Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Η Καθημερινή»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(remove cross-wiki spam, please see m:User:GeneralNotability/Paper_sockfarm_AAR for more information)
Άμεσο επακόλουθο της ήττας, ήταν η ανταλλαγή πληθυσμών που επιβλήθηκε με την επισφράγιση της συνθήκης της Λωζάνης (μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας) το 1923. (Βερέμης, 2013)<ref name=":1" />. Η πολεμική στάση των γηγενών κατοίκων στη νέα «ανθρωπογεωγραφία» είναι φανερή και στον Τύπο της εποχής. Το ίδιο συνέβη και με την "Καθημερινή η οποία κράτησε έντονα αντιπροσφυγική στάση, προτείνοντας να μη δοθούν πολιτικά δικαιώματα στους διωγμένους Έλληνες της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]] και του [[Πόντος|Πόντου]]<ref>[http://www.patrides.com/may09/agtzidis.htm "Προσεγγίζοντας τον αντιπροσφυγικό αναθεωρητισμό"]</ref><ref>[http://www.antibaro.gr/node/1328 Αναφορά στην "Καθημερινή" της εποχής (παραπομπή 31)]</ref>.Του λόγου το αληθές επιβεβαιώνει άρθρο της Καθημερινής στις 19/7/28, με σαφή επιχειρηματολογία εναντίον της συμμετοχής των προσφύγων, ως υποψηφίων στην εκλογική διαδικασία: ''Με έκπληξιν μας είδομεν εις τα χθεσινά φύλλα ότι το λαϊκόν κόμμα θα περιλάβη τρεις πρόσφυγας πολιτευομένους εις τον συνδυασμόν Αθηνών. Διατί να τους περιλάβη; Επί τη βάσει ποίας ηθικής και επί τη βάσει ποίας σκοπιμότητος''; Και λίγο παρακάτω: ''Ας είνε και αδελφοί και εξάδελφοι. Όταν αποκτήσουν συνείδησιν πολιτικήν και θέλησιν πολιτών ελευθέρων-πράγμα το οποίον δε θα συμβή ποτέ-τότε θα δικαιούνται να θεωρούνται μεταξύ ημών, όχι μόνο ως εκλογείς αλλά και ως εκλέξιμοι'' (Στήλη: Καθημερινά).
 
Για μεγάλο διάστημα η Καθημερινή διάκειτο θετικά απέναντι σε δικτατορικές μορφές εξουσίας, προτείνοντας ένα είδος «κοινοβουλευτικής δικτατορικής» κυβέρνησης (Ιανουάριος, 1934) (Παπαδημητρίου-α, 2008)<ref>Παπαδημητρίου-α, Δ. (2008). «Η Καθημερινή». Στο: Γ. Δρούλια & Γ. Κουτσοπανάγου (επιμ.). ''Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου'', 1784- 1974. Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, σελ. 476- 477.</ref>. Μάλιστα, το [[1936]] η Καθημερινή στήριξε τόσο την υπηρεσιακή κυβέρνηση του [[Ιωάννης Μεταξάς|Ιωάννη Μεταξά]], όσο και τη [[Δικτατορία της 4ης Αυγούστου]]<ref>[http://istorikathemata.blogspot.com/2009/10/blog-post_31.html Γεώργιος Βλάχος και Ιωάννης Μεταξάς]</ref><ref>[http://www2.rizospastis.gr/page.do?id=7440&publDate=11%2F8%2F1996&direction=&pageNo=28 Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου και ο Γεώργιος Βλάχος]</ref>. «Κράτησε φιλική στάση απέναντι στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Μεταξά, ζητώντας μάλιστα τη στήριξή της από τα αστικά πολιτικά κόμματα (και βασικά το Λαϊκό), ενώ στήριξε και το δικτατορικό καθεστώς» (Χάσου, 2015, σελ 25)<ref>Χάσου, Χ. (2015). ''Πολιτική ρητορική και κοινωνικές πρακτικές της Χρυσής Αυγής στη σχολιογραφία της «Καθημερινής»'' ''(Μελέτη Περίπτωσης)''. (Ανέκδοτη διπλωματική εργασία). Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ.  </ref>. 
 
