Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χρήστης:Horizons14/πρόχειρο»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
| πρώτη_έκδοση_μετάφρασης =
}}
'''Ο γιατρός Πασκάλ''' (Γαλλικά: ''Le Docteur Pascal)'' είναι το εικοστό και τελευταίο μυθιστόρημα του [[Εμίλ Ζολά]] στον εικοσάτομο μυθιστορηματικό κύκλο του [[Οι Ρουγκόν-Μακάρ|''Οι Ρουγκόν-Μακάρ'']]. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1893.
'''Ο γιατρός Πασκάλ''' (Γαλλικά: ''Le Docteur Pascal)'' είναι μυθιστόρημα του Émile Zola που δημοσιεύθηκε το 1893, τον εικοστό και τελευταίο τόμο στη σειρά Les Rougon-Macquart. Η πλοκή πραγματοποιείται μεταξύ 1872 και 1874, με άλλα λόγια μετά την πτώση της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, μια περίοδος που παρείχε το ιστορικό πλαίσιο για ολόκληρο το έργο. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα ερώτημα να δώσουμε ένα συμπέρασμα στην ιστορία της οικογένειας και να αναπτύξουμε τις θεωρίες σχετικά με την κληρονομικότητα που δανείστηκε η Ζόλα από τους Γιατρούς Prosper Lucas και Bénédict Augustin Morel. Ο γιατρός Pascal είναι, από την ίδια την παραδοχή του συγγραφέα του, "ένα από τα μυθιστορήματα στα οποία νοιάζεται περισσότερο", γιατί είναι ταυτόχρονα, όπως λέει στην αφοσίωσή του, "η περίληψη και το συμπέρασμα όλη του τη δουλειά ». Ο Pascal είναι ένας από τους πιο σημαντικούς χαρακτήρες σε όλα τα μυθιστορήματα της Zola. Πράγματι, είναι ο μόνος που ταυτόχρονα δεν ενδιαφέρεται και χωρίς ελάττωμα. Μέσα από αυτό το μυθιστόρημα, ο συγγραφέας μας ενημερώνει για τους δικούς του λόγους ζωής.
 
Η πρόθεση του Ζολά στο [[Μυθιστόρημα-ποταμός|μυθιστόρημα-ποταμό]] ''Οι Ρουγκόν-Μακάρ'' ήταν να δείξει πώς επιδρούσε η [[κληρονομικότητα]] και το [[περιβάλλον]] στα μέλη μιας οικογένειας κατά τη διάρκεια της [[Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία|Δεύτερης Αυτοκρατορίας]]. Σ' αυτό το μυθιστόρημα ολοκλήρωσε τις θεωρίες του περί κληρονομικότητας. ''Ο γιατρός Πασκάλ'' είναι ουσιαστικά μια ιστορία για την επιστήμη έναντι της πίστης. Η υπόθεση διαδραματίζεται μεταξύ 1872 και 1874, μετά την πτώση της [[Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία|Δεύτερης Αυτοκρατορίας]], μια περίοδος που παρείχε το ιστορικό πλαίσιο για ολόκληρο το έργο.
 
Ο γιατρός Πασκάλ είναι, όπως έγραψε ο συγγραφέας, «ένα από τα πιο αγαπημένα μου μυθιστορήματα», γιατί είναι ταυτόχρονα, όπως αναφέρει, «η περίληψη και το συμπέρασμα όλης μου τη δουλειάς». Ο Πασκάλ είναι ένας από τους πιο σημαντικούς χαρακτήρες όλων των μυθιστορημάτων του Ζολά. Πράγματι, είναι ο μόνος που ταυτόχρονα δεν ενδιαφέρεται και χωρίς ελάττωμα. Μέσα από αυτό το μυθιστόρημα, ο συγγραφέας μας ενημερώνει για τους δικούς του λόγους ύπαρξης.
 
== Περίληψη υπόθεσης ==
[[Αρχείο:Arbre genealogique des Rougon-Macquart annoté.jpg|μικρογραφία|280x280εσ|Σχολιασμένο οικογενειακό δέντρο Rougon-Macquart. Αυτό το δέντρο είναι το τελευταίο που έκανε ο Ζολά. Είναι μέρος των προπαρασκευαστικών αρχείων για το μυθιστόρημα Le Docteur Pascal. Βρίσκουμε εκεί συγκεκριμένα το «άγνωστο παιδί» που πρέπει να γεννηθεί από τον Clotilde και τον Pascal μετά το θάνατο αυτού.]]
Ο γιος του Πιέρ και της Φελισιτέ Ρουγκόν είναι 59 ετών όταν αρχίζει η ιστορία. Ζει στην Πλασσάνς, όπου εργάζεται για τριάντα χρόνια στο πεδίο της κληρονομικότητας, εξετάζοντας, καταγράφοντας και χρονολογώντας τη δική του οικογένεια. Για κάθε μέλος της οικογένειας Ρουγκόν-Μακάρ έχει δημιουργήσει ένα αρχείο, που η μητέρα του θέλει να καταστρέψει επειδή θα μπορούσαν να εκθέσουν μελλοντικά την οικογένεια ... Η μητέρα του καταφέρνει να πείσει την Μαρτίν, υπηρέτρια του Πασκάλ, και την Κλοτίλντ, την ανιψιά που μεγαλώνει ο Πασκάλ από τότε που ήταν επτά ετών, να τη βοηθήσουν στην καταστροφή των αρχείων, στηριζόμενη στην αφοσίωση και την ανησυχία τους για τη σωτηρία της ψυχής του κυρίου τους. Ωστόσο, ο Πασκάλ εμποδίζει την πρόσβαση στο ντουλάπι που περιείχε τα έγγραφα. Επιπλέον, μαθαίνουμε στο τέλος του βιβλίου ότι η Κλοτίλντ απομακρύνθηκε από το «φυσικό» περιβάλλον της από τον γιατρό Πασκάλ, ο οποίος ήθελε να δοκιμάσει σ'αυτήν τις θεωρίες του σχετικά με την κληρονομικότητα, μεγαλώνοντάς την σε ένα περιβάλλον «καλοσύνης και αγάπης». Είναι, ως ένα βαθμό, το «αντικείμενο» του Πασκάλ, όπως λέει η ίδια στο προτελευταίο κεφάλαιο.
 
