Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μέγαρο Μαξίμου»

μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 46.103.137.226 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό 37.235.49.59)
Ετικέτα: Επαναφορά
Το 1952 το ελληνικό Δημόσιο αγόρασε το μέγαρο από τον Μάξιμο στην τιμή των 5,5 δισ. [[Δραχμή|δραχμών]]. Κυβερνητική επιτροπή είχε εκτιμήσει την αξία του μεγάρου στα έντεκα δισεκατομμύρια, αλλά ο ιδιοκτήτης του όχι μόνο δέχτηκε να το παραχωρήσει με τα μισά χρήματα, αλλά προσέφερε και την επίπλωση της οικίας του μαζί με τους πίνακες που βρίσκονταν σε αυτήν.<ref name="efsyn 20131016">{{cite web |url=http://archive.efsyn.gr/?p=133623 |title=Το φάντασμα του μεγάρου Μαξίμου |publisher=[[Εφημερίδα των Συντακτών]] |date=2013-10-16 |accessdate=2015-07-27}}</ref> Η κυβέρνηση, για να τιμήσει την προσφορά του Δημητρίου Μάξιμου, δήλωσε μέσω του προέδρου της ότι το κτίριο θα διατηρήσει το αρχικό του όνομα, δηλαδή ''Μέγαρο Μαξίμου''.
 
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μέχρι το 1982, το Μέγαρο χρησιμοποιήθηκε κάποιες φορές (όχι όμως σε σταθερή βάση) ως ξενώνας για πρωθυπουργούς και προέδρους άλλων χωρών που επισκέπτονταν την [[Αθήνα]], όπως ο [[Γιουγκοσλαβία|Γιουγκοσλάβος]] πρόεδρος [[Γιόσιπ Μπροζ Τίτο|Τίτο]] το 1955 και η Βρετανίδα πρωθυπουργός [[Μάργκαρετ Θάτσερ]] το 1980.
 
Την περίοδο της [[Χούντα των Συνταγματαρχών|χούντας των συνταγματαρχών]], στο Μέγαρο έμενε ο αντιβασιλέας (είχε οριστεί σε αυτή τη θέση από τον [[Γεώργιος Παπαδόπουλος|Παπαδόπουλο]] μετά το αποτυχημένο αντιπραξικόπημα του βασιλιά [[Κωνσταντίνος Β΄ των Ελλήνων|Κωνσταντίνου]]) [[Γεώργιος Ζωιτάκης]] με την σύζυγό του Σοφία. Η χωριατοπούλα Σοφία (Βουρανζέρη) Ζωιτάκη δυσανασχετούσε με την τόσο κεντρική τοποθεσία του Μεγάρου, ενώ χαρακτηριστική έμεινε η φράση της ''«Τι τα θέλαμε τα μέγαρα; Δεν επιτρέπεται ούτε κοτέτσι να φτιάξεις».''<ref>{{Cite web|url=http://www.efsyn.gr/?p=133623|title=Το φάντασμα του μεγάρου Μαξίμου {{!}} Εφημερίδα των Συντακτών {{!}} online έκδοση|website=www.efsyn.gr|accessdate=2016-05-12}}</ref>
Ανώνυμος χρήστης