Σταθμό για την εφημερίδα και τον ελληνικό Τύπο γενικότερα αποτέλεσε το περίφημο άρθρο - ανοιχτή επιστολή προς τον Αδόλφο Χίτλερ, του Γεωργίου Βλάχου την 8 Μαρτίου 1941. Όταν η γερμανική εισβολή βρισκόταν προ των πυλών, ο Γ. Βλάχος συνέταξε το «ιστορικό» άρθρο «Ανοιχτή επιστολή προς την Α.Ε. και τον Α.Χίτλερ, Αρχικαγκελλάριον του Γερμανικού Κράτους» (Μάγερ, 1957)<ref name=":0" />. Το άρθρο τούτο έγινε ευαγγέλιο ηρωικό μα και συνάμα πολεμικό, αναδημοσιεύθηκε στον ξένο τύπο και κέρδισε μία σημαντική θέση στην ιστορία της ελληνικής δημοσιογραφίας (Βλάχου, 2008)<ref>Βλάχου, Ε. (2008). ''Δημοσιογραφικά χρόνια- Πενήντα και κάτι'' (Τόμ. Α, Τομ. Β & Τομ. Γ).  Αθήνα: Ελευθερουδάκης</ref>.
 
Η γερμανική επιβολή, εκτός των άλλων, ανάγκασε πολλές εφημερίδες να διακόψουν την κυκλοφορία τους (Παπαδημητρίου-β, 2008)<ref name=":2">Παπαδημητρίου-β , Δ. (2008). «Αντικρουόμενες βεβαιότητες και νέοι τρόποι στον πολιτισμό του εντύπου:1940-1974». Στο: Γ. Δρούλια & Γ. Κουτσοπανάγου (επιμ.). ''Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου'', 1784- 1974. Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, σελ. 46-53. </ref>. Όσες συνέχισαν να κυκλοφορούν, βρίσκονταν υπό τον πλήρη έλεγχο των Γερμανών και δημοσίευαν ειδήσεις που διοχέτευαν οι κατοχικές δυνάμεις, με σκοπό τον εξωραϊσμό των πολεμικών επιχειρήσεων του άξονα. Μάλιστα, κάποιες από αυτές, ελλείψει χρημάτων, δέχονταν επιδοτήσεις από κόμματα και άλλες ελίτ της εποχής, που συνεισέφεραν στο ταμείο για να μη συκοφαντηθούν (Ψυχογιος, 2004)<ref name=":3">Ψυχογιός, Δ. (2004). ''Τα'' ''Έντυπα Μέσα Επικοινωνίας: Από τον Πηλό στο Δίκτυο''. Αθήνα: Καστανιώτη. </ref>. Ο Γ. Βλάχος, αντιθέτως, αν και είχε την ευκαιρία να προσπορισθεί  5.000 λίρες για την εξαγορά των τίτλων, ποσό διόλου ευκαταφρόνητο, αρνήθηκε να λειτουργήσει την Καθημερινή. Παρόλα αυτά, εξακολούθησε να εκδίδεται υπό γερμανική εποπτεία, με το θετικά διακείμενο στις κατοχικές δυνάμεις Τραυλό, στη διεύθυνση της εφημερίδας (Βλάχου, 2008).
 
Μετά την απελευθέρωση, το κλίμα δυσπιστίας απέναντί στις  λειτουργούσες εφημερίδες την περίοδο της κατοχής, οδήγησε σε προσωρινή διακοπή της έκδοσής τους. Για τον ίδιο λόγο κάποιες , με εξαίρεση την Καθημερινή, κυκλοφόρησαν με νέους τίτλους (Μπασαντής, 2002)<ref>Μπασαντής, Δ. (2002). ''Ο Ημερήσιος Τύπος, από τον 18ο στον 21ο αιώνα''. Αθήνα: Οδυσσέας. </ref>. 
 
