Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κρεμλίνο της Μόσχας»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
=== Το Κρεμλίνο τον 16ο αιώνα ===
[[Αρχείο:Alevis 1.jpg|thumb|230px|Η Τάφρος του Αλοΐζιου μεταξύ Μόσχοβα (αριστερά) και Νεγκλίναγια (δεξιά) (σχέδιο του 1600)]]
Τα έργα στο Κρεμλίνο συνεχίστηκαν και μετά το θάνατο του Ιβάν Γ' το 1505. Το 1508 ο διάδοχός του, μέγας πρίγκιπας [[Βασίλειος Γ΄ Ιβάνοβιτςτης Ρωσίας]], έδωσε διαταγή να διανοιχτεί, από τη μεριά της σημερινής Κόκκινης Πλατείας, τεχνητή τάφρος από τον ποταμό Νεγκλίναγια μέχρι τον ποταμό Μόσχοβα. Σκοπός ήταν η περαιτέρω θωράκιση του Κρεμλίνου από μια μεριά όπου δεν υπήρχε φυσικό υγρό σύνορο και που ήταν το πιο αδύναμο σημείο του φρουρίου. Οι ιστορικοί διαφωνούν για το ποιος διάνοιξε το κανάλι και αποπεράτωσε τα σχετικά έργα. Μερικοί είναι της άποψης οτι ήταν έργο του Αλοΐζιου του Νεώτερου, άλλοι του [[Αλοΐζιος ντα Καρκάνο|Αλοΐζιου ντα Καρκάνο]]. Η [[Τάφρος του Αλοΐζιου]], όπως ονομάστηκε προς τιμήν του δημιουργού, είχε πλάτος 32-34 μέτρα και βάθος 10-12 μέτρα και στις όχθες του είχε υψωθεί ένα πρόσθετο τείχος από τούβλα. Έτσι, και μέχρι το σκέπασμα της τάφρου στις αρχές του 19ου αιώνα, το Κρεμλίνο είχε μετατραπεί σε ένα τεχνητό νησί, και οι πύλες εισόδου είχαν κινητές γέφυρες που μπορούσαν να σηκωθούν σε περιπτώσεις επιθέσεων. Με την περαίωση όλων των έργων, το Κρεμλίνο είχε λάβει συνάμα και τις διαστάσεις του που έχει ως σήμερα.<ref name="russiancity.ru"/>
 
Το [[1547]] στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο μέγας πρίγκιπας [[Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας|Ιβάν Δ΄ (ο Τρομερός)]] στέφεται από τον επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ως ο πρώτος [[Τσάρος]] των Ρώσων.
98.100

επεξεργασίες