Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τριαντάφυλλος Τζουράς»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 11 μήνες
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0.1)
 
{{πληροφορίες προσώπου}}Ο '''Τριαντάφυλλος Ι. Τζουράς''' ([[Λήμνος]] [[1793]] - [[Αθήνα]] [[1847]]) υπήρξε σημαντικός αγωνιστής στην [[Ελληνική Επανάσταση του 1821]]. Πολέμησε σε πολλές μάχες (άλωση Τριπολιτσάς, Δερβενάκια, εκστρατεία Ολύμπου, Νιόκαστρο, πολιορκία Ακρόπολης, μάχη Μαρτίνου) επικεφαλής στρατιωτικού σώματος "μισθωμένου εξ ιδίων", τραυματίστηκε έξι φορές και για τη δράση του πρασημοφορήθηκε με τον αργυρό σταυρό και χρίστηκε "Ιππότης του χρυσού σταυρού του Τάγματος του Σωτήρος", μια από τις μεγαλύτερες τιμητικές διακρίσεις για Έλληνα αξιωματικό. Μετά την απελευθέρωση υπηρέτησε ως πεντακοσίαρχος στον ελληνικό στρατό στην περιοχή της Φθιώτιδας ωςέως το θάνατό του. Ο [[Νικόλαος Σπηλιάδης]] στα απομνημονεύματά του τον περιγράφει ως εξής: "Ήτο ανδρείος, αγχίνους και καθ’ όλα Έλλην". Στο [[Αρχείο Αγωνιστών του 21]] έχει καταγραφεί με Α.Μ. 133.
 
== Βιογραφικό ==
Ο Τριαντάφυλλος Τζουράς γεννήθηκε στη Λήμνο το 1793 και ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του δεν είναι γνωστά αλλά πιθανότατα ήταν καραβοκύρης, διότι με το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 μετέχει μαζί με ψαριανά πλοία στην περιοχή του Άθω τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1821, όπου τραυματίζεται για πρώτη φορά. Στη συνέχεια στις ναυτικές επιχειρήσεις στην Ερεσσό και στη Σάμο, έχοντας υπό τις διαταγές του 85 Λήμνιους "μισθωμένους εξ ιδίων", όπως γράφει σε μεταγενέστερη αναφορά του.
 
Από το Σεπτέμβριο του 1821 μετέχει στις χερσαίες επιχειρήσεις, στην πολιορκία και στην άλωση της ΤριπλιτσάςΤριπολιτσάς θέτοντας το σώμα του υπό τις διαταγές του Δημητρίου Υψηλάντη. Την άνοιξη του 1822 εκστρατεύει με τον υπασπιστή του Υψηλάντη Γρηγόριο Σάλα και τον Κασομούλη στον Όλυμπο. Μετά την αποτυχία της εκστρατείας καταφεύγει στην Αγ. Μαρίνα Στυλίδας, όπου μαζί με τον Ανδρούτσο προσπαθεί να χωρίς επιτυχία να ανακόψει τον Δράμαλη και τραυματίζεται για δεύτερη φορά. Κατεβαίνει στην Πελοπόννησο και μάχεται υπό τον Δημ. Υψηλάντη στη μάχη των Δερβενακίων, στην καταστροφή του Δράμαλη.
 
Το 1823 παίρνει μέρος στην εκστρατεία στο Τρίκερι, υπό τις διαταγές του Βάσου Μαυροβουνιώτη, στην οποία μετέχει και ο αδερφός του [[Κωνσταντίνος Τζουράς]]. Στον εμφύλιο του 1824 μένει πιστός στον Μαυροβουνιώτη, υπό τις διαταγές του οποίου, μετέχει σε διάφορα εμφυλιακά γεγονότα. Σε ένα από αυτά, στην Τρίπολη, τραυματίζεται για τρίτη φορά, αυτή τη φορά πιο βαριά στον ώμο. Μετά τον τραυματισμό του προάγεται σε χιλίαρχο σύμφωνα με σωζόμενο έγγραφο:
''"Έμβηκεν δευτέρα βοήθεια των Ελλήνων ο [[Νικόλαος Γκριζιώτης|Ν. Γκριζιώτης]], ο Μαμούρης, ο Μήτρο Λεκκας, Τριαντάφυλλος Τζουρας, [[Τόλιας Λάζος|Τόλιας]] και Ντεληγιώργης, έως 200 άνθρωποι"''<ref>[http://fr.wikipedia.org/wiki/Fichier:Poliorkia_ton_athinon_kata_to_1827.jpg "Πολιορκία των Αθηνών κατά το 1827", πίνακας.]</ref>
 
H ηρωική του έξοδος που τόνωσε το ηθικό των πολιορκημένων επαινέθηκε με ειδική απόφαση της Εθνικής Συνέλευσης της Τροιζήνας. Στα τελευταία χρόνια της επανάστασης μετείχε σε διάφορες μάχες και διακρίθηκε στη μάχη Τρικέρων στις 17 Μαρτίου 1827. Με τη δημιουργία του τακτικού στρατού από τον [[Ιωάννης Καποδίστριας|Καποδίστρια]], το Σεπτέμβριο του 1828,εντάχθηκε στο στράτευμα ως "πεντακοσίαρχος". Με το βαθμό πήρε μέρος στη νικηφλόρανικηφόρα μάχη του Μαρτίνου Λοκρίδος, τον Ιανουάριο του 1829, στις προσπάθειες που γίνονταν ώστε να κατοχυρωθούν τα σύνορα του μικροσκοπικού και υπό διαμόρφωση ακόμα ελληνικού κράτους.
 
=== Μεταπολεμική περίοδος ===
=== Η οικογένειά του ===
 
Το 1838, ο Τριαντάφυλλος Τζουράς πήρε σύζυγο τηντη Ζωή Ν. Σχοινά καταγόμενη από την [[Κωνσταντινούπολη]], της οποίας η οικογένεια ζούσε στη Σύρο. Ο γάμος έγινε στην [[Αθήνα]], όπου έμεινε το ζεύγος και απέκτησαν δύο παιδιά, την Ερατώ το 1839 και τον Ιωάννη το 1841. Επίσης, είχε αδερφό τον Κωνσταντίνο Τζουρά, αγωνιστή της επανάστασης και στρατιωτικό.
 
Ο Τριαντάφυλλος Τζουράς απεβίωσε το Νοέμβριο του 1847 στην Αθήνα. Ήταν 54 ετών. Μετά το θάνατό του, η οικογένειά του διεκδίκησε καθυστερούμενους μισθούς από τα χρόνια του Καποδίστρια 1.872 φοίνικες και σύνταξη. Το 1853 έλαβε μηνιαία σύνταξη 60 δρχ. ως χήρα Συνταγματάρχη Οροφυλακής.
Ανώνυμος χρήστης