Στα μαύρα χρόνια του εμφυλίου, το πνεύμα του αντικομμουνισμού αντικατέστησε γρήγορα την προγενέστερη εθνική ομόνοια και οι αριστερές εφημερίδες τέθηκαν εν διωγμό (Παπαδημητρίου-β,2008)<ref name=":2" />. Αν και η Ε. Βλάχου ισχυρίζεται ότι η Καθημερινή δεν είχε ποτέ κανέναν αντικομμουνιστικό φανατισμό (Ψαράκης, 1993)<ref name=":4">Ψαράκης, Γ. (1993). ''Εφημερίδες και Δημοσιογράφοι: Η μικρή Ιστορία των Εφημερίδων της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Λευκωσίας.'' Αθήνα: Νέα Σύνορα – Λιβάνη. </ref>, τα δημοσιεύματα της εποχής τη διαψεύδουν σε  μεγάλο βαθμό. Επί παραδείγματι, ο τίτλος «Υπέστη Πανωλεθρίαν η Νεοσυσταθείσα εις Γράμμον Συμμορία» είναι χαρακτηριστικός (Καθημερινή, 2/7/1947). Ασφαλώς, με τον όρο συμμορία αναφέρεται στους κομμουνιστές αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος. Ακόμη, στο άρθρο «Η μάχη του Γράμμου» της 3ης Ιουλίου 1947  επιβραβεύει την επιτυχή προσπάθεια του στρατού να αναχαιτίσει την είσοδο της πολυμελούς «συμμορίας» από το Γράμμο στα Χάσια.
 
ΤηνΤη δεκαετία του '50, εμφανίζεται ο Λαϊκός Τύπος και παρατηρείται μία τάση ελάφρυνσης της πολιτικής ειδησεογραφίας. Τα σκληρά θέματα της επικαιρότητας παραχωρούν τη θέση τους στην ψυχαγωγία, το έγκλημα και γενικότερα στα λεγόμενα ανθρώπινα θέματα (Παπαδημητρίου-β, 2008). Η Καθημερινή μέσα σε αυτό το πλαίσιο παραμένει μία πολιτική εφημερίδα και παρεκκλίνει από τα πολιτικά ζητήματα της επικαιρότητας, μόνο για να ασχοληθεί με φιλολογικά περιεχόμενα υψηλής ποιότητας. 
 
Σε ένα περιβάλλον πολιτικής έντασης με συνεχείς αλλαγές στο κυβερνητικό σκηνικό τη δεκαετία του ’60, οι εφημερίδες εμπλέκονται πλήρως σ’ ένα πολιτικό παιχνίδι συμφερόντων (ΨυχογιοςΨυχογιός, 2004)<ref name=":3" />.  Σύμφωνα με τους Zacharopoulos και Paraschos (όπως αναφέρεται στο ΨυχογιοςΨυχογιός, 2004), ακόμα και για την Ε. Βλάχου, εικάζεται ότι ενεπλάκη στην ανατροπή της Κυβέρνησης Στεφανόπουλου, μαζί με τους Π.Κανελλόπουλο, Μπίτσιο (εκπρόσωπος του βασιλέως Κωνσταντίνου) και Χ.Λαμπράκη. Η Ε. Βλάχου πιθανώς να είχε συμφέρον απ’ αυτό, εφόσον υποστήριζε πολιτικά την ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή.
 