Το πρώτο μέρος του βιβλίου είναι η αφήγηση αυτού του σκληρού αγώνα ανάμεσα στον Πασκάλ, που αντιπροσωπεύει τον πολιτισμό και την επιστημονική πρόοδο, και τις τρεις γυναίκες, που συμβολίζουν τον σκοταδισμό, που προσπαθούν να πάρουν τα χέρια τους τα έγγραφα. Μια εντυπωσιακή σκηνή είναι εκείνη όταν μια νύχτα η Κλοτίλντ καταφέρνει, καθώς ο θείος της κοιμόταν, να κλέψει το κλειδί και να ανοίξει το ντουλάπι. Ο Πασκάλ την εμποδίζει να καταστρέψει τα έγγραφά του και αποφασίζει να της αποκαλύψει την τρομερή γενεαλογία της οικογένειάς τους: τα περισσότερα μέλη της πλήττονται από ένα τραγικό πεπρωμένο. Ο γιατρός έχει δημιουργήσει έναν ορό που ελπίζει ότι θα θεραπεύσει κληρονομικές και νευρικές παθήσεις (συμπεριλαμβανομένης της [[Φυματίωση|φυματίωσης]]) και θα βελτιώσει εάν όχι θα παρατείνει τη ζωή. Η ανιψιά του αντιμετωπίζει το έργο του Πασκάλ ως άρνηση της παντοδυναμίας του Θεού και ως περήφανη προσπάθεια να κατανοήσει το άγνωστο. Τον παροτρύνει να καταστρέψει το έργο του, αλλά αυτός αρνείται.
 
Λίγο αργότερα, ο Πασκάλ, εξαντλημένος από αυτόν τον αδυσώπητο αγώνα μέσα στο σπίτι του, αρρωσταίνει σοβαρά. Τον φροντίζει η Κλοτίλντ, η οποία σταδιακά απομακρύνεται από τη θρησκεία, επηρεασμένη από τον θείο της. Ο Πασκάλ θεραπεύεται τελικά και αρχίζει να αισθάνεται ένα βίαιο πάθος για την ανιψιά του. Προσπαθεί να το αποτρέψει προτείνοντάς της να παντρευτεί έναν συνάδελφο γιατρό. Αλλά αυτή απορρίπτει την ιδέα και του φανερώνει τον έρωτά της. Τη νύχτα αυτής της εξομολόγησης, ολοκλήρωσαν τη σχέση τους.
 
Το δεύτερο μέρος του μυθιστορήματος είναι η ιστορία αυτού του [[Αιμομιξία|αιμομικτικού]] έρωτα, που χαρακτηρίζεται από απόλυτη ευτυχία αλλά και από τον πόνο του χωρισμού. Ένα χρόνο από την αρχή της σχέσης τους, ο Πασκάλ πέφτει θύμα της δόλιας χρεοκοπίας του δικηγόρου και διαχειριστή των χρημάτων του. Σταδιακά βρίσκεται σε μεγάλη φτώχεια και αποφασίζει να χωρίσει από τον Κλοτίλντ. Πιέστηκε σ'αυτό ιδιαίτερα από τη μητέρα του, η οποία αφενός ανησυχούσε για το σκάνδαλο και αφετέρου σκεφτόταν ακόμη την καταστροφή των εγγράφων του. Έτσι, έστειλαν την Κλοτίλντ στο Παρίσι, στον άρρωστο αδελφό της Μαξίμ. Ο Πασκάλ πεθαίνει μέσα στη θλίψη δύο μήνες αργότερα. Πριν πεθάνει, μαθαίνει ότι η Κλοτίλντ είναι έγκυος και την καλεί αλλά αυτή φτάνει δύο ώρες μετά το θάνατό του. Και κυρίως, δεν μπόρεσε να αποτρέψει την καταστροφή των εγγράφων του γιατρού, που κάηκαν από την μητέρα του και την υπηρέτρια. Μόνο το οικογενειακό δέντρο που δημιούργησε ο γιατρός σώθηκε από την καταστροφή (εκδόθηκε από τον Ζολά ως παράρτημα του μυθιστορήματος).
 
Το μυθιστόρημα τελειώνει με τη γέννηση του παιδιού του Πασκάλ και της Κλοτίλντ και την ελπίδα για τη ζωή και το μέλλον της οικογένειας.
 
== Ελληνικές μεταφράσεις ==
 
* Ο γιατρός Πασκάλ, μτφ. Δημήτρης Κωστελένος (εκδ. "Ζουμπουλάκης - Βιβλιοθήκη για όλους", 1980)
 
== Παραπομπές ==
4.654

επεξεργασίες