Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Παναγιώτης Γεωργίου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
Ο '''Παναγιώτης Γεωργίου''' από τη [[Λήμνος|Λήμνο]] (γεννήθηκε [[1804]]) υπήρξε αγωνιστής στην [[Ελληνική Επανάσταση του 1821]]. Πολέμησε σε πολλές μάχες, τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε δυο φορές. Υπήρξε αξιωματικός Ζ΄ τάξεως. Παρασημοφορήθηκε με «χαλκούν αριστείον ανδρείας». Μεταπολεμικά έζησε αγνοημένος στην [[Αθήνα]]. Στο [[Αρχείο Αγωνιστών του 21]] έχει Α.Μ. 3043.
== Η δράση του ==
Ο Παναγιώτης Γεωργίου γεννήθηκε το [[1804]] στη Λήμνο. Μετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της, σε ηλικία 17 ετών, ωςέως το τέλος της. Αρχικά μετείχε στο στράτευμα του Λήμνιου καπετάνιου [[Τριαντάφυλλος Τζουράς|Τριαντάφυλλου Τζούρα]] αλλά στη συνέχεια πολέμησε υπό τις διαταγές διαφόρων αρχηγών: Καρατάσου, Μαυροβουνιώτη, Κριεζώτη, Μακρυγιάννη, Β. Χατζηχρήστου και του φιλέλληνα Φαβιέρου. Έλαβε μέρος στις μάχες Χίου, Καρύστου, Ναυπάκτου, Πατρών, Νιόκαστρου, Ανηφορίτη καθώς και στη [[μάχη της Πέτρας]] που έκλεισε τον επαναστατικό αγώνα.
 
Πιάστηκε αιχμάλωτος από τα στρατεύματα του [[Ιμπραήμ Πασάς|Ιμπραήμ]] το 1825. Μεταφέρθηκε στην [[Αλεξάνδρεια]], από όπου κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στην [[Ελλάδα]]. Το 1827 τραυματίστηκε στο δεξί πόδι στη [[Μάχη του Καματερού]] και αποθεραπεύθηκε με δικά του έξοδα. Στη συνέχεια κατατάχτηκε στον «τακτικό στρατό» του φιλέλληνα [[Φαβιέρος|Φαβιέρου]], ως λοχίας, ωςέως το τέλος του αγώνα.
 
Με την έλευση του Καποδίστρια εντάχθηκε στην «Αρχηγία» του Μαυροβουνιώτη ως πεντηκόνταρχος και έπειτα στο ΙΒ΄ Ελαφρό Τάγμα του Τζουρά ως λοχίας. Μετέπειτα κατατάχτηκε στο «Πυροβολικό Σύνταγμα» και επί Όθωνα στην Χωροφυλακή. Το 1838 ήταν αξιωματικός της Φάλαγγος (ανθυπολοχαγός). Το Μάρτιο του 1842 προτάθηκε για το «σιδηρούν μετάλλιο». Τελικά, στις 3 Δεκεμβρίου 1842, του απονεμήθηκε το δίπλωμα του «χαλκού αριστείου ανδρείας».
Ανώνυμος χρήστης