Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος»

Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Τον 19ο αιώνα ένας Ιταλός πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη συγκέντρωσε μια ιδιωτική συλλογή όπλων και πανοπλιών, που την εξέθεσε αργότερα στο Τορίνο. Ανάμεσα στα αντικείμενα ήταν και ένα ξίφος σκαλισμένο με Χριστιανικές φιγούρες και με ελληνιστί αφιέρωση σε έναν Αυτοκράτορα ονόματι Κωνσταντίνο. Το 1857 ο Γάλλος [[Βικτόρ Λανγκλουά]] το εξέτασε και αποφάνθηκε, πως ήταν το ξίφος του Κωνσταντίνου, προερχόμενο από τον τάφο του Μωάμεθ Β´.<ref>Νίκολ (2009), σελ.130</ref>
 
==Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ΙΒ΄ Παλαιολόγος στην ελληνική λογοτεχνία==
[[Αρχείο:Ioannis Zambelios.JPG|thumb|right|150px|Ο [[Ιωάννης Ζαμπέλιος]] ήταν συγγραφέας του θεατρικού ''Κωνσταντίνος Παλαιολόγος''.]]
Ο ''Κωνσταντίνος Παλαιολόγος'', πεντάπρακτη τραγωδία του [[Ιωάννης Ζαμπέλιος|Ιωάννη Ζαμπέλιου]], είναι το μοναδικό έργο που διασώζεται και γράφτηκε το πρώτο τρίτο του 19ου αιώνα. Η υπόθεση αφορά τις τελευταίες ώρες του τελευταίου Ρωμαίου αυτοκράτορα.<ref>Κέκκου, σελ.73-74</ref> Αν και χαρακτηρίζεται από τον συγγραφέα του έργο εθνικής υποθέσεως, δεν θεωρεί τον Κωνσταντίνο ''Έλληνα Αυτοκράτορα'', αλλά απόγονο των Αυγούστων.<ref>Κέκκου, σελ.75-76</ref> Ο Ζαμπέλιος θέλει να εξάρει τα στοιχεία του ηρωισμού και της τραγικότητας στην προσωπικότητα του Παλαιολόγου,<ref>Κέκκου, σελ.81</ref>, αποσιωπώντας τον φιλενωτισμό του και προβάλλοντας 15 φορές στο έργο του την αφοσίωση του Αυτοκράτορα στην Ορθόδοξη πίστη.<ref>Κέκκου, σελ.92</ref> Η προσωπικότητα του Κωνσταντίνου σε αυτό το έργο είναι πιο πολύ στρατευμένη στην πατριωτική ιδέα και ελάχιστα αντανακλά την ιστορική προσωπικότητα του Κωνσταντίνου.<ref>Κέκκου, σελ.116</ref> Το πατριωτικό θέμα του έργου και η μεγάλη θεατρική του επιτυχία, αποτελούν το κίνητρο για τη συγγραφή ενός ακόμα ''Κωνσταντίνου Παλαιολόγου'' ο οποίος εκδίδεται το 1847.<ref>Κέκκου, σελ.115-116</ref> Είναι έργο του Κωνσταντίνου Τιμολέοντος Βούλγαρη.<ref>Κέκκου, σελ.141</ref> Εδώ ο πρωταγωνιστής είναι ένας ''Χριστιανός Αυτοκράτορας'', που υποστηρίζει την πίστη του.<ref>Κέκκου, σελ.145</ref> Η μορφή του τελευταίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα εμφανίζεται σε διάφορα ποιήματα του Γεωργίου Βιζυηνού, όπως το ''Ο τελευταίος Παλαιολόγος'' (1883) και το ''Προς τον βασιλέα των Ελλήνων'', που απευθύνεται προς τον Βασιλιά Γεώργιο Α´. Σε αυτό ο Παλαιολόγος έχει ξυπνήσει, ενοχλημένος από την Βουλγαρική απειλή και περιμένει τον Γεώργιο Α΄ να του παραδώσει την ρομφαία του.<ref>Ευανθία Νικολαΐδου, «Η «µυθική» µορφή του τελευταίου Αυτοκράτορα του Βυζαντίου σε έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας», σελ.5-6</ref> Ένα ακόμη έργο αφιερωμένο στην προσωπικότητα τού τελευταίου Βυζαντινού Αυτοκράτορα είναι το μυθιστόρημα του [[Κώστας Κυριαζής|Κώστα Κυριαζή]] υπό τον τίτλο ''Κωνσταντίνος Παλαιολόγος'' (2 τόμοι, έτος 1952).
Ανώνυμος χρήστης