Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χρήστης:Horizons14/πρόχειρο»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
{{Βιβλίο
| πρωτότυπο_όνομα_βιβλίου = LaThérèse FauteRaquin de l'abbé Mouret
| όνομα_ελληνικής_μετάφρασης = Το Αμάρτημα του αββά ΜουρέΤερέζ Ρακέν
| εικόνα = [[Αρχείο:ZolaSinFatherMouretRaquin.jpg|200px]]
| λεζάντα =
| συγγραφέας = [[Εμίλ Ζολά]]
| χώρα_προέλευσης = [[Γαλλία]]
| γλώσσα = [[γαλλική γλώσσα|γαλλικά]]
| πρώτη_έκδοση = [[18751867]]
| προηγούμενο_βιβλίο_σειράς =
| επόμενο_βιβλίο_σειράς =
}}
 
Η '''Τερέζ Ρακέν''' ([[Γαλλική γλώσσα|Γαλλικά]]: Thérèse Raquin) είναι μυθιστόρημα του 1868 του Γάλλου συγγραφέα ilemile Zola, το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε σειριακή μορφή στο λογοτεχνικό περιοδικό L'Artiste το 1867. Ήταν το τρίτο μυθιστόρημα του Zola, αν και το πρώτο που είχε μεγάλη φήμη. Η μοιχεία και η δολοφονία του μυθιστορήματος θεωρήθηκαν σκανδαλώδη και περιγράφηκαν διάσημα ως «βαρύ» σε μια κριτική στην εφημερίδα Le Figaro.
'''Το αμάρτημα του αββά Μουρέ''' (Γαλλικά: ''La Faute de l'abbé Mouret)'' είναι ένα μυθιστόρημα του Εμίλ Ζολά που δημοσιεύθηκε το 1875, ο πέμπτος τόμος στον εικοσάτομο μυθιστορηματικό κύκλο [[Οι Ρουγκόν-Μακάρ|''Οι Ρουγκόν-Μακάρ'']]. Ακολουθώντας την ''Κατάκτηση της Πλασσάνς'', είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς που ασχολείται με τον Καθολικισμό. Το θέμα είναι η ζωή ενός ιερέα διχασμένου μεταξύ της θρησκευτικής του κλίσης και της αγάπης μιας γυναίκας.<ref>{{Cite web|url=https://www.les-rougon-macquart.fr/la-faute-de-l-abbe-mouret.html|title=les-rougon-macquart.fr/la-faute-de-l-abbe-mouret|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
Η Thérèse Raquin αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας, που παντρεύτηκε δυστυχώς με τον πρώτο ξάδελφό της από μια υπερβολική θεία, η οποία μπορεί να φαίνεται να είναι καλοπροαίρετη, αλλά από πολλές απόψεις είναι βαθιά εγωιστική. Ο σύζυγος του Thérèse, Camille, είναι άρρωστος και εγωκεντρικός και όταν προκύπτει η ευκαιρία, ο Thérèse μπαίνει σε μια ταραχώδη και έντονα παθιασμένη σχέση με έναν από τους φίλους του Camille, τον Laurent.
== Η υπόθεση ==
[[Αρχείο:Le Paradou (naar Emile Zola), Édouard Joseph Dantan, 1883, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Gent, 1924-AB.jpg|μικρογραφία|350x350εσ|Το Παραντού, Εντουάρ-Ζοζέφ Νταντάν, 1883, Μουσείο Καλών Τεχνών στη [[Γάνδη]]]]
Η πλοκή επικεντρώνεται στον νευρωτικό νεαρό ιερέα Σερζ Μουρέ, που είναι ο γιος του Φρανσουά και της Μαρτ Μουρέ, κύριων χαρακτήρων του προηγούμενου μυθιστορήματος ''Η κατάκτηση της Πλασσάνς''. Έγινε κληρικός σε ηλικία είκοσι πέντε ετών και επέλεξε να ασκήσει τη διακονία του σε ένα μικρό χωριό, λίγα χιλιόμετρα από την Πλασσάνς, τη γενέτειρά του (που αντιστοιχεί στα μυθιστορήματα του Ζολά στο [[Αιξ-αν-Προβάνς]]). Οι χωρικοί δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για τη θρησκεία και ο Σερζ απεικονίζεται δίνοντας ενθουσιώδεις λειτουργίες στην εντελώς κενή, σχεδόν εγκαταλελειμμένη εκκλησία του. Ο Σερζ όχι μόνο φαίνεται ότι δεν ενοχλείται από αυτήν την κατάσταση, αλλά δείχνει να επωφελείται γιατί του δίνει χρόνο να στοχαστεί στα θρησκευτικά ζητήματα που τον απασχολούν και να βιώσει πλήρως την ένταση της πίστης του.
 
