμερα υπογείως (στις οδούς 3ης Σεπτεμβρίου, Ρίζου και Αγορακρίτου) με [[σήραγγα]] μορφής cut-and-cover, αλλά στην εποχή των Αττικών Σιδηροδρόμων (μέχρι το [[1926]]) βρισκόταν στο οδόστρωμα, σε μορφή γραμμής [[τραμ]].
 
Από την Κηφισιά η γραμμή επεκτάθηκε βόρεια ως το Στροφύλι. Το τμήμα από την Αθήνα (Πλατεία Λαυρίου) ως το Ηράκλειο ήταν μήκους 9,2 [[Χιλιόμετρο|χιλιομέτρων]] και από το Ηράκλειο ως το Στροφύλι 7,4 χιλιομέτρων. Μετά το [[1900]] η γραμμή επεκτάθηκε επιπλέον από το Στροφύλι ως βιομηχανικός [[σιδηρόδρομος]] στα [[Λατομείο|λατομεία]] [[Μάρμαρο|μαρμάρου]] της ''Αγγλικής Εταιρείας Μαρμάρου'' στον [[Διόνυσος Αττικής|Διόνυσο]].Η γραμμή μεταξύ Αθήνας και Κηφισιάς μετέφερε επιβατική και εμπορική κίνηση. Η προέκταση από το Στροφύλι χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από εμπορικά τρένα τα οποία μετέφεραν μάρμαρο.
Από το κέντρο της [[Αθήνα|Αθήνας]] έως το [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς|σιδηροδρομικό σταθμό Κηφισιάς]] η γραμμή ακολουθούσε τη χάραξη της υπάρχουσας γραμμής του [[Η.Σ.Α.Π.]]. Ο τερματικός σταθμός στο κέντρο της Αθήνας βρισκόταν στη [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Λαυρίου|Πλατεία Λαυρίου]], σε κοντινή απόσταση από τη Πλατεία Ομονοίας. Το τμήμα από τη Πλατεία Λαυρίου έως το σιδηροδρομικό σταθμό Αττικής βρίσκεται σήμερα υπογείως (στις οδούς 3ης Σεπτεμβρίου, Ρίζου και Αγορακρίτου) με [[σήραγγα]] μορφής cut-and-cover, αλλά στην εποχή των Αττικών Σιδηροδρόμων (μέχρι το [[1926]]) βρισκόταν στο οδόστρωμα, σε μορφή γραμμής [[τραμ]].
 
Από την Κηφισιά η γραμμή επεκτάθηκε βόρεια ως το Στροφύλι. Το τμήμα από την Αθήνα (Πλατεία Λαυρίου) ως το Ηράκλειο ήταν μήκους 9,2 [[Χιλιόμετρο|χιλιομέτρων]] και από το Ηράκλειο ως το Στροφύλι 7,4 χιλιομέτρων.
 
Μετά το [[1900]] η γραμμή επεκτάθηκε επιπλέον από το Στροφύλι ως βιομηχανικός [[σιδηρόδρομος]] στα [[Λατομείο|λατομεία]] [[Μάρμαρο|μαρμάρου]] της ''Αγγλικής Εταιρείας Μαρμάρου'' στον [[Διόνυσος Αττικής|Διόνυσο]].
 
Η γραμμή μεταξύ Αθήνας και Κηφισιάς μετέφερε επιβατική και εμπορική κίνηση. Η προέκταση από το Στροφύλι χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από εμπορικά τρένα τα οποία μετέφεραν μάρμαρο.
 
===Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών (1926-1938)===
 
===Επακόλουθα===
Η εταιρεία [[Ελληνικοί Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι|''Ελληνικοί Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι'']] (Ε.Η.Σ., προκάτοχος του Η.Σ.Α.Π.) ανακατασκεύασε τη [[σήραγγα]] μεταξύ [[Ομόνοια (Αθήνα)|Ομόνοιας]] και [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Αττικής|σιδηροδρομικού σταθμού Αττικής]] ([[1928]]-[[1930]]) και την άνοιξε ξανά το [[1949]] ως επέκταση του σιδηροδρόμου που συνέδεε την Αθήνα με τον Πειραιά. Η γραμμή μεταξύ σιδηροδρομικού σταθμού Αττικής και Στροφυλίου μεταβιβάστηκε στους Ε.Η.Σ. το [[1950]]. Επαναλειτούργησε στη [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ιωνίας (Σιδηροδρόμων Αττικής)|Νέα Ιωνία]] το [[1956]], και την [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς|Κηφισιά]] το [[1958]]. Το εναπομείναν τμήμα μεταξύ Κηφισιάς και Στροφυλίου εγκαταλείφθηκε.
 
Η γραμμή μεταξύ σιδηροδρομικού σταθμού Αττικής και Στροφυλίου μεταβιβάστηκε στους Ε.Η.Σ. το [[1950]]. Επαναλειτούργησε στη [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ιωνίας (Σιδηροδρόμων Αττικής)|Νέα Ιωνία]] το [[1956]], και την [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς|Κηφισιά]] το [[1958]]. Το εναπομείναν τμήμα μεταξύ Κηφισιάς και Στροφυλίου εγκαταλείφθηκε.
==Τροχιαίο Υλικό==
 
Αρχικά οι Σιδηρόδρομοι Αττικής χρησιμοποιούσαν εννέα [[Ατμομηχανή|ατμομηχανές]] τύπου ''Tubize 0-6-2T'' ([[1885]]). Αργότερα αποκτήθηκαν εννέα ''Krauss Z 2-6-0T'', και επιπλέον ακόμη μία ιδίου τύπου κατασκευασμένη στον [[Πειραιάς|Πειραιά]] από το [[εργοστάσιο Βασιλειάδη]]. Μετά το [[1929]] μόνον οι ατμομηχανές Tubize παράμειναν στη γραμμή της Κηφισιάς, καθώς οι ατμομηχανές Krauss μεταβιβάστηκαν στους Σ.Π.Α.Π. για τη διακλάδωση Λαυρίου.<ref>{{cite book | author=Organ, J. | title=Greece Narrow Gauge | publisher=Middleton Press | year=2006 | isbn=1-904474-72-1}}</ref>
 
25.962

επεξεργασίες