Το Ιουλιανό πραξικόπημα του ’67 και η περίοδος της δικτατορίας που ακολούθησαν την πτώση της κυβέρνησης Στεφανόπουλου, αποτέλεσαν τομή για την εξέλιξη της Καθημερινής. Η απόφαση της ιδιοκτήτριας  Ε. Βλάχου να κλείσει την εφημερίδα την περίοδο της επταετίας, θεωρήθηκε αναντίστοιχη με την έως τότε πολιτική της στάση (Ψαράκης, 1993)<ref name=":4" />. Πως γίνεται μία εφημερίδα της άκρας δεξιάς να μην υποστηρίζει τη δικτατορία, ενώ στο παρελθόν δήλωνε υπέρμαχος του Ιωάννη Μεταξά; Μάλιστα, η ίδια κατέφυγε στο εξωτερικό και διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα (Σωμερίτης, 2008)<ref name=":5">Σωμερίτης, Ρ. (2008). «Επίμετρο: 1974 έως σήμερα». Στο: Γ. Δρούλια & Γ. Κουτσοπανάγου (επιμ.). ''Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου'', 1784- 1974. Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, σελ. 61-65. </ref>. Όπως αναφέρουν οι Τάιμς της Ν. Υόρκης: ''Όταν η ελευθερία γραφής, λόγου και πολιτικής δράσεως χάνονται, ύστατη διαμαρτυρία γίνεται η σιγή. Εις την τραγωδία που εκυριάρχησε στην Ελλάδα, η Κα Ελένη Βλάχου επροτίμησε με γενναιότητα την διακοπήν εκδόσεως δύο εφημερίδων και ενός περιοδικού επικαιρότητος από την παραδοχήν στρατιωτικής λογοκρισίας'' (4 Μαΐου, 1967).{{εκκρεμεί παραπομπή}} Κατ’ αντιστοιχία  με την περίοδο του εμφυλίου, κυριάρχησαν η λογοκρισία, οι διώξεις, οι εκβιασμοί και οι συλλήψεις των αντιπολιτευόμενων εφημερίδων, από το καθεστώς της δικτατορίας (Ψυχογιος, 2004)<ref name=":3" />. 
 
Προς το τέλος της δεκαετίας του '80 οι μικρές βιοτεχνίες του Τύπου υπό το βάρος των οικονομικών πιέσεων (τεράστια κεφάλαια για την επιβίωσή τους, αφαίρεση σημαντικού ποσοστού διαφήμισης), αφομοιώθηκαν από τα συγκροτήματα Τύπου (Σωμερίτης, 2008)<ref name=":5" />.
 
Από τη νέα μονοπωλιακή τάση στον Τύπο δεν έμεινε αλώβητη και η Καθημερινή. Έτσι, το 1987 εκχωρήθηκε στον Γ. Κοσκωτά όταν ήταν ήδη υπερχρεωμένη (ΨυχογιοςΨυχογιός, 2004)<ref name=":3" />. Εκτός των άλλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του ο Γ. Κοσκωτάς είχε δημιουργήσει την εκδοτική επιχείρηση «Γραμμή Α.Ε.». Κατείχε επίσης το 82% των μετοχών της Τράπεζας Κρήτης και μετέπειτα αποτέλεσε ιδιοκτήτη και πρόεδρο του ποδοσφαιρικού τμήματος του Ολυμπιακού. Η επέκταση του Κοσκωτά στον Τύπο με τη συγκέντρωση μεγάλου αριθμού εντύπων στον όμιλο Γραμμή Α.Ε., οδήγησε πολλούς εκδότες να αμφισβητήσουν το αδιάβλητο των οικονομικών του συναλλαγών. Τα ευρήματα των εισαγγελικών ερευνών (20/10/1988) κατέδειξαν υπεξαίρεση χρημάτων ύψους 33,5 δις από την Τράπεζα Κρήτης, με σημείο έναρξης την εποχή που ο Κοσκωτάς ήταν ακόμα υπάλληλος στην Κρήτης (Κουστένης, 2014)<ref name=":6">Κουστένης, Π. (2010). «Σκάνδαλο Κοσκωτά». Στο: Β.Βαμβακάς & Π.Παναγιωτόπουλος (επιμ.). ''Η Ελλάδα στη δεκαετία του ’80: Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό.'' Αθήνα: Πέρασμα, σελ. 549-552. </ref>. Στο σκάνδαλο ενεπλάκησαν και  βουλευτές  του ΠΑΣΟΚ (Μ. Κουτσόγιωργας,  Δ. Τσοβόλας κ.λπ.), τους οποίους κατήγγειλε ο Γ. Κοσκωτάς ως «ηθικούς αυτουργούς της απάτης» και «έκανε λόγο για τα ποσά που κατά καιρούς είχε αναγκαστεί να τους καταβάλλει προκειμένου να τον στηρίξουν» (Κουστένης, 2014,551)<ref name=":6" />. Από τα δημοσιεύματα της Καθημερινής εκείνη την περίοδο παρατηρείται μία σχετική ουδετερότητα απέναντι στα πολιτικά πεπραγμένα, σε συνδυασμό με μία κεκαλυμμένη υποστήριξη προς το κυβερνόν κόμμα (ΠΑΣΟΚ). Μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου, την εφημερίδα αγόρασε ο Α.Αλαφούζος.
 