Στον πρόλογό του, ο Ζόλα εξηγεί ότι ο στόχος του σε αυτό το μυθιστόρημα ήταν να «μελετήσει ιδιοσυγκρασίες και όχι χαρακτήρες». [1] Λόγω αυτής της ανεξάρτητης και επιστημονικής προσέγγισης, το Thérèse Raquin θεωρείται παράδειγμα του νατουραλισμού.
Εκεί, ένιωσε το κάλεσμα των αισθήσεων, αίσθημα καταπιεσμένο μέχρι τότε από την εκπαίδευση και τη μαθητεία του στην εκκλησιαστική σχολή. Αυτή η ορμή τροφοδοτήθηκε περισσότερο από την επαφή του με τους αγρότες, κοντά στη φύση, και τις κόρες τους που είχαν αρκετά ελεύθερη συμπεριφορά. Αυτή η δύναμη μεταμορφώθηκε σε μυστικιστική αγάπη για την Παναγία, συνοδευόμενη από εκστάσεις και νευρώσεις που κατέληξαν να τον αρρωστήσουν σοβαρά.
 
Ο Thérèse Raquin προσαρμόστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή ως έργο του 1873 που γράφτηκε από τον ίδιο τον Zola. Έκτοτε έχει προσαρμοστεί πολλές φορές ως ταινίες, τηλεοπτικές μίνι σειρές, μιούζικαλ και μια όπερα, μεταξύ άλλων.
Τελικά μετά από μια πλήρη νευρική κατάρρευση πέφτει σχεδόν σε κώμα, οπότε ο μακρινός συγγενής του, ο μη συμβατικός γιατρός Πασκάλ Ρουγκόν (ο κεντρικός χαρακτήρας του τελευταίου μυθιστορήματος της σειράς, το ''[[Ο Γιατρός Πασκάλ|Ο γιατρός Πασκάλ]]'' του 1893), τον αναθέτει στη φροντίδα του Ζανμπερνά και της ανιψιάς του Αλμπίν, που ζούσαν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτήμα, το Παραντού. <ref>{{Cite web|url=http://blog.ac-versailles.fr/lettresdarts/index.php/post/La-faute-de-l-Abbe-Mouret%2C-le-Paradis-vu-par-Emile-ZOLA|title=blog.ac-versailles.fr/lettresdarts/index.php/post/La-faute-de-l-Abbe-Mouret-Paradis-vu-par-Emile-ZOLA|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
Το μυθιστόρημα στη συνέχεια παίρνει μια εντελώς νέα κατεύθυνση τόσο ως προς τον τόνο όσο και το στιλ, καθώς ο Σερζ - που πάσχει από αμνησία και απόλυτη μακροχρόνια απώλεια μνήμης, χωρίς να έχει ιδέα ποιος ή πού είναι πέρα ​​από το όνομά του - γοητεύεται από την Αλμπίν, μια ιδιόμορφη, αθώα και εντελώς αμόρφωτη κοπέλα που μεγαλώνει σχεδόν μόνη ​​στην απέραντη, εκτεταμένη, κατάφυτη έκταση του Παραντού. Οι δυο τους ζουν για αρκετούς μήνες σε μια ειδυλλιακή ευδαιμονία με πολλούς βιβλικούς παραλληλισμούς και ερωτεύονται βαθιά. Ωστόσο, τη στιγμή που ολοκληρώνουν τη σχέση τους, ανακαλύπτονται από τον τερατώδη πρώην επίσκοπο του Σερζ και η μνήμη του επιστρέφει. Ο Σερζ καταλαμβάνεται από ενοχές για τις απρόσμενες αμαρτίες του, βυθίζεται σε βαθύτερη θρησκευτική ένταση από ποτέ, εγκαταλείπει την Αλμπίν και επιστρέφει στην ενορία του. Όπως και σε πολλά από τα προηγούμενα έργα του Ζολά, το μυθιστόρημα καταλήγει σε μια τραγική κορύφωση με την Αλμπίν να αυτοκτονεί όταν βλέπει ότι τίποτα δεν μπορεί να φέρει τον εραστή της πίσω.<ref>{{Cite web|url=https://www.rougon-macquart.fr/les-20-romans/la-faute-de-labbe-mouret/resume-de-la-faute-de-labbe-mouret/|title=rougon-macquart.fr/les-20-romans/resume-de-la-faute-de-labbe-mouret/|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
== Ελληνικές μεταφράσεις ==
 
* ''Το''
* ''Το αμάρτημα του αββά Μουρέ,'' μτφ. [[Πέτρος Πικρός]] (Γκοβόστης, 1940)
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
4.701

επεξεργασίες