Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γεώργιος Ι. Λυγεράκης»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
Τον Δεκέμβριο του 1950 ανέλαβε [[Νομάρχης Πιερίας]] όπου ξεκίνησε μεταξύ άλλων την ανοικοδόμηση των ναών ανά τον νεοσύστατο νομό.
 
Τον Απρίλιο του 1952 ο Λυγεράκης μετατέθηκε στο Λασίθι. Ωστόσο, απαντάται ως νομάρχης Πιερίας και μετά την περίοδο αυτή, ωςέως το 1953.
Εν συνεχεία υπηρέτησε ως [[Νομάρχης Τρικάλων]] από το 1953 ωςέως το 1954, [[Νομάρχης Κερκύρας|Κερκύρας]] από τον Απρίλιο του 1954 ωςέως το 1957, [[Νομάρχης Ρεθύμνου|Ρεθύμνης]]<ref>Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη, [http://www.rethnea.gr/article.aspx?id=31586 Το κτίριο Νομαρχίας-Αντιπεριφέρειας Ρεθύμνου], Ρεθεμνιώτικα Νέα, 1-1-2016.</ref> από το 1957 ως το 1959, [[Νομάρχης Λέσβου|Λέσβου]]<ref>Ανεκοινώθησαν οι μεταθέσεις των νομαρχών, Μακεδονία, φύλλο 5-7-1959.</ref> από τις αρχές του 1959 ωςέως το 1964 και [[Νομάρχης Λαρίσης|Λαρίσης]] από το 1964 ως το 1965. Στη Λέσβο, αν και διορίστηκε νομάρχης στις αρχές του 1959, έφτασε στο νησί τον Ιανουάριο του 1960, καθώς παρέμεινε στο Ρέθυμνο για "υπηρεσιακούς λόγους".<ref>Παναγιώτη Παρασκευαΐδη, Οι Νομάρχες του Νομού Λέσβου 1912-2006, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου 2006, σελ.95.</ref> Μεταξύ άλλων έργων, κατά τη νομαρχία του στη Λέσβο, ο Λυγεράκης εγκαινίασε το Μουσείο της Λήμνου, το νέο κτήριο του τελωνείου και τα σφαγεία της Μυτιλήνης, ενώ πραγματοποίησε και έργα εκβάθυνσης στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Επί νομαρχίας του επίσης άρχισε η κατασκευή του Δημοτικού Θεάτρου.
 
Κατά τη θητεία του στην [[Κέρκυρα]], εγκαινίασε (1957) τον ραδιοφωνικό σταθμό του νησιού, ο πομπός του οποίου είχε παραχωρηθεί από την αμερικανική κυβέρνηση.<ref>Το Βήμα, Σήμερον τα εγκαίνια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κερκύρας, 30-3-1957, σελ. 8.</ref> Ο Λυγεράκης ζήτησε να μετατεθεί στο Ρέθυμνο τον Φεβρουάριο του 1957 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις κομματικές πιέσεις από παράγοντες της [[ΕΡΕ]].<ref>Ελευθερία, φύλλο 21-2-1957.</ref>
Ανώνυμος χρήστης