=== Διευθυντές ===
 
== Κυκλοφορία ==
Η εφημερίδα για αρκετό καιρό δεν επέτρεπε τηντη δημοσίευση των στοιχείων κυκλοφορίας επειδή δεν πίστευε ότι ήταν αξιόπιστα<ref>{{Cite news|url=http://www.topontiki.gr/article/201697/kai-i-kathimerini-kataggellei-oti-oi-kyklofories-ton-efimeridon-einai-plastes|title=Και η «Καθημερινή» καταγγέλλει ότι οι κυκλοφορίες των εφημερίδων είναι πλαστές|accessdate=2017-12-08}}</ref>.Μετά από νομοθετική αλλαγή και την επιβολή ελέγχου των στοιχείων από ορκωτό λογιστή, επετράπη η δημοσίευση αυτών.Η έκδοση Τρίτη-Σάββατο με κόστος 1 ευρώ και χωρίς προσφορές πουλάει από 13.000 έως 15.000 φύλλα ανά ημέρα, και την κάνει την 1η σε κυκλοφορία εφημερίδα. Η έκδοση της Κυριακής με κόστος 2 ευρώ, ή 4 με τις προσφορές, πουλάει από 55.000 φύλλα έως 65.000 και την κάνει 1η ή 2η εφημερίδα της Κυριακής. Όμως, ξανααπέσυρε τις κυκλοφορίες της (όπως και πολλές από τις εφημερίδες που κυκλοφορούσαν το 2019) επειδή πίστευε ότι δεν ήταν αξιόπιστες. Την Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019, η τιμή της έκδοσης Τρίτη-Σάββατο άλλαξε από 1 σε 1,20 ευρώ. <ref>{{Cite web|url=http://www.argoscom.gr/index.php?page=17|title=Argos SA - Δελτία Κυκλοφορίας|website=www.argoscom.gr|accessdate=2017-12-08}}</ref>
 
Σύμφωνα με τους ανεξάρτητους πάροχους στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας [[Alexa Internet|Alexa]] και [[SimilarWeb]], η [[ιστοσελίδα]] της Καθημερινής ήταν η 29η και 56η σε επισκεψιμότητα στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2020.<ref>{{cite web|website=alexa.com|url=https://www.alexa.com/siteinfo/kathimerini.gr|accessdate=2020-07-24|title=kathimerini.gr Competitive Analysis, Marketing Mix and Traffic - Alexa}}</ref><ref name="similar">{{cite web | url=http://www.similarweb.com/website/kathimerini.gr | title=Kathimerini.gr Analytics | publisher=SimilarWeb | accessdate=2020-07-24}}</ref> Η SimilarWeb κατέτασσε την ιστοσελίδα ως την 23η σε επισκεψιμότητα ειδησεογραφική ιστοσελίδα στην Ελλάδα, προσελκύοντας περισσότερους από 3 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.<ref name="similar" /><ref>{{cite web | url=http://www.similarweb.com/country_category/greece/news_and_media | title=Top 50 sites in Greece for News And Media | publisher=SimilarWeb | accessdate=2020-07-24}}</ref>
Ανώνυμος χρήστης